Novel & Cerita Zombie Tsunami Characters

Stopped when we did. We split into two teams. Adrian and the others stayed to protect the satellite. The rest of us were on supply duty—Chief, Tito Weston, Mat, Leo, Carmen, Caite, Ginny, and me. Every day was the same: scout, scavenge, and pray the creepers didn’t catch our scent. "You’d think the zombies would get tired after running nonstop," Mat grunted as we navigated a ruined highway covered in wreckage. He nudged a fallen sign with his boot. “Welcome to hell, population: us.”

Ang madilim na mukha nito ay natatakpan ng berdeng buhok, at mayroon itong berdeng mga mata at dalawang malalaking puting pangil. Ang mga kamay nito ay parang mga bakal na tinidor at ang mga kuko nito ay halos dalawampung sentimetro ang haba. “Ano… Isa itong zombie!” Mabilis na tinulungan ni Nori si Gerald na makatayo. Roar! Saglit na tinitigan ng zombie sina Gerald at Nori at pagkatapos nito ay nagsimula itong umungol. Sinunggaban niya si Gerald at tumalon siya sa layong dalawampung metro.

ako yung nasa litrato? Sabria.. 1989 “Siya si Sabria, isang hybrid,” panimula ni Sir Franco. Anong hybrid? hindi ba sa mga hayop lang yon? “We’re vampires,” dugtong ni Tyzon. Nagbibiro ba siya? Kung biro lang hindi talaga nakakatuwa. Pailing-iling ko silang tinignan. Seryoso ang mga mukha nila. Ngayon ko lang nakita si Tyzon na ganito kaseryoso.

Sa isang huling marahas, mabilis, at sagadsagaring tulak, isinabog niya ang kanyang mainit at malapot na t***d sa pinakamalalim na bahagi ng aking sinapupunan, kasabay ng aking sariling matinding pagsabog na nagpaiyak sa akin sa sarap sa gitna ng bagyo. "Ugh... FUCK, ARIA!" huling ungol ni Zane habang ang kanyang katawan ay nanginginig sa loob ko. BOOM! Ang tsunami ay tuluyan nang bumagsak. Pero bago pa man kami tuluyang lamunin ng tubig, sabay na bumitaw sina Zion at Zane mula sa aming mga katawan. Hawak ang gintong susi at ang biological data na katatapos lang naming mabuo mula sa aming makasalanang p********k, sabay silang lumingon sa amin nang may mapanganib na ngisi.

"I really love the movie called 'WARM BODIES. You know, zombie Apocalypse, those weird dudes that looks like skeletal system and the love story of course." Parang half-human, half-zombie ang lalaki roon at naaalala ko kung gaano ako kinilig at natawa noon sa male and female lead. Minsan ako manood ng movies and I prefer those with only light genre. Hindi ko kasi kinaya noong napanood ko ang A walk to remember na siyang recommended din ni Kuya Sandro.

" I asked. He stared at me for a while, para bang iniisip niya kung sasabihin sa akin o hindi ang sagot sa tanong ko. "Well, they were... Zombies." Nabitiwan ko ang kinilong karne na hawak ko. Naglakihan ang aking mata sa tinuran niya. "Hindi nga?" "Oo nga, hindi nga lang sila Zombie na katulad sa napapanood mo sa telebisyon. Yeah, they don't really eat rice or veggies, pure meat sila. Specifically, fresh meat. But they were good people, I assure you that."

Hindi na siya nanlumo dahil gano'n din sila sa mukha ni Art kanina. Hindi roon natapos ang lahat, dahil sa bawat isang tumutumba'y may isang bumabangon muli para sumugod. They're like zombies, so undying and unwearied. He tried to run away, sana man lang maka-pasok siya sa lift para hindi na niya problemahin ang mga ito. He keeps on running away while they keep on chasing him.

Kumilos si Darlene pagkatapos nito, may sinasabi siyang mga salita habang may makapangyarihan na spirit energy na lumabas mula sa katawan niya at napalibutan ang buong village. Kasabay nito, ang mga piraso ng mga zombie ay nagsama-sama upang bumuo ng isang higanteng zombie na may higit sa dalawampung metro ang tangkad at pitong metro ang lapad. Ang higanteng zombie ay gawa sa mga sumabog na piraso ng bangkay at ang mga binti at laman nila ay magkakadikit ng basta basta, gumawa ito ng nakakatakot na itsura.

And even worse, they break the glass in just a glimpse. Baka hinampas na naman ang ulo nila. This freaks! Lumapit sa cashier ang zombies at ankita ko ron si Rev at Lucas tumatago. While Uno, well, I don't know kung saan s'ya tumago. Parang may hinahanap ang zombies using their. . . smell? Heck! Another discovery! And a worse one. Inamoy-amoy nila ang nasa cashier. At baka naamoy nila sila Lucas at Rev.

Parang hilakbot na hilakbot siya. Parang nakakakita ng isang nakakatakot na grupo ng zombie ang itsura niya. Parang may apocalypse na paparating na siya lang ang nakakaalam. “Ang problema? Mga magulang natin! Mga magulang mo, mga magulang ko, mga magulang ni Diane, mga ‘ekstra magulang’ ni River, pati na ang kina Hubert at Joko, pati si Simon, Daisy at si Ate Jocy, diyos na mahabagin.”