Yakap Sa Gabing Malamig Mga Nobela at Kwento

Hindi na siya ang batang babae na kailangang alalayan sa pag-iyak. Huminga nang malalim si Celestine. Ang puting damit na suot niya ay tila manipis sa lamig ng gabi. Kusang niyakap niya ang sarili at sa tinig na halos pabulong ay sabi niya ay nagsalita siya, “Ang lamig ngayon.” Paano nga ba magiging malamig ang panahon kung ang talagang nagyelo ay ang puso?

As familiar as it is, napakainit ng mga labing iyon na tumutupok sa kanyang mga labi. Kasabay ang patak ng malamig na tubig, hindi nito matatalo ang init at alab ng kanilang mga damdamin. Ibibigay niya ang gabing ito para kay Liam dahil hindi niya alam kung ano na ang mangyayari sa araw ng bukas. Para sa kanya, sasamantalahin niya ang pagkakataon na makasama ito sa mainit na gabing matagal na niyang nami-miss.

Ang kanyang nagniningning na asul na mga mata ay pakshet na nagliliyab sa kaligayahan at sa iba pang bagay—isang senyales para kumalas sa yakap. Ang palaban at maliit na demonyong ito ay palaging handa para sa isang puring-puring pinagpawisang sayaw, maging sa ilalim ng mga kumot, sa malamig na sahig, sa ibabaw ng lamesa, o kaya naman ay nakasandal sa pader. O ako lang ba ang nag-iisip na mas sekswal ang yakap na ito? Mayroon na kaming sapat na pakikipagkantutan para sa pakshet na araw na ito.

Umiyak ako nang umiyak hanggang sa nahiga ako sa kama at nakatulog. Isang malamig na hangin ang pumukaw sa aking mahimbing na pagkakatulog. Ngunit laking gulat ko nang may nakapa ako sa gilid ng kama ko. Si Zek, nakahiga ito sa tabi ko. Anong ginagawa niya dito? Tanong ng isip ko. Pinagmasdan ko siya at biglang lumakas ang kabog ng aking dibdib. Malaya kong nasisilayan ang kabuuan niya.

────── 〔GↃ〕────── Mahigpit na yakap-yakap ni Yel ang unan at dinarama ang malambot at malamig nitong tela nang tawagin siya ng ina. "YEEEEELLL" "YILSAAAAAA" Walang tigil ang mama at lola niya sa pagsigaw hangga't hindi siya bumababa. Habang ang tatay naman niya at lolo niya ay prenteng nakaupo sa hapag-kainan at nagkakape lang.

Brainna Kung malamig ang hangin sa araw ay doble naman ang lamig sa gabi. Nakasuot na nga akong makapal na sweater ay nararamdaman ko pa rin ang lamig sa aking katawan. Ngunit kahit nakakapanginig ang lamig ay masarap pa rin sa pakiramdam. Hindi kasi mararamdaman sa kapatagan ang ganitong pakiramdam.

Alam na niya kung saan siya pupulutin, at wala na siyang iba pang matatakbuhan. Dire-diretsong naglakad palabas ng restaurant si Ling Yiran at dahil sa lamig ng panahon, hindi niya na masyadong naramdaman ang mahapdi sa pisngi niya. 'Sobrang nakakaubos ng lakas ang mga nangyari ngayong gabi...'

Napansin ko ding lumuwag ang yakap sa'kin ni Kambal kaya napa- ehem siya. "Winter!" tawag ni Yana kay Winter na naglalaway na animo'y gustong lapain ang dalawa. Napahinto naman si Winter at lumingon kay Yana at mabilis na dinamba ito, kaya napahiga silang dalawa sa sahig. "Hahahaha! Ta-tama na Winter hahaha," napabuga ako ng hangin dahil hindi ko akalain na makakasundo ni Yana ang tatlong aso na ngayon ay hinahalikan siya sa mukha at nakikipaglaro.

Kabanata 6 Luhang Hindi Niya Maamin Tahimik ang buong mansyon. Tila ang katahimikan ay niyayakap ang bawat sulok, kasabay ng malamig na hanging humahaplos sa gabi—isang lamig na hindi kayang tabunan kahit ng mamahaling kumot o marangyang silid.

Ito ang paulit-ulit na hinihingi sa kanya ng makulit niyang mama dahil solong anak lamang siya ng mga ito. "Babe, I said... payakap!" Hagikgik ng babae lang ang narinig niya kaya kusa nang yumakap ang braso niya. "See? Mas nakakatulong ang yakap kapag ganitong malamig ang panahon. Ahm, M-Maria?" Nakasandig na sa dibdib niya ang babae at ang kamay niya, humahaplos ito nang kusa sa ulo ng babae.