Winter In Tagalog Novels & Stories

Mag-a-alas diez na ng gabi. The cold air pinched Huseng's skin incessantly. Tumayo siya't naglakad-lakad upang pakalmahin ang sarili. Pakiramdam niya'y magmamanhid siya sa sobrang lamig ng kaniyang balat ngunit ang loob niya'y parang nag-aalab dahil sa init. His eyesight blurred slightly. “Mister! Naiwan n'yo po 'yong bag n'yo!”

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

Her heart suddenly skipped a beat making her look away. Yumuko siya at tumingin na lang sa kanyang suot na boots. Maganda pala ang desisyon na magsuot ng boots ngayon. Medyo maulan na kasi dahil November na. Winter season ka ibang bansa. And yes, medyo maputik nga rito. “You should let her enjoy life as long as she wanted too,” malamig na usal ni Aiden.

Isang tanawin na hindi kayang ilarawan ng mga salita. Naka-puti na mahabang down coat si Maxine na mahigpit na bumabalot sa kanyang payat at maselang pangangatawan. Namumula na ang kanyang munting ilong at mapuputing gilid ng mata dahil sa lamig ng lugar. Patuloy siyang naglakad kahit na umuulan. Sa wakas, nakarating na siya sa village kung saan doon nagaganap ang paglitaw ng mga artificial snow sa Baguio.

NAKARAAN… “Mabigat ang mga hakbang ng mga paa ni Winter, habang nagpapakawala ng marahas na buntong hininga. Niluwagan niya ang kanyang kurbata upang makahinga ng maluwag. Pakiramdam kasi niya ay nasasakal na siya. Makikita din ang matinding pagod sa mukha nito, at the same time ay mukha itong aburido.

'' I love you too '' '' tara na pasok na tayo sa loob at medyo malamig na rin mukhang uulan na ng yelo '' sa isip ni Sophia winter ngayon kaya alam niyang mahihirapan na si manang . Isa ito sa problema niya tuwing winter masyadong malamig ang bahay nila dahil mura lang ito kumpara sa bahay na talagang secured mapa winter or summer pa yan . ''"Mommy, which country do you work in?" napaisip si Sophia sa tanong ng kanyang anak .

Mahaba haba ang kanilang byinahe kaya nang makarating sila sumakit ang likod nilang mag ina kaka upo. “Mabuti pala mommy nag jacket tayo,” Natawa si Tiffany sa sinabi ng anak. Pinilit niya kasi ito mag sulot ng jacket dahil alam niyang malamig sa tagaytay. Kahit na sanay na sila sa lamig dahil mayroon winter season sa ibang bansa laking Pinas pa ‘rin sila kaya hindi sila gaanong fan ng malalamig na lugar.

Roxy said. "So so much." Second demotion naman ng dalawa sa kanyang sinabi. "I think you three are freaking cold this time, I guess, we have to go now ladies." wika ni Tito rodulfo at tinulungan sila sa kanilang mga bitbit. Sa totoo lang nilalamig na talaga silang tatlo. It's winter time, at baha halos ng snow sa buong paligid and the weather there in Canada is freaking cold so much.

inaantok pa ring tanong ko pero kaagad akong nagising ng tuluyang makita ang gusto niyang ipakita sa akin. "Oh my god! Is that a snow?" My lips parted in amusement as I saw a perfectly shaped snowflakes sticking on Blake's side window. It's December. Sabi ni grandma ay winter season daw sa Canada. It must be cold outside! "Yeah. It's snowing. You should've brought winter jackets," paliwanag niya at inayos pa ang buhok ko kaya napatigil ako saglit. Kaagad akong lumayo sa kanya nang makita ang lapit namin sa isa't-isa. This is awkward! "Merong dinala si gradma para sa akin," paliwanag ko at bumalik na sa higaan ko.

Gusto kong sabihin iyon pero pinigilan ko ang sarili ko. "Well, nung una tayong magkita, summer na. At saka may puso ka na parang taglamig. Sobrang lamig. Iniisip ko na baka natigil ang puso mo sa taglamig." Ngumiti ako. "At least nasa winter ang puso ko kapag naglalabas ng Snow sa malamig na panahon. My Snow."