Your So Mean Novels & Stories

sabi niya. Diretso agad. No emotional preparation. No softness. Just war. Tumayo ako mula sa kinauupuan ko. “Then I’m coming.” Immediate. Firm. Walang hesitation. At doon agad tumigas ang expression niya. “No.” Simple answer. Deadly final. Lumapit ako sa mesa. “The hell do you mean no?” “I mean exactly what I said.” His voice stayed calm. Pero mas lalong nakakagalit iyon.

Dami ng nagbago nung naghiwalay tayo. " Si Anne lang namn ito, walang ibang tao hahahaha. Diba Anne? "Po? Yes po?" Wala sa sarili kong sagot. " So ano nga bro, si Sofia ba inuwi mo?" "Shut up Mark, Di na ako natutuwa sa bibig mo. And Hindi ako uuwi ng dahil sa babae lang. All girls are shit, hindi marunong tumupad sa pangako. "

medyo naging sarcastic ang tono ng donya. “I am s-sorry again, lola. I mean it. We’re really mean it...! K-kung may nangyari sa inyong masama dahil sa lahat ng naging kasinungalingan ko, hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko…”

"Sorry!" "Sorry! Sorry na naman. Ayan lang ba ang maririnig ko sayo at alam mong sabihin ha? Sorry!Pag nakapatay ka sorry lang din. Tang i** ka! Bull sh*t! Magpakalalaki ka naman, gag*! Kong gusto mo ng se* game ako. Pero, hwag na hwag mong paglalaruan ang damdamin ko." mahabang lintanya ni Sofia sabay punas ng kaniyang luha sa mga mata kasabay ng pag walk-out nito.

😍😍😍 Nasa diet track pa naman ata ako. ((( Sean POV’s ))) I know that since then, we've shared a lot of ups and downs and laughs and cries and kisses and shouts. Remembet how I devilish laughing at you. Sa mga pa grumpy mode ko. Seloso, at talagang nakakapikon. Minsan, inaamin ko sumusobra na ako. I make you cry. I'm sorry. I'm just afraid of something na baka iwan mo na lang ako. Ayoko na mangyari yun Zhia. Sobra kitang mahal. Sana alam mo yan. Kahit nagagalit man ako. Alam ko sa sarili na mahal kita. Sobrang mahal.

sabi niya any last words daw namin? Meaning, I'm supposed to share my last will din ano? Siguro, I'm just being OA here. Ini-stress ang sarili for something na wala namang kuwenta. Charr! Atat lang talaga ang ferson na makaganti ng nakaka-kabog damdamin na saloobin.

May sarcasm na tanong niya rito. “Look Althea,” anitong huminga ng malalim, “I’m sorry for being an asshole. I did not mean to offend you, hindi ko sana sinamantala ang kalungkutan nating dalawa.” Paghingi nito ng paumanhin sa kanya, “I hope hindi ako nagbigay ng maling signal saiyo. . .I mean, alam mong asawa ko ang iniisip ko habang. . .while we were making out, right?” Hindi pa talaga nakuntentong saktan siya, parang gusto talaga nitong matiyak na tagos hanggang buto ang sakit ng mga salita nito sa kanya para sabihin pa nito iyon?

Damn nababakla na ba ako? “Tsk, nakakatawa tingnan ang isang Paul Vincent Sohn na nakatali sa kama at naghihintay nang kanyang kamatayan,” damn who’s this fvcking man? Did he really think na mapapatay niya ako tsk nagpapatawa yata.

Nagkibit balikat ako sa kanila. "Ano ba 'yan, Dani dali sagutin mo na gwapo ba ang mapapangasawa mo?" Ulit na tanong naman ni Mean na halatang excited. "Ayos lang." Sagot ko ng magmumog na ako. "Ayos lang? So, hindi siya ganon kagwapo? Pero yummy ba siya?"

“My goodness, Symphony! Akala ko ba natuto ka na sa pagkakamali mo noon? Bakit inuulit mo naman ngayon? Ano ba talagang gusto mong mangyari sa buhay mo? Gusto mo bang isipin ng mga tao na malandi ka? Na hindi kontento sa asawa kaya naghanap ng iba--” “Oh, shut up, Giovanni! Our friend needs comfort and advice, not the other way around! Ni hindi mo pa nga naririnig ang side niya, ‘di ba?” Soffi uttered through gritted teeth. Galit na rin siya, alam ko. Hindi ko lang magawa na magsalita sa takot na baka mas lalo pang lumala ang tensyon sa amin ngayon.