You Brightened My Day Novels & Stories

Sabi ko sa babaeng nasa salamin. I smiled. I tried to smile. "And If nobody got me, I got me." Sabi ko naman sa sarili ko. I believe good things happen everyday. I believe good things happen even when bad things happen. And I believe, on a happy day like today, I can still feel a little sad. That's life isn't it? ••• END OF PART 2

The anticipation of the day ahead, the prospect of spending time with Ruan and Shariya, filled me with a sense of joy, a lightness I hadn't felt in a long time. The peace we had found, the stability we had achieved, felt fragile, precious. And the prospect of a simple day out, a carefree outing with the people I loved, felt like a much-needed respite, a chance to recharge, to reconnect, to simply enjoy the moment. I skipped my usual elaborate breakfast routine, opting for a light meal—a piece of toast with avocado and a cup of coffee—my appetite subdued by the excitement that thrummed within me. My mind raced, planning the day's activities, envisioning the laughter, the fun, the simple joy o

"Mom, naamoy mo ba?" Huminga nang malalim si Meryll at ngumiti. "Oo, mabango sila." "Tama! Ang pang-araw-araw na pag-amoy ng mga bulaklak ay makakatulong para sumaya ka," ani Sunshine habang inilalagay ang bulaklak sa bedside table. Napangiti si Meryll, halatang naliligayahan. "Ang maalalahanin mo naman."

Biglang tumigil ang mundo ko nang yakapin niya ako pabalik. Ano na naman ba itong nararamdaman ko. Totoo ba ito? Hindi naman siguro ito panaginip ano? Sana hindi ito panaginip dahil napakasaya ko ngayong araw. Sa nagdaang taon ngayon na lang ulit akonakaramdam ng saya na nararamdaman. Maraming salamat, Lord. Hindi ko makakalimutan ang araw na ito dahil binigyan niyo ako ng pangalawang pagkakataon na mabuhay ng masaya at maayos.

Iniabot niya sa akin ang mga bulaklak na halos matakpan ang mukha ko sa laki. “Sunflowers? Saan mo na naman ’to nakuha?” tanong ko habang nilalanghap na ang amoy niyon. “I figured roses are too cliché for a first day. Sunflowers suit your vibe today—bright and blooming,” aniya sabay bukas ng pinto para sa akin. “So, how’s the first day? May nang-asar ba sa’yo? Feeling closed? O baka naman may nag-attempt nang kumuha ng number mo?”

Nagtaka ako. Pagkababa ko sa sala, nakapatay lahat ng ilaw kaya medyo madilim. Tahimik ang buong bahay, parang walang tao. Binuksan ko ang flashlight ng phone ko, at halos mabitawan ko iyon nang biglang may kumanta ng happy birthday mula sa dilim. “Happy birthday to you…”

Walking distance lang ito sa amin, kaya minabuti ko na lang na sulitin ang araw na ito. This day is a litle bit tiring, but it is quite bit amazing dahil masaya ako ngayon. May mga panahon na badtrip ako but there are some days that I wish na sana hindi matapos ang araw, Kaya siguro may sunset para may hangganan, para siguro makapagpahinga ka so that, when you wake up in the next morning you have the courage to face the reality, kaya siguro may sunset to end your bad days and let youself rest.

Love you all guys🫶🫶 Thank you God, for giving me strength and bright ideas from the beginning of my second book and till the end🙏

tipid siyang ngumiti bago nagkibit balikat. Kinausap nila dahil nakita nila na kasama ko si Lucas noong orientation. Ngumiti ako ng maalala ang araw na 'yon. Good memories. "Thank you for being a good friend and understanding friend to me. Be happy to your life and enjoy your day. I'm always here for you, you know that." dugtong pa niya.

Ako naman ay tumulong na lang sa pagliligpit ng kinainan namin. "Kami na po ang bahala dito, Señorita." Nahihiyang sabi sa akin ng isang tauhan. "Okay lang po, wala rin naman po akong ibang gagawin." Nakangiting sabi ko. Nang matapos kami ay wala na akong ibang ginawa. Medyo nabobored na rin ako at tumataas na rin ang sikat ng araw. Tsk, I forgot to put on my sunscreen!