Work-life Quotes Novels & Stories

"It's freaking 2:40 am! Umaga na!—" Tumigil sa ginagawa si Carmela at saglit na sinulyapan si Axcel, "Look Mr. Mostrales we're both a busy person. I don't have any energy to listen to your whines. If you can't handle your job properly, the door is open wide. You can now go home. I'm assuming somebody is waiting for you. You must be so excited, pero sana alam mo ang boundaries ng trabaho sa personal life mo." Pabalang nyang wika.

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

Pero ang totoo, hindi pa siya nakakapaglaba kailanman. "Naiintindihan ko." Alam din ni Alex na maraming mga trabahador ang sobrang abala sa trabaho at kulang ang oras para sa pang-araw-araw na pamumuhay. "Ang lahat ng tao ay tila nagtitipid na lamang at hindi iniisip ang maliliit na bagay tulad ng pagkain, pananamit, tirahan, at transportasyon sa buong maghapon.

Pero para sa’kin, maliit na bagay lang ‘yon. Basta tapusin nila ang trabaho nila nang maayos, wala akong pakialam sa personal nilang opinyon. Hindi ako mahilig manggulo kung hindi naman ako ginugulo. Trabaho lang ‘to, wala tayong dapat gawing personal. Pare-pareho tayong empleyado—ba’t pa natin pahihirapan ang isa’t isa? Sa work, okay naman ako. Pero sa love life… may sumama ang loob.

he said while slowly scanning her face, “you’re selfless, too. But I’d appreciate it if you don’t deprive yourself too much, okay? I want you to always be like this. Happy and just going with the flow of life.” Inabot naman niya ang pisngi nito. “At ikaw rin. ‘Wag masiyadong workaholic. Alam kong madami kang tinatrabahong responsibildad pero... pahinga rin ‘pag may time, okay? Marami ka nang pera pero alam ko, marami ka pa ring ambisyon sa life. Pero puwede naman na one task at a time, so isa-isa lang muna sa ngayon, ha?” Parang bata itong tumango. “Yes, Ma’am.”

alok niya. “Okay lang po, kaya ko pa naman—” “Zia, seryoso. Hindi naman ito life and death situation, palagi ka ng nag-o-overtime sa trabaho mo. Go home, relax at mag enjoy ka.” biro niya sabay lakad palayo.

sagot ni Evelyn habang tinutulungan si Sebastian sa pag-aalaga sa kanilang anak. Patuloy na pinanatili ni Evelyn at Sebastian ang balanseng pamumuhay sa kanilang personal at professional na buhay. Naglaan sila ng oras para sa kanilang sarili, sa kanilang trabaho, at sa kanilang pamilya. “Ang pagkakaroon ng work-life balance ay mahalaga,” sabi ni Evelyn habang nagtatapos ng trabaho. “Dapat nating tiyakin na hindi natin nakakalimutan ang bawat aspeto ng ating buhay.”

“Ikaw ba? What does a CEO do on weekends?” He chuckled. “There’s no weekend rest for a CEO. Even on weekends, I still find myself working. Meet new people, attend meetings.” Suminghap ako. “Wala kang time na lumabas? Mamasyal? O manood ng sine?” “I have time if I want to. If I have someone to go to the cinema,” he said with a smirk. Tumango ako. “Dapat lumalabas ka rin na hindi mo iniisip ang trabaho. Yung mag-eenjoy ka lang. You should have life balance. Hindi puro trabaho lang.”

I asked silently. He smiled and looked away, again running his thumb on his lips. "Yeah you’re right. There’s nothing wrong about being dedicated and loving your work, but I think when you already come to the point where you forget that you still have a life outside is a bit concerning, I guess." he said softly biting down his lips. I scratch my brows and look down. "Well I'm striving to have a better life, that's why I'm working hard." I honestly said. He chuckled while watching my tensed expression.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.