Work Passion Quotes の小説・ストーリー

"Let's cherish this juncture of our life kasi darating ang panahon na susukuan na tayo ng passion natin. See, ang dami nang tumigil." "Mali." Biglang nagsalita si Yamirah. "Our passion won't give up on us. It is us who give up on the things we love so much when we found another kind of happiness. On that moment we had lost nothing after all. We're happy, and that's the main purpose of living." Tumungga ito sa hawak na kopita at napapikit nang muling nalasahan ang pinaghalong tamis at pait ng alak sa kanyang lalamunan at ang pagdaan ng kakaiba nitong init sa kanyang katawan.

"Hindi naman. Koraine.. sometimes not every passion should be your dream in the future. Minsan kailangan mo rin pag-isipan kung saan ka mas aangat. Kung pinapagpatuloy niya ang pagpipinta, I don't think she'll come this far. Besides, she still paint whenever she wants. She can sell it too. Hindi pa rin sayang." "Kungsabagay.. tama po kayo, Miss. There are some passions that shouldn't be a dream. Because some passions are meant to stay as our passion and not a passion of progress." Nakangiti akong tumango sa kaniya. Sometimes, I just love talking to Koraine with random stuffs. It made me relaxed. Muli ko siyang pinagmasdan at sa unang pagkakataon.. my heart skipped at beat while staring at he

We tried and tried until we finally achieved the quality we wanted for our products. Dahan-dahan na ring nakilala ang CATHVERO PASSION dahil sa kalidad ng mga produkto. Masaya magtrabaho kapag alam mong pinaghirapan mo ang bawat produktong ibinebenta mo. Dahil na rin sa sobrang pagka-busy ko sa trabaho, hindi na ako nagkaroon ng love life. Meron namang sumubok, pero hindi rin nagtagal.

“Wala na kong oras… Gustuhin ko man, pagod na ang utak ko sa tambak na trabaho kaya hindi ko na kayang maging creative.” “Ganoon ba…” Takip ng pizza ang nagsilbing plato nilang dalawa. “Naisip ko lang… Ayoko naman na isakripisyo mo ang passion mo. Tapos ako, tinutulak mong bumalik sa pag-aaral para matapos ang dream course ko.”

Lalo pang nag-iingay at kumakalabog ito sa bawat pagdaan ng araw. Habang nakikilala niya ang Russell na may mabuting kalooban at magandang hangarin para sa kanya at sa kanyang pangarap ay lalong nahuhulog ang damdamin niya rito. “Huwag kang bibitiw sa iyong pangarap,” natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.”

Papa. Mama. Daryll. Gusto kong sumigaw pero hindi ko magawa, gusto kong buksan ang mga mata ko pero hindi ko kaya, hindi rin ako makagalaw, naririnig ko lang ang tawanan ng mga lalaki sa loob ng van. Tulong! Kailangan ko ng tulong! Hindi ako makasigaw hanggang sa tuluyan na akong nakatulog. Nagising ako sa isang sampal, gusto kong haplosin aang pisnging nasampal pero nakatali ang mga kamay ko.

“No games, no ego. Just us and Gideon. And yes… life’s challenges, but together.” I smiled softly. “I’m scared sometimes,” bulong ko, “that normal life might bore us. That passion fades when things are calm.” He shook his head, smiling. “China,, passion isn’t just chaos. Passion is this—choosing each other in peace. Loving the small moments. Feeling the warmth when you’re near me. That’s fire too.” Ramdam ko ang init sa dibdib ko. “I guess… we’re learning to love again,” sabi ko, humarap sa kanya.

"Hindi naman kasi maganda kaya uulitin ko na lang." Bumuntong hininga naman ako. "Baby I know we have misunderstanding pero huwag mo naman idamay ang passion at trabaho mo. Alam ko kung gaano mo pinaghirapan, pinagpuyatan at ang effort mo sa paggawa ng designs ayaw ko na mawalan ka ng tiwala sa sarili mong gawa." mahinahon na saad ko. Umupo naman siya sa sofa at yumuko ng wala man lang sinabi sa akin. Kaya tinabihan ko siya at hinawakan ang kanyang mga kamay.

I narrated. “I was not really after the Latin Honors if you ask me. I was after the free education, my diligence in exchange for studying my passion for free. All of us are truly deserving. However, reaching this far with Latin Honors is just a bonus for me because I already feel successful. I verily believe that passion and success coexist. This means that pursuing my passion is synonymous to becoming successful. My heart tells me to choose this path and so everything about my journey feels so rewarding. That would be all and good morning once again,” I ended before returning to my place beside Mariah.