Novel & Cerita Yakap Sa Gabing Malamig

HATING-GABI NA SUBALIT gising na gising pa rin ang diwa ni Yana. Hindi rin siya mapakali sa kinahihigaan niya kaya lumabas siya sa balkonahe kung saan siya niyakap ng malamig na simoy ng hangin. Ipinulupot niya ang dala niyang balabal sa leeg niya saka niyakap ang sarili bago nag-angat ng tingin sa kalangitang puno-puno ng bituin.

hinang Sabi nito sa malamig na boses, Tinaas Naman niya Ang ulo niya at sentro nito na tatama ang mata niya sa mata ni Yzak, Ang bilis Ng kabug Ng dibdib ko, nakaka-intoxicate Ang kagwapohan niya Lalo na Ang malamig na tingin niya at Ang kulay asul niyang mata, Habang nakatingin sa mata ni Yzak ay Hindi niya namalayan na nakahawak na si Yzak sa tiyan niya..

COLTON POV Ilang linggo ng malamig ang bawat gabi ko. Nakahiga pa rin ako sa aking kama habang nakayakap sa unan na paboritong gamitin ni Nicholai. Walang tigil ang pagpatak ng aking mga luha na kinakapa ang pwestong hinihigaan ni Nicholai umaasang isang araw ay makakapa ko ulit itong natutulog sa aking tabi.

Hinayaan iyang bumagsak sa katawan niya ang malamig na tubig upang pakalmahin ang sarili. Kampante siyang hindi basta aalis si Trixie kahit pa iniwan niya ito roon. Gusto niya lang talaga ay makatulog ito nang maayos. Kita naman niyang pagod ito at kulang sa tulog. Gusto niya lang naman itong magpahinga... sa ngayon.

Hindi mahigpit. Hindi rin malamig. Isang yakap na parang sinasabing, “Narito pa rin ako.” Napapikit ako. ⸻ Alexander Sa yakap na iyon, nawala ang jet lag. Nawala ang pagod. Nawala ang tanong kung tama ba ang ginawa namin. Hindi pa rin malinaw ang lahat— pero malinaw ang isang bagay: Hindi pa tapos ang kuwento namin.

Kaya naisipan ko muna bumaba at uminom ng tubig at magpahangin muna sa labas malalim na ang gabi pero di pa rin ako dinalaw ng antok. Nandito ako sa may pool area mas malamig ang hangin dito sa area na ito kita ang mga bituin.Sana naman makatulog na ako mamaya pagbalik ko sa itaas.Nakakawala ng bigat sa dibdib ang malamig na simoy ng hangin. "Nay,tay kamusta na po kayo diyan,sana naman po lagi nyo po ako gabayan. Lalo na sa panahon na ganito." usal ko sa sarili ko.

naiiyak kong ani Tessa p.o.v. nanginginig ang katawan ko habang yakap yakap ako ni Zavier, sobrang ingay ng paligid dahil sa malakas na tunog ng ulan suminghap ako at mas sumiksik sa kaniyang katawan dahil sa lamig kanina ay takot na takot ako pero ngayong nandito na siya at yakap yakap ako ay alam kong ligtas na ako "I'm here Love,don't cry"pagpapatahan niya saakin

Ang babaeng ito ang may pinakamalaking alam kung paano siya sasagarin sa inis! Matapos s******n ang kaniyang galit at manahimik nang ilang segundo, bigla siyang nagpakawala ng isang pilit na ngiti, "Hayaan mo na muna ang tungkol sa bukas. Nakapagluto na si Yaya Belen ng midnight snack. Bumaba ka na muna doon at kumain habang mainit pa." Ngayong napakagabi na, ramdam niya na rin ang matinding gutom ng kaniyang sikmura.

Like right now. Pasimple ko ulit niyakap ang sarili ko dahil sa sobrang lamig. Mabibigat na rin ang paghinga ko, hindi lang dahil sa sobrang lamig ng gabi kundi dahil na rin sa kaba. What should I say to you, Lucas?

NAGING AKIN SIYA MATAPOS NG ISANG GABI ANG GABING HINDI INAASAHAN Ang ulan ay tumutulo nang malakas sa bubong ng maliit na tindahan ng kakanin ni Tita Linda—ang pinsan ng nanay ko. Nasa sulok ako, nagwawalis ng sahig habang tinitingnan ang orasan: alas-diyes na ng gabi. Dapat ay uuwi na ako, ngunit inutusan ako ni Tita Linda na hintayin siya dahil kukuha daw siya ng bagong stock ng puto.