Work Hard In Silence Novels & Stories

Kahit na magandang sign ito, hindi pa rin ako kumportable dahil boss ko siya. “Bababa na po ako,” saad ko bago tumalikod sa kaniya. Pinilig ko ang ulo ko dahil sa katangahan. Kailangan kong mag-focus sa ginagawa! Hindi puwede ito. Hindi pwedeng palagi na lang akong nagiging anga-anga sa harap ni Mr. Silvano!

silence means yes. "Sab, im sorry if i am a failure to you. Hindi ko naman sinadya na matanggal sa trabaho. kaso, kasi--- hirap na hirap na ako sa boss ko. akala ko kaya ko pang tagalan hanggang sa maka birthday su Seve kaso sumabog na ako, e. nasagot ko 'yung boss ko. nangatwiran ako kaya nga lang ay tinanggal nya ako. pasensya ka na kung naglihim ako sa 'yo. ayoko kasing ma-disappoint ka. but--- dont worry, tuloy pa rin ang binyag at birthday ni seve." he said with sadness in his eyes. i Hate seeing and hearing Nikko Like this. parang may kung anong kumirot sa aking dibdib.

“At kung may natitira pang katulad niya…” Mas tumalim ang tingin niya. “Then we will find them.” Tahimik. “And we will expose them.” Walang gumalaw. Walang nagsalita. “Because silence is not protection.” Mahina. Pero mabigat. “It’s part of the problem.” Ibinaba niya ang mic. At doon… Tuluyang tumahimik ang buong lugar. Walang sumunod na tanong. Walang sumigaw.

Kahit pa sa mga pagkakataong hindi ko alam kung meron pa kaming kami. Naupo ako sa gilid ng kama, tangan ang singsing sa palad ko, at saka marahang isinara ang aking mga mata. I remembered his voice. His touch. His silence. And suddenly, the silence felt louder than it should. Sa loob ng isang linggo, wala akong ginawa kundi pumasok sa trabaho, kumain ng mag-isa, at tumahimik sa gitna ng ingay ng sariling isip.

"He loves to work in silence and then he will shocked all of us of his success. Like what he was doing in his company right now. He's working so hard than the usual, and now we know the reason why." Tumingin ito sa akin at saka ngumiti. Mas humigpit naman ang kapit ni Thauce sa kamay ko. "Hmm. But the CEO was so motivated. Is your wife pregnant? mukhang kaya rin sobra ang pagtatrabaho lalo."

Ang awkward ng ngiti niya, yung tipong ang taray-taray niyang tignan kanina habang nagtuturo pero kung makangiti sa akin ngayon ay sobrang wagas. She beamed. "Ano 'yon Pamangkin? Sabihin mo lang!" Tumango ako. "Silentium!" Suddenly, Maestro creates a rectangular pale blue soundproof field to surround the whole room. A Salitang Salamangka allows users to prevent any sound coming from within their vicinity.

Nagtagpo ang mga mata namin sandali, at doon ko nakita na may pinipigilan siyang words, o maybe isang truth na sobrang bigat bitawan. Hindi ko alam kung ako ang unang magsasalita… o hahayaan ko siyang mauna. At doon nagsimula ang mas mabigat na silence, ‘yung uri ng katahimikan na halos marinig mo ang sariling heartbeat.

Walang malinaw na paninira. Sa unang tingin, mukhang gumana. Corporate silence. Calculated doubt. Controlled chaos. Ang klase ng gulo na sanay siyang likhain—iyong hindi agad sumisigaw, pero dahan-dahang pumapasok sa bitak ng reputasyon ng kalaban.

Not enough to change my father's clouded mind about that engagement thing! "Immagino che tu debba lavorare di più La Tigra," I whispered, staring at my reflection with a bittersweet smile. And yes, I have to work harder. *****

“Tatlo lang ang kailangan ko.” Napakunot-noo ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung saan nagmumula ang mga sinasabi niya, sa anong rason. Malawak ang espasyo ng opisina niya, pero pakiramdam ko parang lumiliit ito habang nagsasalita siya. “Loyalty. Silence. Presence.” Tumayo si Alexus sa harap ng desk. Nakatalikod siya sa akin pero ramdam ko ang tensyon sa pagitan namin. Hindi ko pa rin siya maintindihan kung bakit niya nasasabi sa’kin iyon.