Romans & histoires Yugto Novel Tagalog

Isabelle Pov Humagulhol ako sa kakaiyak dito sa hallway. Ilang sandali lang ay nakita ko ang babaeng nagpapakulo ng dugo ko. Mabilis ko itong sinunggaban ng mga sampal at sinabunutan. “Aray! Aray! Tulong!” sigaw nito. Malakas ko itong tinulak kaya nadapa ito. “Sana naman kilalanin mo ang binabangga mo!” madiin kong saad sa kanya.

Uminom ito sa basong puno ng sangría, isang inuming katas ng luya, cinnamon, dalanghita, mangga, mansanas, pinya, mga beri at iba pa. “Puedo ser un enemigo y un aliado. Colmillo que ayudará y molestará. En el juego, para empezar, quería participar. (Maaari akong maging kaaway at kapanalig. Pangil na tutulong at maninira. Sa larong sisimulan, nais kong lumahok.)”

"Stop frowning and rolling your eyeballs,netha.i might not be able to control myself,and i might throw you on my bed and make your eyeballs roll all day long while screaming my name,because of the incredible pleasure you will feel while under me.while i'm on top of you and your legs are spread and i'm going to fuck you hard and rough.you will moan my na-" "Shut up,dimitro!shut up!napakabastos mong hayop ka!"gigil kong sigaw sa kanya.ang lakas ng kabog ng dibdib ko,at gusto ko siyang pagsasampalin.gusto ko nang umiyak dahil sa subrang galit.

The Ace And the Four kings Xyrine Jean's POV "Anak, ok ka lang ba? Kumapit ka mabuti, ha?" Hinimas ko ang tyan ko na noo'y sumasakit dahil sa sobrang lamig. Kinuskos ko naman ang braso ko gamit ang mga palad ko dahil Nanginginig na din ako sa sobrang lamig na sanhi ng malakas na ulan na kanina pa bumubuhos.

kanyang mga mata ay ligaw. mas lalo siyang nabalisa.Naalala ni Alex na nakakita siya ng cherry blossom tattoo sa braso ni Tabitha noong nag-away sila, at naniniwala siyang ginamit ng mga Ghost ang simbolo na ito para makilala ang isa't isa. Ang bango ng cherry blossoms ay isa pang simbolo, na inengineered na ma-detect lamang ng mga bihasa bilang Ghosts, mas nakakaamoy nito si Alex, mas nakaka-amoy ang kanyang maamoy, at ang kanyang sense of marti lately.“Talagang itatanggi mo?” Tanong ni Alex na nakataas ang isang kilay na sigurado siyang tama siya sa doktor.pagpinta ng mabangis na larawan.“Isa ka ba sa mga Aswang?” tanong ni Alex. Ang tinutukoy niya ay ang malihim na organisasyon na nakiki

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Everything is real. ''Really?'' Tumayo ito at naglulundag sa malambot na kama. ''I have a huge room! And Super Mario is here! I'm so happy!'' ''Tama na,'' natatawang pigil ni Celine. ''Halika na at magbihis ka na. Para makapag-almusal na tayo.'' ''Mommy, are we going to live here?'' ''Ask your Daddy.'' ''Daddy?''

Nakangisi pa, labas na labas tuloy ang nagyeyellow nitong ngipin. Pwede na sana ibenta kaya lang baka walang bibili, parang imburnal kasi ang amoy. Gold nga amoy putik kalye naman. Nagtawanan ang mga nakarinig. Taas noo pa rin akong nagpatuloy sa paglalakad. Wala akong narinig at nakita! "Tang-ina ang lakas ng apog a!" Muling pang-aasar nito sa akin.

“Azure. Ang iyong pangalan ay kaibig-ibig. Ito ang aking unang pagkikita sa iyo sa The Land of Moon. Taga-nayon ka ba o sa iba pa?" Ang kanilang maliit na urban village ay tinatawag na The Land of Moon. Natitiyak niyang tagalabas ang kanilang bisita dahil halos lahat ng kapitbahay ay magkakilala. Bagama't sila ay nagsasama-sama at kumikilos tulad ng mga tao na puro dugo, tanging ang mga indibidwal na may dugong lobo ang maaaring tumira sa The Land of Moon. "Hmp," sabi ni Azure, nakacross arms sa dibdib niya.

Kasalanan ko kung bakit sila nagkaganito. "Oo nga naman Yuki, atsaka nandito rin ako," sabat ng bagong roommate kong si Celeste Roque. Nagbuntong hininga si Yuki, at humilata sa sofa kung saan nakaupo si Celeste, mejo nagtulakan pa sila. Si Celeste ang tumigil dahil may tinatype siya sa laptop niya. Magaling sa literature si Celeste. Nominated siya sa Palanca Awards para sa isinulat niyang full-length play. Halos one month pa lang kaming magkaroommate pero close na kami agad. Hindi ko akalain na bukod kay Yuki ay mahahanap pa akong gaya niya.