Романтика Novelas e Histórias

จากแรงที่ขัดขืนต่อต้านค่อย ๆ โอนอ่อนตามเมื่อขัดขืนไปก็ไร้ประโยชน์ ดวงตาเหม่อลอยที่ยอมจำนนต่อความหวามไหวค่อย ๆ ปิดลง หลังจบบทรักนี้ร่างกายก็จะรู้สึกเบาหวิวและผ่อนคลาย มันเหมือนการบำบัดร่างกายในเวลาเดียวกัน เรียวลิ้นอุ่นชื้นลากเลียอยู่กับเต้าสวยทั้งสองข้างดูดดื่มยอ

ศศิกานต์อวยพรด้วยใจจริง จับมือคนรักอย่างแนบแน่น เป็นสัญญาณว่ารักของเธอจะยืนยาว และขอให้เป็นรักนิรันดร์ ความรักไม่ทำให้ใครสมหวังไปหมดทุกคน ความรักอาจไม่มากับสายเลือด ความรักอาจทำให้บางคนมีความสุขเหมือนอยู่บนปุยเมฆ แต่ความรักก็อาจฆ่าคนให้ตายได้ นิยาย เรื่องนี้เขียนจากนิยามความรักที่ไม่จำกัดเพศ แต่เป็นความรักของคนสองคนที่เดินทางมาถึงจุดสุดท้ายแล้ว

วรางคณานั่งมองสามีที่นอนหลับอย่างหมดเรี่ยวหมดแรงอยู่บนตักของเธอ นึกสงสารเขา อาเจียนแบบน่ากลัวมาก หญิงาวก้มหน้ามองสามีอีกครั้ง ไม่คิดว่าตัวเองจะรักผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี ได้มากขนาดนี้ เคยเผลอคิดว่า ถ้าหากไม่มีเขาอยู่ แล้วเธอจะอยู่ได้ไหม รู้สึกว่าตัวเองรักเขาห มดใจ รักมาก รักที่สุด และจะรักตลอดไป นิยายเรื่องรักที่ปรารถนา ได้จบลงอย่างสมบูรณ์แล้ว พรรณพสาขอขอบคุณทุกท่าน ที่เข้ามาให้กำลังใจ ตลอด ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ และหากมีสิ่งใดที่ต้องการแนะนำ สามารถแนะนำพรรณพสาได้เลยนะคะ

"พี่พรง ท่านว่าเราตามหากันจนเจอแม้ห่างกันหลายพันปีเรียกว่าอะไรดีเจ้าคะ" "ข้ารักเจ้ามาเนิ่นนานคนดี คิดว่ามันคงเป็นพรมลิขิตน่ะ ลิขิตแห่งรัก"

EP1 - รักเย็นชา (มิดไนท์) MIDNIGHT ประเทศอังกฤษ “ไนท์ วันนี้ไม่ออกไปดูงานเหรอ ทำไมไม่ยอมตื่น” เสียงเจื้อยแจ้วของหญิงสาวนัยตาเศร้าผู้เป็นภรรยาเอ่ยถามขึ้น เมื่อสามีหนุ่มของเธอเอาแต่นอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มไม่ยอมลุกจากที่นอน “ไม่ไป วันนี้ฉันง่วง อยากนอน” ไนท์เอ่ยเสียงเล็ดล อดผ้าห่มออกมาก

กอย่าง เคยืนมองครีมที่วันนี้สวมเสื้อยืดกระโปรงสั้น ขาขาวๆของครีมทำให้เค อดเสียดายขึ้นมา อย่างหงุดหงิด เคมองนาฬิกา วันนี้วันเสาร์คงเลิกเรียนพิเศษแล้ว ถึงได้มาเดินซื้อหนังสือ ขาก้าวเข้าไปในร้านหนังสือ แต่กว่าจะถึงตัวครีม เคก็เห็นว่าครีมยืนอยู่กับผู้ชายตัวสูง ขาว ส วมแว่น ท่าทางสนิทสนมกัน ไอ้แว่นมันถือถุงให้ครีมด้วย แสดงว่ามาด้วยกัน เคเดินเข้าไปอย่างหาเรื่อง

อารัมภบท รอยรักในเงามืด แสงไฟนีออนสีม่วงสลัวสลับแดงสาดส่องผ่านกลุ่มควันบุหรี่จางๆ ในอากาศ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงเคล้าไปกับกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกะทิทำให้บรรยากาศภายในราตรีลวงดูลึกลับและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนที่น่าอันตราย

ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายความรู้สึกในตอนนี้นอกจากร้องไห้ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา "ร้องอะไรเยอะแยะวะ หยุดร้องได้แล้วยัยขี้แย" "นารักคุณอิฐ รักที่สุดเลย" "อืม ฉันรู้ว่าเธอรักฉันแต่...แต่ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอตอนนี้มันคือความรักหรือเปล่า แต่ฉันบอกได้แค ่ว่าฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อนไม่เคยต้องการใครมากเท่าเธอไม่เคยอยากอยู่กับใครมากเท่าเธอไม่เคยร้องขอใครเหมือนที่ฉันร้องขอจากเธอ มันอาจจะฟังดูเห็นแก่ตัวถ้าฉันจะขอให้เธอรอ...เธอรอได้ไหมรอให้ฉันมั่นใจแล้วฉันจะบอกกับเธอว่าฉันรักเธอหรือเปล่า"

แต่ฉันขอเลือกร้านนะ“ ”อืม ร้านไหนก็ได้ที่เธออยากไป“ ทั้งสองนั่งมองตายิ้มให้กันแบบนั้นอยู่พักใหญ่ กลิ่นของความรักเริ่มฟุ้งขึ้นมาอย่างชัดขึ้น หัวใจทั้งสองเริ่มส่องแสงสว่างหากันมากขึ้นเรื่อยๆ นั่นเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าการแต่งงานครั้งนี้อาจไม่ได้จบลงแค่เพียงสามเด ือน หลายนาทีผ่านไป

เอเดรียน สมิธ ไม่ใช่คนมีอายุสักห้าสิบหรือหกสิบปีอย่างที่เธอคิด เขาหนุ่มแน่น อายุน่าจะอยู่ราว ๆ สามสิบปีและที่สำคัญความหล่อเหลาเต็มไปด้วยเสน่ห์บาดใจทำให้หญิงสาวผู้เดินทางมาจากแอตแลนตาถึงกับหายใจผิดจังหวะ