Worry Quotes Novels & Stories

"Anong don't make it a big deal? hindi ka naman ganiyan dati. Hindi ka ganyan! Alam mo noong isang araw pa kita napapansin, eh. Huwag mong sabihin na may kinahuhumalingan ka na naman!" "Ano bang sinasabi mo diyan? bakit naman napunta sa ganiyan? Look, hindi ba pwedeng mapagod? Hindi ba pwedeng may problema lang sa office? Zahara naman, tao lang ako at napapagod din." "Talaga lang, huh? don't worry, if you did it again, hindi mo na kami makikita ng anak mo!"

"Mas pagod akong makita kang umiiyak kagabi kaysa sa kahit anong meeting na pinuntahan ko." Napakurap ako, agad na umiwas ng tingin. "Don't do that," mahinang dagdag niya habang hinahalo ulit ang batter. "Don't look away kapag nagsasabi ako ng totoo." Humugot ako ng hininga. "I just... don't want you to worry too much." "Too much?" ulit niya, parang hindi makapaniwala. "Loo, you are my wife. Worrying about you is not 'too much,' it's normal."

Matamis na ngiti, mahigpit na yakap at mabilis na halik ang naging tugon niya. "Sana wala na tayong magiging problema, asawa ko," sabi ko, kasabay ang pagsiksik ng mukha ko sa dibdib niya. " 'Wag ka nang mag-isip ng kung anu-ano, asawa ko," sabi niya. "Hindi dapat natin pangunahan ang mangyayari. Ang dapat nating gawin ay kung paano pa tayo maging matibay at masaya. Dapat walang puwang ang 'worry' sa puso at isipan natin dahil wala namang magandang dulot iyon."

Tutal ay mayroon na siyang number ko ay magiging madali na lang ang pag-contact namin sa isa't isa. Habang pauwi ay iniisip ko pa rin ang nangyari kanina. I need to be more attentive to my surroundings. Hindi lang ako ang pwedeng mapahamak sa isang pagkakamali. Maaari ding may mapahamak na ibang tao gaya na lang ng nangyari kanina. "I said stop worrying about it," ani Iwatani. "I can't, okay? Kasalanan ko 'yong nangyari kanina so I can't stop thinking and worrying about it."

Before I can even talk, he shushed me and continued. "Worrying about your grades is important and that's something people shouldn't invalidate, but worrying about it to the point you tend to space out and forget about other things, that's not healthy. Don't overthink about it that much, believe on yourself, I believe on you as well." Nanatiling nakaawang ang aking labi habang nakatitig sa kanya. That was just so. . . comforting. Except from my friends and family's encouraging words, I have never found such words comforting.

Napabuntonghininga ako habang nakatitig sa harap ng laptop ko. Kahit anong focus ang gawin ko, nawawala lang din ako sa sarili dahil sa mga nangyayari. There’s this constant fear, frustration, and worry lingering around me.

“W-Well… maybe there really is a problem sa ano… c-company. Baka naroon nga siya. There's nothing to worry about, hija. Let's maintain your relationship healthy, shall we?” With the last words, my hand gripped the phone and doubt started to cloud my mind

Ang pormalidad ay napalitan ng matinding pag-aalala at kaba. “God! I’m so fucking worried! Shit, sabihin mo sakin, may ginawa ba siya sayo? Sinaktan ka niya?! Pupuntahan kita diyan—”

Kunot-noong tanong nito habang tuloy pa rin sa pag pili ng magandang pelikulang pwede nilang panuorin. “Wala, naisip ko lang kasi.. Hindi naman kaya SILA mag taka kung ilang araw tayong mawawala sa bahay mo? I mean I’m just saying what if they will think na baka kung ano nang ginagawa nat-” “What if you stop thinking about the what ifs, Amara… You over think a lot and I don’t want you to… I want you to please just relax while we are here, I don’t want you to worry about something or anything… Can you do that for me?”