Novel & Cerita Work Hard In Silence

Tahimik silang nagtagal sa silid. Si Thara ay nakapikit, pilit kinokontrol ang pag-iyak, ang pagnanais na sumigaw, at ang selos na bumabalot sa kanya. Si Zaire naman ay nakatayo sa tabi niya. Silence does not wound. Instead, it grants Thara the space to process everything.

Na may mas magaling pa sa iyo. But who is in the right position to predict what will happen in someone's life? And why will you allow yourself to be affected? I chuckled because I remembered my experiences way back then. I told myself once, it's better to work silently than telling every step I make. The more you close your book. The more chances of success. And when I was at the weakest point of my life I endured challenges and struggles alone and in silence. I've worked every little thing I have now.

Habang inililipat namin ang mga gamit, parang nararamdaman ko na nasa gitna ako ng isang silent battle. Si Dylan, todo effort na i-impress ako, parang ang dali-dali niyang buhatin ang mabibigat na gamit, at lagi niyang sinisiguro na hindi ako ang gagawa ng mabibigat na trabaho. Si Trevor naman, tahimik lang pero efficient, tumutulong sa mga kapatid ko na ayusin ang mga gamit nang walang reklamo.

Lahat tayo ay may kakayahang magbago. Kung sabagay ay hindi lahat ay bukas ang isipan at puso para tanggapin ang pagkakamali ng iba. Kahit anong paliwanag natin ay hindi lahat ay kayang pakinggan iyon. Kahit anong dahilan pa ang meron tayo ay hindi lahat ay kayang intindihin iyon. Magmumukha lang na dinidepensahan lang natin ang ating sarili kaysa sa nagpapaliwanag tayo. Sometimes silence is the best answer to every complicated thing and situation.

"Mundo ko, p'wede ba kitang halikan?" His tone is like a curse into my ears. It's like giving me something... desire. I'm trying to calm my nerves right now, but I swear I can't. Parang may tumutulak sa akin. Hindi ko magawang iiwas ang aking tingin sa kanya, para niya akong inaakit. Tila may karera ng kabayo sa aking dibdib dahil sa sobrang lakas ng pagtibok nito. "Silent means yes," saad nito sa isang nakakaakit na tinig at bago pa man ako makabalik sa aking wisyo ay dumampi na ang kanyang malambot na labi sa aking labi.

"Fuck you, bulong ko. "What? Do you want me fuck you?" Napa-iwas na ako nang tingin dahil sa sinabi niya. Napalitan na ng isang malawak na ngisi ang labi niya. Grabe na siya ngayon makangisi dahil sa alam niyang naiinis niya na ako. "Silence means yes so... gusto mo ba?"

Kunware pa siyang nagpipili ng mga snacks niya. “Oh? No. I don't work with so much noise. I work in silent. Hindi kagaya sa pagsunog sa resort.” Napapabuntong hininga ako habang kinukuha ang mga ibibigay ko sa dalawang naiwan doon.

Aurora, dala niya ang bigat ng bawat sigaw na hindi nasagot. ⸻ Reflections in the Mirror Humarap siya sa salamin, tinitigan ang sarili. Ang babaeng nakatingin sa kanya ngayon ay hindi na ang dating Aurora Steele. Mas tahimik, mas matatag, ngunit mas mapanganib. “People think silence is weakness,” sabi niya, marahang sinusuklay ang buhok. “But silence is just the sound of a storm waiting to be heard.” Muling pumatak ang ulan.

Lorenzo, hindi na niya alam kung paano ipagtatanggol pa ang sarili sa harap ng kanyang boss. “Hm, I think silent means yes. Kinukunsidera ko ang araw na ito bilang huling araw mo sa iyong trabaho.” Natigilan si Mr. Lorenzo, gustuhin man niya na tumutol at muling ipaliwanag ang kanyang sarili ay hindi niya alam kung paano. Sapagkat batid niya na nakorner na siya nito, lalo na at hawak nito ang record ng school.

Yung tipong kailangan mong matutong mabuhay sa tabi ng taong hindi mo maintindihan, pero gusto mo parin subukang intindihin. I’m learning to live with someone whose silence said more than words ever could. And right now, his silence was loud. Too loud.