You're Nothing But A Second Rate Trying Hard Copycat นิยาย & เรื่องราว

“Ate, you're not a failure. Yes, you made a mistake, but that doesn’t diminish the excellent work you’ve done. You’ve established a strong reputation as a skilled lawyer, even at the beginning of your career. You never truly lose, even if it's your first time defending a case. That’s how talented you are. You might not see it yourself, but I notice all your hard work. Whether inside or outside the courtroom, you’ve given your best effort. So please, don’t be too hard on yourself. You are amazing. You made a mistake, but that doesn’t change the fact that you’re great.” Matapos ni Maeve na marinig ang lahat ng iyon mula sa kanyang kapatid ay hindi niya nagawang pigilan ang kanyang sarili na ma

"Seryoso ako sa tanong ko." Nakasimangot na tiningnan n'ya ako habang hinihimas ang balikat nitong dinapuan ng kamay ko. Paktay... nalakasan ko ata masyado... I deserve a try (try), honey, just once (once) Give me chance (chance) And I'll prove this all wrong (wrong you walked) You walked in, you were so quick to judge (quick to judge) But honey, he's nothing like me

He really hates it when people compare him to others. Pakiramdam niya'y kulang pa ang ginagawa niya, that his best isn't yet enough. Buong buhay niya, wala siyang ibang ginawa kundi ang patunayan na magaling siya, na sapat siya. He had grown to the idea that he's best in almost everything he does.

Pumikit siya at bumuga ng hangin para pigilan ang sariling magpadala sa galit. "Tama ka, sanay ako sa gawain ng isang katulong and I'm proud dahil may mga bagay akong kayang gawin na alam kong hindi mo kaya," balik niya rito. Humalukipkip ito at sumandal sa gilid ng pinto. "Of course I can't do that dahil masyado akong maganda, class and decent para gawin ang mga ginagawa ng katulad mo. You can't compare me to you, Naomi dahil malayong-malayo ang level nating dalawa." Tiningnan pa siya nito mula ulo hanggang paa at ngumisi.

Nakikita ko din sa isang gilid na nagulat si Jade sa ginawa ko, manghang-mangha din sya dahil sobrang focused sya sa pagpapatugtog ko. Gusto kong sabihin sa kaniya na kaya ko rin syang pantayan, that I can climb up to her level and show off my talents. And that praising someone like her would be a waste of time-- the best that I can offer her is to think as if she's my equal. But in truth, it's rare for others to get to my level or out-best me.

dagdag nito at napakamot sa kaniyang batok. At some point‚ it hit hard as fvck. Parang nabunutan ng tinik ang buhay ko from being blinded by my earthly desires‚ that I do things with just a snap... without trying kasi I know that I'm afraid of failing— that failure represents weakness so I only use money to work things out. I never felt this stupid before‚ but at least I’ve learned something valuable. “Naintindihan ko and thank you so much!” masayang sabi ko at niyakap siya.

Nais na niyang maglupasay dahil sa pangyuyurak nito. “Kung hindi lang dahil sa itsura mo at magandang hubog ng katawan, gugustuhin ko pa ba ang isang segunda-manong katulad mo? Ang daming mga deserve na artista kumpara sa’yo. Hmm? Pumayag ka na, pasisikatin kita nang sobra hija…”

Di ko mapigilang manlumo dahil wala man lang siyang binabalita na kahit ano sa akin at sa ibang tao ko pa talaga ito nalaman. Isa ring nakakapagpainit ng damdamin ko ay ang mga sinabi ng babae yun na I am nothing compared to Kuya Brandon. That I am a damn loser. Aaminin kong nakaramdam ako ng pangmamaliit at awa sa sarili ko dahil lahat ng mga sinabi niya ay may katotohanan. Nakaramdam ako ng paninibugho kay kuya coz he has the life I am dreaming to have. Tapos ngayon pati ang babaeng gusto ko ay tuluyan ng bumalik sa kanya.

"It's Rubix." "Marahil kung hindi ko ginawa iyon ay 'di ka na nasalba pa sa masama niyang balak." "And for the second question?" Tumingin siya sa'kin. "I don't think na madali ko lang masagot ang pangalawa mong tanong, pero...ang karangalan ko na ito'y isang katungkulan na hindi ko gustong sayangin, like a King na hindi gugustihing magkaroon ng dumi ang kaniyang reputasiyon." Napayuko ako sa pagkahiya, naalala ko na isang bata lang ang aking kausap.

ani Calix, "kahit sinong matinong brand manager, magdadalawang-isip. Hindi nila kakayaning i-risk ang reputation nila." Nakangiti si Nathalie pero mababakas sa mga mata niya ang seryosong determinasyon. “Hindi pa ‘to ang dulo. I’m just getting started. Ngayon pa lang tayo nasa second step.” Tumingin siya sa bintana ng kotse. Tahimik ang gabi, pero sa loob niya, may nabubuong bagyo. “Another good show is about to start,” mahina niyang sabi, halos para lang sa sarili niya. “Sana lang, hindi ito maging sayang. I’ve been preparing for so long...”