Novel & Cerita Winter In Tagalog

"Talk more, baby. Share me what you feels, about your day yesterday or anything. I want to hear your voice." Pinagmasdan ko siya at nakitang nakatagilid siya habang may makapal na comforter sa balikat niya. May suot pa nga siyang bonnet e pero kita pa rin iyong ilang hibla ng bangs niya. At iyong mukha niya, namumula ang bandang ilon niya at labi. "Malamig ba r'yan?" "Yes, it's negative 6 degree, baby. It's the first day of winter season here," dagdag pa niya.

Wala kaming kahit anong suot kaya malaya kong nararamdaman ang init ng kaniyang katawan sa ilalim ng puting kumot na tanging pinagsasaluhan namin. “Don’t leave, Isles... it’s still so early,” I whispered, still trying to warm myself using his body heat. Sobrang lamig hindi lamang dahil sa aircon kundi talagang sa panahon. Mahamog pa rin sa labas dahil sa buong gabing pag-ulan.

Zamira Rios POV Kung akala ko ay malamig ang simoy ng hangin sa Tagaytay tuwing hapon, mas matindi pala ang naghihintay na sub-zero temperature sa loob ng chopper habang papalapit kami sa pribadong resthouse ng mga Del Fierro. Ang sikat ng araw ay unti-unti nang tinatakpan ng makapal na fog, pero sa loob ng luxury cabin, ang tanging nararamdaman ko lang ay ang nagbabagang init ng palad ni Santi na hanggang ngayon ay nakapirme pa rin sa itaas ng hita ko.

TWO YEARS LATER DAHAN-DAHAN na naglakad si Venixe habang papasok sa resort ni Angel. Huminga siya nang malalim at niyakap ang sarili dahil sa lamig ng simoy ng hangin. Malamig ang klima ng December lalo na at malapit sa dagat. Lumapad ang kaniyang pagkakangiti nang makita ang taong hinahanap.

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

I was braiding Winter’s hair while Sertio’s playing. “Spring, tawag ka ni Tita.” Narinig kong tinawag si Spring. Hindi ko na rin naman pinansin. Abala ako sa pagsusuklay may Winter nang mahinto ako nang makitang may sugat sa kaniyang anit. I was about to touch it nang tabigin ng kung sino ang kamay ko. Hinila niya rin si Winter kaya nagsimulang umiyak ang bata.

Nagsisisi sa mga bagay na sana pinag - isipan ko maigi. Hindi magawang tumulo ang luha ko hanggang makalabas. Malamig na hangin ang dumapo sa aking mukha pagkalabas ko. Napakalamig nga dito sa La Union. Kalagitnaan pa lang ng November ay ibang klase ng simoy na hangin agad ang malalanghap.

“Sige na, Winter. Ngayon—” Lumingon si Frank, ngunit nakita niya si Winter na nakasuot lang ng underwear at parang lasing na nakangiti sa kanya nang nakita niya siyang gulat na gulat. “Masyadong mainit, kaya naghubad ako. Ayos lang namang tumingin ka, di ba?” “Oo,” sumagot si Frank, pero lumayo siya ng tingin para pigilan ang sarili niyang tumingin.

Kuyom ang dalawang kamay nito at tumalikod muli, kaya tumakbo na ako para lapitan siya. "Winter." Hinihingal kong tawag ko sa kanya. Tumigil naman ito ngunit saglit lang. "Winter ano ba, kausapin mo nga ako. Kung galit ka sa'kin, sige magalit ka pero kausapin mo'ko."

Kahit papaano ay natuwa siya dahil hindi siya kayang saktan ng husto ng nobyo. Mariing naipikit ni Dylan ang mga mata at pilit kinu-control ang sarili. Ngunit hindi niya kayang labanan ang bugso ng damdamin. Ramdam niyang nadudurog ang puso ng binata dahil sa panlalamig niya rito. Ang marahas na halik ay unti-unting naging magaan.