Romans & histoires Kalapating Mababa Ang Lipad

Dito na napatigil sa paglangoy ang sampung mga kalahok na abala sa paglangoy papunta sa maliit na isla nang marinig nila ang komosyon sa pampang bago tumingin sa kanilang palgiid. Dito na nila nakita ang isang kulay itim na palikpik sa ibabaw ng tubig na may 10 milyang layo mula sa kanila, napakabilis nitong lumalangoy papunta sa kanilang posisyon. Pating! Isa nga itong pating! Dito na nagsimulang sumigaw sina Lily Yvonne at iba pang mga babaeng kalahok sa karera.

Caline’s POV Nang sumapit ang malalim na gabi, pagod na pagod na rin kami ni Cass sa kakahanap ng kahit anong tanda na maaaring magpabalik ng alaala niya. Ilang oras na kaming nagpapalipat-lipat ng lugar, humihinto kung saan-saan sa pag-asang may matutuklasan siya. Pero sa bawat lakad namin, puro pagkabigo ang natamo namin. Wala, kahit isang piraso ng pagkatao niya ay hindi namin natagpuan. Napalitan na ng pagod ang excitement na naramdaman ko kanina; tila mauubusan na ako ng ideya sa mga susunod pa naming lakad kaya mabuti pang magpahinga na lang muna kami.

Mabagal. Mapanganib. May apoy sa loob. Umangat siya mula sa pagkakaupo, tuwid ang likod, mabigat ang hakbang. At nang huminto siya sa harap ng pintuan, umatras ang labi niya sa isang ngiting malupit, isang ngiting hindi mo mahuhulaan kung halik ba o kapahamakan ang kapalit. “Pumasok ka…”

Yung tipong kahit tahimik lang sila, alam mong hindi ka dapat magkamali sa harap nila. And that alone added pressure. Dahan-dahan kong itinulak yung trolley sa aking dinadaanan. The wheels moved smoothly across the polished floor, halos walang tunog. Each step I took felt slower than usual, hindi dahil gusto ko, kundi dahil parang mabigat lang talaga yung katawan ko. Unti unti na rin nawala yung ingay mula sa event downstairs. Wala nang music. Wala nang tawanan. Wala nang halo-halong boses.

EVE Hindi ko namalayan na lumalawak pala ang ngiti ko habang mahigpit na nakayakap sa bewang ni Denzel. Noong una, sobrang kabado ako dahil pakiramdam ko anumang oras ay matutumba kami. Ngunit habang tumatagal ay unti-unti akong nasasanay. Ang sarap pala sa pakiramdam na humahampas ang malamig na hangin sa mukha ko habang mabilis kaming tumatakbo sa mahabang kalsada. Sa kaliwa ay puro puno at sa kanan naman ay matatanaw ang malawak na dagat. Kaya paulit-ulit akong lumilingon para pagmasdan ang tanawin. Pakiramdam ko tuloy ay bumalik ako sa pagkabata. Dahil noon pa man ay gusto ko nang maranasan ang ganitong bagay ngunit hindi nangyari.

Nagkataong nagmamaneho lang sa labas? Ang biyahe mula sa tagong mansyon sa Repulse Bay patungo sa sentro ng pananalapi sa Central, at pagkatapos ay ang pag-ikot sa malaking daan sa tabi ng daungan para makarating sa Kowloon Bay, ay nagdaragdag ng apatnapung minuto ng mahirap na pagmamaneho sa kahit anong ruta. Anong klase na nagkataong daan ang tawag doon? Gayunpaman, pinili ni Calista na huwag nang basagin ang dahilan nito. "Saan ka eksaktong nakaparada?"

Maliit na paghipo—isang kamay sa balikat, dahan-dahang pagdikit ng mga mata—ang nagpaikot sa kanila sa kilig at tensyon. Sa labas, si Lola Cely ay nakasilip sa bahagyang bukas na pinto. Pilit niyang pinigil ang sarili sa pagtawa. “Aha! Aba, tuloy na tuloy na! My apo at ang asawa… sa wakas magkaapo na ako." Dahan dahan nitong sinara at nilock ang pinto sa labas.

Naglakad siya, kabisado niya siguro ang buong gubat base sa mga lakad at pagliko niya. "We're safe here and it's also relaxing here." sabi nito. Isa itong patag na lupa na nababalutan ng mabababang mga damo. Inilapag niya ako sa damuhan, mabuti na lamang ay hindi ito basa.

Umimbay ang balakang habang papalapit. Nag-umpisa na itong maghubad sa harapan ni Galaps, inuna nitong tanggalin ang kakapirasong-tela na nakatakip sa malusog nitong dibdib. Napalunok si Galaps nang malantad sa harapan nito ang dalawang naglalakihan nitong s**o. Nakakatakam!

Hindi sana nila nararanasan ito kung wala lang mga tao na mukhang pera at mapang-abuso sa kapangyarihan. Mabuti na lang talaga dahil nakaalalay sa tabi ko si Kael dahil kung hindi ay baka ang bagal namin dahil kahit nakakalakad na ako nang maayos ay hindi pa rin naman ito katulad kung paano ako maglakad noon. Sumikat na ang aral noong marating namin ang unang ilog, malinis ito at ginamit namin ang mga malalaking bato upang makadaan.