World War 2 Tagalog Novels & Stories

Taong 1942 Natutuwang pinagmamasdan ni Lilac ang mga sundalo na miyembro ng Bacani Army at kanyang pinamumunuan habang masayang nagkakantahan at nagbibiruan na tila ba walang problemang kinakaharap. May kanya-kanyang umpukan ang mga ito at nakaupo sa damuhan at putol na kahoy. Walang pakialam kung madumihan man ang suot niñang damit dahil sanay naman na sila na nadudumihan sa klase ng kanilang trabaho. Masayang nagkakantiyawan, may kumakanta habang may sumasayaw sa gitna at mayroon namang taga-tawa at tingin lamang sa mga kasamahan nila. Lahat ay puro masasaya ang nakikita niyang expression sa kanilang mukha sa kabila ng digmaang kinakaharap nila ngayon. Ang digmaang Pilipino laban sa hukbo

Tanung ni Lumiere "Guess what? Wala noh. Ako lang naman ang nagprepare ng mga ganap ngayon kaya wala tayong gagawin kundi magtatakbo diyan sa tabing dagat. " Nang matapos ang quick assembly nila ay hinatak na siya ni Khia sa may tabing dagat. Naglakad-lakad sa dalampasigan. Pinagmasdan ang malawak na karagatan. Para silang mga batang ngayon lang nakagala at nakawala sa toxic na mundo. Sumisigaw si Khia habang tukop-tukop ni Lumiere ang bibig nito.

Kahit ano ang mangyari, ililigtas ko kayo, Mom, Dad, Gavin! Bitbit ang Calibre 45, tinungo ni Akihiro ang gate ng gusali. Pero doon pa lang, sinalubong na siya ng may apat na lalaki na pawang mga armado. "We're on the position, Agent Tetsuya! Sa oras na ma-secure mo ang hostages, papasukin na namin ang gusali," ani Major Romero sa kabilang linya. Ito ang namumuno sa Cavite Provincial Police sa operasyon na iyon.

sabi niya pa. "Pupunta ako, asan ka?" tanong ko. Kinakabahan akong tumingin kay Lanche. Hindi ko magawang makagalaw sa narinig ko. "What happened?" tanong niya sa akin. "Nag-crashed ang eroplano na galing Japan," sabi ko. "Fuck!" sabi niya ata agad na tumayo. "Hon, kailangan kong pumunta doon," sabi ko sa kaniya.

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Sambit ni Grethel May isang lagusan silang pinuntahan at mabilis silang nakapunta sa opisina. Pagkalabas nila sa lagusan ay bigla silang sinalubong ng itim na apoy ni Rhei. “MAG-INGAT KA NAMAN” bulyaw ni Grethel, kung wala silang barrier ay malamang patay na silang dalawa ni Dane. Nakita ni Dhirma ang kalagayan ni Dane, halos nag aagaw buhay na ito. “Bakit mo sinasagad ang sarili mo Dane?”

Baka may pagkain na. "LET'S GO TEAM! Fighting!" Sabay sabay naming sigaw na lima at at naghigh five. Na kay Nat ang bola at dinidribol ito. Bumalik na kami sa gitna ng court. Pinunasan ko ng braso ang pawis sa noo. Punong puno ng hiwayan ang court mula sa mga manonood. Dalawang baranggay ang magkatunggali ngayon. Ang baranggay Gitna na kinabibilangan ko at baranggay Manggahan.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Sasagot palang sana ako ng mabilis niya akong sinakal gamit ang tila kubg anong invisible na tali at pinalutang ako sa ere. I cried in pain, I can't breath. "Hindi ka pwedeng mahalin ng pinakabatang archer! Hindi mo siya dapat mahalin! Hindi siya pwedeng maging malaya! Papatayin kita bago pa mangyari ang lahat!" "A-ahhh!"