Rap Battle Lines Tagalog Novels & Stories

Wika namn ni Troy sabay titig sa aking mga labi at mata. "Oh my God! Hindi pa ako ready sa second batch Troy," bulong ko sa aking sarili sabay dumistansya sa kanya ng kunti. "Ah ang init nu," sabi ko sabay huminga ng malalim habang palihim na iniiwasang tignan ang kaniyang 8 packs abs.

Humarap siya rito at tinitigan ng mabuti si Miles. "Masama lang ang loob ko at mas sasama ang loob ko dahil hindi mo 'ko sinusuyo. Higit na sasama ang loob ko kapag kinalimutan mo 'yon." Kagat labing yumuko si Miles para pigilan ang sariling tumawa.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

ANDRIETTE "Three laps more!" malakas na sigaw ng teacher namin sa Physical Education. I rolled my eyes and wiped the beads of sweat on my forehead. The heck, pang-walo na ata naming laps 'to tapos tatlo pa? May balak ba siyang patayin kami? Ang laki kaya ng buong field! May mga nahimatay na rin sa mga kaklase kong babae kasi hindi sanay sa ganoong pagod. Hindi rin naman ako sporty pero medyo sanay naman ako sa pagtakbo.

Halos baliin niya ang braso ko kaya isa siyang p*****a! "Espèce de bête idiote! (You Idiotic beast) Suffer your face!" Ako na ang unang tumalikod at tumakbo. Mabuti nalang at hindi siya sumunod. Hawak ko parin ang braso habang bumabalik sa building. Malakas ang kabog ng puso ko, natatakot ako. Ang akala ko katapusan ko na kanina kaya mas pinili kong tumakbo paalis. Hindi pa ako nakararating sa building ay nawalan na ako ng lakas ay napasalampak sa gilid. Pinahid ko ang luha na tumulo sa mga mata ko.

Hindi na rin naman ito nagulat nang nakita siya dahil madalas niyang puntahan ito nitong mga nakaraan. "Sigurado ka na ba, mahal na Reyna sa gusto mo?" paniniguro sa kaniya ni Mang Sebastian nang sabihin niya rito na gusto niya nang umalis sila ng Barry Hills at tumira muna sila ulit sa Montgomery nang pansamantala habang wala pa silang nahahanap na pwedeng lipatan. Tumango siya habang nakaupo sa mahabang bangko sa salas nito. "Masyado na po tayong pinag-iinitan ng mga taga-WW-Force... Lalo na sina Marcus at Mang Dante," sagot niya.

"Eh anu kung mamamtay importante lumalaban ako!!!" "Hindi ka rin mananalo kahit lumaban ka, magpalakas ka muna para matalo mo sila" "Oo nga saka sa ganyang katawan mo , pipitpitin ka lang nila" Singit ng isa pa binatilyo din nakaeada ko lang din ata. "Nasa Quezon" "Quezon city?" "Aahhhahahahahahhahahha quezon city daw ang puta"

"OO ! OO! Yes! Yes!" "Alright? Alexander, Pacifico, At iba pa! Take off!" "Kyaaaaah~ mga Faaafaaaa!" "Waaaaa! Ang abs woooow!" "OMG! Ang sarap ~ Kyaaaaa ansarap sa mata~" "Raphael! Raphael! Raphael!"

Kahit may lahi sila, ang fluent nila mag-Tagalog. "Oo nga," sang-ayon ni Ranji, tapik pa sa balikat ko bago siya lumayo. Grabe ang tibok ng puso ko sa kaba dahil sa nangyayari. Nagkanya-kanya na sila ng mundo: yung dalawang Hapon, sinasabayan ang lyrics ng kanta; yung iba, abala sa paglalaro ng Mobile Legends, at samut-saring mura ang maririnig mo mula sa kanila.

Ang sabi ay marami na daw gumagaya sa kaniyang sulat at karamihan ay mga kagaya kong mga desperada at naging babae niya. The last sentence hurts more at wala akong masasabi roon. Pero WALA akong pakealam. Kung hindi ko lang talaga kailangan ang tulong niya ay di na ko pupunta rito. Hindi ako dapat ang ginagago rito. Kaagad na lumapit sa akin si Nike at may binulong sa tenga ko. Tumaas naman ang kilay ni Baland sa akin. Ngumiti agad ako sa narinig saka namin sinimulan ang laban. “Line 1 and 2 secure the place! Inaaatake tayo!”