Wooden Horse นิยาย & เรื่องราว

Ang ulo nito ay nakatungo ngayon habang dahan-dahang kumakain ng sariwang damo. "This is the gentlest horse we have here," paliwanag ni Bajeck, habang tinatapik ang kahoy na pinto. "She's three years old, well-trained around people, and has a very sweet temperament." Tiningnan ni Calista ang malaking hayop ng may takot, bago tumingin sa mukha ng kabayo. Tila nararamdaman ng kabayo ang kanyang tingin, itinaas nito ang ulo, huminga ng malakas at iginalaw ang kanyang buhok.

I was gasping for air, mas lalong humigpit ang pagpulupot ng kahoy sa aking katawan. "Or else what? You think your silly water magic can defeat me?" "We'll see!" "Wood magic: LionHead." Tugon nito at may tatlong kahoy ang lumatang sa ere. May lumabas na mukha ng isang leon sa unahan ng kahoy habang ang katawan nito ay nanatiling sa orihinal na kalagayan, strangely it is connected to the mansion's floor. Kaya nitong umatake at dumepensa sa parehong oras. Paniguradong mahihirapan si Trevor na talonin ang lalaking ito, pareho silang malakas.

Nakahilera roon ang mga kabinet na gawa sa itim na walnut wood mula sahig hanggang kisame, na puno ng iba’t ibang gamit, lalo na ng pet snacks at pagkain ng aso ni Yda. Lumapit si Cormac at niyakap si Naomi mula sa likod. Doon niya napansin ang hawak nito. Isang maliit na stuffed toy na hugis kuneho na may pakpak ng bubuyog ang hawak ni Naomi. Kasya lamang ito sa palad at may nakakabit na keychain. Medyo kupas na ang tela, pero kakaibang bagay na kahit magkaiba ang disenyo ay mukhang bagay pa rin kapag pinagsama.

Pero nang ilagay ang horsetail whisk, ng lahat ng mga manonood ay agad na napapigil hininga nang makita nila ito. “Ang bagay na ito ay tinatawag na Heavenly Horsetail Whisk at ito ay isang relic mula sa Warring State Period na sinasabing isa rin itong magic artifact! Dahil doon, ang panimulang presyo para sa item na ito ay twelve million dollars!” sigaw ng host. Nang marinig iyon, agad na nagkagulo ang mga tao! Naramdaman ng mga manonood na ito ay isang pambihirang bagay, pero wala ni isa sa kanila ang naka-anticipate sa napakalaking presyo nito na nagkakahalaga ng twelve million dollars!

Nasa isang storage room sa second floor ang mga ito—puro old school, pero malinis pa rin at maayos. Pagbukas nila ng pinto, unang sumalubong sa kanila ang isang lumang wooden rocking horse na sobrang vintage ang dating. Excited agad si Daniel, binitiwan si David, tumakbo papunta sa kabayo at agad inakyat. Chubby man si Daniel, pero sobrang likot at bilis niya—isang iglap lang, nakasakay na siya’t todo saya habang iniindayog ang sarili. “Ma, gusto ko rin maglaro diyan,” lambing ni Daniella.

You don't have shears! Nang makawala na ako sa kanila ay tumakbo ako dala ang isang bag supply na kinuha ko. Before I get into the woods, a white horse suddenly blocked my way. I saw Vani riding it. "Come, the knight—whithout a shining armor but with a is giving a horse riding for his damsel-in-distress,"

Wala akong matandaan pero pamilyar ang pangalang yun. "My horse baby, our horse. Siya ang palagi nating sinasakyan papunta sa cabana." Oh shit! Now I remember. Si Chival, yung kabayo niyang masungit at english speaking din ata. Chival the white horse. "Remember Chival now?" Nahihiya akong tumango sa kanya pero tumawa lang ito sa akin. Pagtingin ko kay nanay nakita kong nakangiti na rin ito.

Ilang araw na niya akong kinukulit na sumakay kami kay Hercules. Si Hercules ay regalo sa akin noong aking ika-16 na kaarawan. Isa siyang dark bay horse—may makintab na reddish-brown na balahibo, at itim ang kaniyang mane, tenga, buntot, at mga paa. Sinuotan ko si Leandro ng helmet. Pareho kaming suot—light blue shirt, maong na pantalon, at brown na boots. Ibinaybraid ko rin ang mahaba kong blondeng buhok para hindi ako masyadong mainitan.

“Napagod ka ba kakalibot at nakasakay ka na kay Von?” Kumunot ang kanyang noo. “Von? Who’s Von?” Mahina itong natawa. “I’m talking about the horse. He’s Von. Siya ang pinakamabait rito sa farm. Sa lahat ng mga kabayo, ito lang hindi binibenta dahil sobrang bait at matagal na rin ito sa farm. And could you please, stop talking english, anak? You need to learn how to speak your first language.”