Youngest Sister In Tagalog の小説・ストーリー

“ I'm Amber Almirah, Almirah na lang itawag mo sakin kasi doun ako mas komportable.” Tumango ako, “ Then I call you Almirah? And you call me Ate? ” nagulat siya sa sinabi ko. Kaya naman tumikhim ako saka nilingon ng bahagya si papa na ngayon ay nakangiting nakatingin sakin. “ Since according to my dad I'm years older than you, and your mom is my dad's new parent. I'm sure your pretty aware that you will be my sister,

Mabuti nalang ay kaagad siyang nasalo ni Baste. “You should be careful next time, Saia.” Paalala nito sa kanyang kapatid. Sa pagkakasabi iyon ni Baste ay sobrang marahan lang, he really loves his siblings, especially Saia, as their youngest and only girl in the family.

Ramdam niya ang tensyon ko kasi bigla siyang nagsalita habang diretso ang tingin sa kalsada. "Relax. You’ll meet my sisters. You already know Mich. My youngest sister is a shy type, but I’m sure you’ll like her. I also have a brother, Zamuel, but he's a party animal, so he might not be there," trivia niya sa akin. "Just be yourself. My siblings are easy to get along with, and my parents... they’re reasonable people." Reasonable people? Anong ibig niyang sabihin doon? Ano ba ’yan! Mas lalo tuloy akong kinabahan!

aniya habang kumakain, parang batang-bata talagang nasasarapan. “You like me?” tanong ko nang biglaan. “Oo. I crave for a sibling, at you're here,” sagot niya sabay inom ng katas na inabot ko. “What does older sister in your language?” “Ate.” Lumapit siya at yumakap. “So I call you Ate from now on.” Nasa pintuan si Papa, nakangiti habang nakamasid. “Bonding, huh?”

Hindi ko man lang sila nakita o nahawakan man lang. “O-Opo. Ako po iyong kapatid ni Ate Lia. Sanggol palang po ako noon nang inampon ako ng mag-asawang Rosales,” sagot ko kay sister. Kasalukuyang nakaupo kami ni sister sa mahabang upuan dito sa labas ng bahay ampunan. Nasa harapan namin ang mga batang naglalaro. Nataranta lamang ako nang makita ang paglandas ng mga luha sa pisngi ni sister. “Sister? B-Bakit po kayo umiiyak?”

"what the? siya siguro ang step brother na sinasabe ni mom kanina. saad ko sa isip ko "yes why? may problema ka? talaga bang tititigan molang ako? "mata ko to. kaya tititig ako kung saan ko gusto my baby step sister. "baby step sister? sorry huh pero hindi tayo mag kapatid. pasaway na aso. saad ko at kinuha ang towel at isinuot ito

Tinted iyon kaya walang nakakikita kung ano ang nangyayari sa loob. “I miss you . . .” Ang mga mata niya’y nangungusap habang titig na titig sa babae. Napalunok naman si Alessandra, mabilis na nag-iwas ng tingin. “S-sinabi ko na . . . K-kalimutan na natin ang sa ating dalawa. H-hindi talaga tayo puwede . . . W-we’re stepsiblings.” “So what? We aren’t blood related! Malalaki na tayo nang magpakasal ang mga magulang natin! There is no way na magkapatid tayo!”

Natawa na lang ako. 16 years old na ako pero baby pa rin ako kung ituring nya, kami ng mga kapatid ko. Hindi naman sa ayaw ko kung paano ako itrato ni mama, natutuwa pa nga ako dahil ramdam kong mahal na mahal nya kami, sila ni papa. "Let's go na brother." Nilingon ko si Ynna na patakbong bumaba ng hagdan. "Ynna anak halika muna rito." Tawag ni mama sa kambal ko.

Pumasok si Aida tulad ng senyas ni Sister Rosas, at sinarado na nito ang pinto, leaving her alone inside. "Hello po, Sister. Ako po si Aida Salazar. Natatandaan niyo pa po ba ako? Ako po 'yung batang pinalaki niyo until 7 years old na may balat po sa gitna ng dibdib na hugis butterfly," pagde-describe ni Aida sa sarili para madali siya maalala nito.

"Tinanong namin siya kung anong wish niya." "I want a baby sister or a brother mommy, daddy!" Naghiyawan naman ang mga bisita. "We'll work on that." Sabi naman ni Maru. Tumikhim ako. Ngumiti sa anak ko. "Wish granted baby!" Natahimik naman ang lahat. "May baby brother or sister na ako mommy?" Tumango ako. "Where?" Excited na tanong ng anak ko. Tinuro ko ang tiyan ko. "Here baby. Wait for eight months at makikita mo na ang kapatid mo."