Yakap Sa Gabing Malamig 소설 & 이야기

HELGA POV: Tinig yon ni Nancy na papunta sa kamalig, tumatakbo. Nanigas ako at para akong binuhusan ng malamig na tubig. Si Blackie ay marunong maglambing gamit ang nguso niya. Tamad tumahol pero bubungguin ka sa tuhod o sa lulod kapag nagpapansin ito. Habol iyon sa akin at natutulog sa ilalim ng papag kapag may ginagawa ako dito sa kamalig.

KABANATA 182 Ikinaway ni Matandang Gregorio ang kanyang kamay at hiniling sa katulong na magbuhos ng isang balde ng tubig na yelo sa ulo nito at Malamig na sinabi, "Gising ka na ba?" Ang tubig ng yelo ay sinamahan ng hindi mabilang na mga ice cubes. Si Bella ay nawalan ng malay, pero ng mabuhusan ng tubig natigilan ito at ang lamig ay patuloy na bumubuhos sa mga bitak ng kanyang mga buto.

Tumayo ako sa baging na aking inuupuan kanina at at agad akong tumalon sa ilog. Agad akong niyakap nang napakalamig na tubig sa mabilis ko na pagbulusok. Napakadilim sa ilalim dahil may ulap muli na nakaharang sa buwan kaya hindi nito nasisinagan ang ilalim ng tubig. Agad akong naalarma nang hindi ko siya malinaw na nakikita sa ilalim. Entrante Vreihya! Anong kahangalan na naman ang ginawa mo?

Pagkababa pa lang niya, sinalubong agad siya ng malamig na hangin ng gabi na may kasamang amoy ng usok ng barbecue, mantika, at maanghang na sili. Kumunot ang kanyang noo sa sobrang inis at disgusto habang naglalakad at agad na pumasok sa loob. Tinulak niya ang pintong salamin, at agad na sumalubong sa kanya ang maalinsangsang na init sa loob na may amoy ng lumang mantika at alak. May apat hanggang limang lamesa na may mga taong kumakain at umiinom, may mga nagmamahjong, may mga sumisigaw at may mga naglalaro ng baraha na nag-iingay na parang nasa palengke.

Yumayakap, naglalambitin sa matitipunong braso, mainit na pagtangkilik ang ipinadarama ng mga ito. “Kelan pa po kayo dumating?” “Kagabi,” Pagkuway dumukot ito sa bulsa ng kupas na maong at inilahad sa mga bata ang iba’t ibang uri ng kendi. May kakaibang tuwa na naramdaman si Guen habang pinapanood niya ang pagkakagulo ng mga bata. Napakasimpleng bagay lang ang natanggap ng mga ito pero kung ituring ay parang napakalaking kasiyahan na. Halos mag-agawan ang mga bata, pati na yung paslit sa likuran ni Amihan ay pilit umaabot ang kamay. Humihingi.

Kabanata 15.2 Pagtakas Maxine's POV NAPASINGHAP ako nang maramdaman ang malamig na likidong bumuhos sa aking katawan. Nanlalaki ang mga mata kong napatingin sa sahig at doo'y nakumpirma kong malamig na tubig nga ito na may kasamang bloke blokeng yelo! "Good morning, sleeping beauty!" Salubong sa akin ni Liezel habang may ngisi sa kanyang labi. "Mukhang, napasarap ang tulog mo ah?"

Maging ang sabaw ay inubos nito, bagay na bihira niyang gawin. Sa labas, madilim ang gabi. Mahina ang ilaw sa loob ng bahay, at ang mga city lights ay sumisilip mula sa pagitan ng kurtina ng malalaking bintana. --- NANG mahiga na si Yumi sa kama, hindi pa rin siya dinadalaw ng antok. At ilang sandali lang, naramdaman niya ang presensya sa likuran niya. Isang mainit na yakap ang pumalibot sa kanya.

Ang malamig na hangin ng gabi ay humahampas sa buhok ni Andrik habang siya ay nakatayo malapit sa gilid ng yate, parehong nakahawak sa rehas ang mga kamay habang nakasandal, nakatingin sa malawak na karagatan. Hindi mabasa ang ekspresyon niya at ang lamig ay parang hindi pa rin nakaabala sa kanya. Si Yekaterina at ang iba ay nanatili sa kanilang mesa, umiinom at nakikipagdaldalan tungkol sa isang bagay na hindi niya marinig mula sa kanyang kalayuan.

Pakshet! Bigla siyang pinanlamigan kahit malamig na ang panahon. Nayakap niya ang sarili at nalilito kung ano ang gagawin sa mga sandaling iyon. Hindi sanay si Zyd sa klima ng Pilipinas at mas lalong hindi ito sanay sa ulan. Lagi niya itong napapansin na namumula ang ilong at leeg. Sa tuwing nabababad ito ng mataas na sikat ng araw, agad itong namumula ng husto. Halatang hindi sanay sa init. Mabilis din itong sipunin kapag nauulanan pero agad din nawawala.

Isang yakap na sobrang init sa gitna ng mahangin at malamig na paligid. "A-Atyrrah..." Kahit hindi ko tingnan, alam kong tulad ko ay umiiyak siya, nadadala ng emosyon, natakot. Nagpatuloy ang aming yakap sa madilim at malamig na gabi. Sa gitna ng madamo at mahanging paligid. Tahimik ngunit ang pareho naming hikbi na sumasabay sa ampyas ng hangin at ulan ay pinag-iingay ang paligid.