Wronged Novels & Stories

Kaya lang ay may magagawa ba ang sorry niya kung tuluyan siya nitong nabangga at namatay? "Sa susunod ay mag-iingat ka naman." Kalmado pa niyang sabi dito. Kahit papaano ay nakaya pa niyang kausapin ito. "I said sorry right? Magkanu ba ang ang naging damage nitong kakarag-karag mong owner jeep? Tell me, how much para matapos na ang usapan natin na'to."

Is this revenge truly wrong from the start? Ngunit bago ko pa man masagot ang sarili kong katanungan ay nagsalita ng muli si Terrance while still staring at me intently. "Hindi naman masamang tao si Brianna, Adaline. Naging masama lang naman soyang tao sa paningin ninyo when she started falling so deeply in love with me. She was so deeply in love with me that she started to forget what is right and what is wrong. But she is good person. I know her better than anyone else kaya alam ko rin kung gaano siya kabuting tao, but then I ruined her. Just like yours, I ruined her life too. You are not my only victim, Adaline. Brianna is my victim too. Because just like you, I made her life miserable as

“You’re with him. Again. You got back together. Mukha namang kontento ka na sa buhay mo ngayon na siya ang kasama mo. Maybe, I should be happy for you, too. Fck! But how could I do that when in fact all I want to do is to have you back. Dapat kasi...” ‘Yon naman pala! Magkano ba ang binayad nito sa spy nito? Hindi naman siguro barya-barya lang para bigyan ito ng misleading information. “Dapat ano?” He reached for her hands again, staring down into her eyes apologetically. “I’d made such colossal mistake for telling you to get rid of yourself. Until now I couldn't find the place inside me to forgive my damn self, Sheeva. Sising-sisi ako na nagpatalo ako sa galit ko. I was wrong. A fcking idio

Nakapagpaalam na rin naman ako kila tatay at kuya no'ng isang araw na may sideline lang akong pupuntahan kasama ang kaibigan ko kaya hindi na ako nahirapang magpaalam kanina. Pero hindi talaga iyon ang dahilan kaya ako badtrip ngayon. Gan'to kasi ang nangyari. No'ng nag-aabang na ako nang masasakyang taxi papunta sa mall kung saan ako susunduin nitong si Braiv saka naman nag-text si besh. Tinanong niya ako kung gusto ko daw sumamang manood ng sine. Kasama niya daw ang isa niyang classmate. Habang binabasa ko ang text niya at nagko-compose nang ire-reply sa kanya pumara muna ako sa papalapit na taxi. Pero laking gulat ko dahil embes na ako ang sumakay sa pinara kong taxi itong magjowang katab

Napaatras naman ako nang bigla niya akong itulak. "Sorry lang 'yong hinihingi ko dahil kayo 'yong mali! Problema nga naman talaga ng mayayaman o, akala nadadaan lahat sa pera." saad nito sabay muling nilingon ang driver ko. "Bumili kayo ng eyeglass para naman makita niyo kung tama ba dinadaaanan niyo!" sigaw niya rito sabay iniwan na kami.

Galit na sigaw niya saka pilit nag pumiglas sa pag kakayakap nito. “Fine, fine! I’m sorry. I can’t admit that I was wrong, I can’t admit na may nagawa rin akong kasalanan sayo noon at pilit kong isinisiksik sa utak ko that I don’t need to explain and ask for your forgiveness dahil iniisip kong patas lang tayo, itinago mo saakin ang anak ko ng ilang taon and I must admit that I was hurt. I loved you and I never stop loving you Monique and I was wrong that I left you before, I was too young, too naïve, and I didn’t know the rules. I was a coward then pero habang buhay kong pinag sisihan ang ginawa ko, when you left I never stopped hoping na makikita pa kita ulit and we did, handa na sana akong

Hindi ko maiwasang mainis sa sarili ko. Gusto ko siyang makausap at nang makahingi ako ng tawad sa mga nasabi ko sa kaniya kagabi. I am not yet sure if his problem was really because of the company, but one thing's for sure. I was mistakenly accused him for something that he will never do after he promised to me.

Nakaka-amuse lang. Sanay kasi akong seryoso at masungit siya. Then all of a sudden, masusulyapan ko ang side niya na 'to. Which is wrong. Kasi wala kang karapatan makita ang side niya na 'yan. Pero dahil sa pagkakamali mo, look what you've done to him. Napailing ako at sinubukan kong alisin sa isip ko ang bagay na 'yun. Ayoko nang isipin ang pagkakamali na nagawa ko. Kasi ginagawa ko na naman ang tama ngayon 'di ba? Inaayos ko na ang lahat.

She's guilty and feels sorry at the same time dahil kung nagtanong pala s'ya rito bago naglayas ay baka hindi nangyari sa kan'ya ang aksidente. Ang dami n'yang kasalanan sa binata at unti-unti na s'yang inuusig ng kan'yang konsensya dahil sa pagpapahirap n'ya rito. "Bakit ganyan ang mukha mo bubuwit?" "Sorry!" alanganing paghingi n'ya ng paumanhin rito. "Sorry for what?" nagtatakang tanong nito.

napa ngiti naman si Marian sa sinabi nito dahil tila ba sariling angat ng upuan si Jaile. "Thank you love! and Sorry!" ani ni Marian na ikinatigil ng binata. Napabuntong hininga ito bago muling magsalita. "Sorry for this fast few days na nangyari. Hindi ko dapat ginawa yun. Sorry!" mahinahong ani nito.