Wronged Novels & Stories

I want to correct my wrongdoings. Napatigil ang mga daliri ko sa ere. Ang salitang wrongdoings ang tumama sa akin. Parang may biglang humigpit sa dibdib ko, isang pakiramdam na matagal ko nang iniiwasan, ang pakiramdam na baka seryoso talaga siya. O baka hindi.

“H-Huh? Uhm… hindi sige… ikaw na muna.” “Sure ka?” Tumango siya sa lalaki bilang pagtugon. At pagkuwan ay tumikhim si Andrei saka ito nagsimulang magsalita. “Gusto ko ulit mag-sorry. Sorry sa nangyari.” Maliit siyang ngumiti rito. “Sabi ko naman sa iyo, ‘di ba? Wala kang dapat na ihingi ng tawad sa akin dahil wala ka namang kasalanan sa lahat ng nangyari.”

Agad siyang napalingon sakin. "Mali yung ginawa mo.. p-pero tama ka..lahat naman tayo nagkakamali..there's nothing wrong with that anyway,were human after all.. we're not perfect we commit such a horrible things na akala natin ay tama..but then as I've said there's nothing wrong with doing mistake..what's wrong is if we let that mistake remain as a mistake.. without trying to making it right" napakunot noo siya..

GRAMMATICAL ERROR AND TYPOS AHEAD! -The mind forgets but the heart does not- R+18 "Ohhh-ahhhhh! Yes, baby!" "Uhhhhhh!" "Let me suck that dick of yours." So gross, gusto ko lang naman magbanyo pero mas babanasin lalo ako dito sa nakikita ko. Dapat ba talaga isubo pa ayon? Dahan dahan akong umurong sa pintuan upang hindi makalikha ng ingay at para di na sila maistorbo but i failed dahil sa kasamaang palad nga naman.

People who have been hurt or betrayed seem to believe without any doubt that if the other party suffers, then they will feel better--their emotional pain will lessen. In fact, it won't make you feel better; it will make you feel worse. It could even backfire, and you're wasting precious time. Always remember, two wrongs don't make a right. I even hurt my daughter because of the urge to cause distress to her, to share with her my pain because of Seig, and it didn't turn out well. Ako 'yong mas nasaktan sa ginawa ko. Ako 'yong mas naapektuhan, ako 'yong hindi pa rin naging masaya.

“D-Doc… I… I think I made a mistake…” Napatigil ang mundo ko. “What?” “I was tired… I took the wrong medicine…” so, siya pala ang nagkulang pero parang may parte rin sakin na, ako ang may kasalanan dahil hindi ko sinigurado sakanya kung tama ba ang binibigay niya. Biglang sumigaw ulit ang babae. Pero this time, hindi na ako ang target. Yung nurse na. “See?! Kasalanan niyo!” sigaw niya. “Compensation! Tatawag ako ng pulis!”

Ngunit hindi na niya ako pinatapos. “Sorry?” ulit niya, mababa ang tinig pero ramdam ko roon na nanginginig siya sa galit. “You think a simple ‘sorry’ is enough for what you’ve done, Lorraine? You think saying sorry fixes this? You think your apology can undo the fact that my credibility, my image, my reputation in front of everyone, is now tainted because of your careless mouth?”

sabi ko habang pilit na pinapatatag ang sarili ko. No response. Huminga ako nang malalim at saka ako nagpatuloy. “I just wanted to say… I’m sorry.” Hindi ko alam kung ano ang reaksyon niya dahil hindi ko siya makitang maayos sa madilim na kwarto. Pero hindi ako tumigil. “I was wrong. I was so, so wrong,” dagdag ko pa. “I was stubborn. I didn’t listen. I messed up, and now… I lost Mishon.”

Tumayo siya nang mabilis, ang mukha ay namula sa sobrang poot, ang mga luha ay tumutulo pa rin ngunit ang mga mata ay puno ng insulto na sobrang malalim. "Sorry?! Sorry lang ang kaya mo?! Limang taon mo akong ginawang tanga, Wright! Limang taon akong ngumingiti sa publiko, nagpapanggap na perpekto ang buhay natin, habang alam kong may lihim kang babae na binibigyan mo ng tunay na pag-ibig! At ngayon, sasabihin mo na sa papel lang tayo, na hindi mo ako nakita bilang asawa?! Ginamit mo ako! Ginamit mo ang pangalan ko, ang pamilya ko, para umangat ka! At ngayon, dahil umalis ang kabit mo, desperate ka na hanapin siya?! Pathetic ka! Walang kwentang asawa ka!"

Mabilis niyang sinuntok ang isa pang nakahawak sa kaniya bago pa ito maka buelo. Nang matumba ang isa ay akma sanang dadaluhan siya nung unang inuntugan niya ng ulo subalit nahablot na niya ang baril na naitapon ng kaniyang sinuntok dahilan upang maitutok sa lalakeng aatake rito subalit, hindi ito gumana. Ibig sabihin, walang bala pala ito. Hindi namalayan ni Frank ang paglapit ng isa sa nakahawak sa kaniya kanina at nasikmuran ito sabay suntok sa kanang pisngi dahilan upang mabuwal siya sa kalsada.