Work Passion Quotes Novels & Stories

“Don’t think like that huh? You don’t have bad luck. Your passion… it’s just there inside you buried because you have a lot of things troubling you. You just have to dig it so that it will be on the surface again. But you need to work on other things first.” “You need to work on yourself too. You need to remove the debris first before being able to dig up the soil that hid your passion beneath. You can’t dig properly if there is debris right? That’s why you have to remove the debris first. In that way, it’ll be easier for you to dig. It wouldn’t tire you as much as digging with debris on your way.” “Do you get me?” “How can I dig when I don’t have the energy, to begin with?”

“Ako po? Pero… marami pong mas may karanasan kaysa sa akin.” Ngumiti si Jal, ngunit sa pagkakataong ito, seryoso ang kanyang ekspresyon. “Hindi laging experience ang importante. Gusto ko ng isang tao na may passion sa trabaho, at ikaw ang nakikita kong may ganun.”

“At kapag masaya ako, ikaw ang una kong makukuwentuhan.” “Kapag may problema ako, ikaw ang una kong yayakapin.” Bahagya kong hinawakan ang pisngi niya. “At ganoon din naman ako sa'yo.” Ngumiti siya. Pero alam kong hindi pa rin siya kuntento. “Kaso, honey, kung titigil ako sa pagtatrabaho, para ko ring pinapatay ang passion ko.” “Tama.” “Mahal ko ang ginagawa ko.”

Hindi ko na napigilan ang lungkot, sakit, at galit sa mga taong makikitid ang pag-iisip. “Don’t worry, Faith,” sagot niya, ramdam ko ang sinseridad sa kanyang boses. “Nagawan ko na 'yan ng paraan. Hindi ko hahayaang mawala sa’yo ang passion mo. I know you love teaching. You love your job. And you need a job.”

Isa pa, hindi ko mararating kung nasaan ako ngayon at hindi ko mararamdaman ang ganitong satisfaction na resulta ng passion ko kung hanggang ngayon ay nasa tabi ko pa rin siya. Kaya kung may ipagpapasalamat man ako na nagustuhan kong ginawa niya? Iyon ay ang pagloloko niya. Dahil nang dahil doon, nagising ako at nagkaroon ako ng lakas ng loob na iwan at layuan siya. And because of that, narating ko ang kung nasaan man ako ngayon. “Alam mo, Ate, minsan? Iniisip ko na lang na hindi na dahil sa passion mo kung bakit mo pinapasok ang mga ganiyang bagay sa trabaho mo.” rinig kong saad ulit ni Jela.

“Hindi ka man lang ba nabo-bored sa condo niyo?” “No, not really. I work din naman. Work from home setup nga lang and I bake cookies with you now. Kaya wala na akong magiging problema.” “So passionate,” nakangising sabi ko. “Ganoon talaga kapag mahal mo ang isang tao. You’re willing to stick with them and follow them.” Honestly, I admire people who do that. Kasi ako, pakiramdam ko, kahit ilang beses magmakaawa sa akin si Jacob, hindi pa rin ako susunod sa gusto niya.

Walang makakapigil. Kung may pagkakapareho man kami baka ito na iyon. The passion we have in something. Sa kaniya ay engineering habang ako ay arts. He looked at me. "How about you? Bakit nagustuhan mo ang pagpipinta?" He really wants to talk about it. "Hmm. Maybe because it's where I can express myself. It allows me to be free. It gives me the feeling of being me," I muttered.

"But I really like what I'm doing. Mas gusto kong maging masaya sa larangan na pinili ko kahit pa tutol sila, kaysa naman na hindi nga sila galit sa akin pero nakakulong naman ako sa trabahong hindi ko gusto. Anyway, I don't mind naman. Gagawin ko pa rin ang passion ko kahit tumutol pa ang mundo. Ikaw, anong pangarap mo?" "Mabigyan ng maayos na buhay ang mga kapatid ko." Iyan lang naman talaga ang tanging pangarap ko, ang maging maayos ang buhay nila. Ang makamit ang mga bagay na hindi nila nararanasan ngayon na para bang hanggang panaginip na lang.

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

“Gusto ko lang makatapos. Makahanap ng trabaho. Hindi ako ambisyoso. Pero gusto kong gawin nang tama lahat.” Tinitigan ko siya. Sa liwanag ng mga ilaw ng kalsada, nakita ko kung gaano ka-sincere ang mga mata niya. Simple lang siya. Walang arte. Pero may lalim. Nagpatuloy siya. “Pero gusto ko rin… gusto ko rin makasama ‘yung mga taong kagaya mo. Yung mga may passion. Nakakahawa kasi ‘yung energy mo.”