Novel & Cerita โรแมนซ์

เสียงฝ่ามือกระแทกเข้ากับใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มอย่างเร็วและแรงหลังจากที่หญิงสาวผละออกจากอ้อมอกของเขาและทำสีหน้าชิงชังรังเกียจ เอเดรียนลูบใบหน้าของเขาที่เปลี่ยนเป็นสีเข้มจัด อารมณ์ของชายหนุ่มเหมือนถูกน้ำมันราดลงในไฟที่คุโชน “ฉันไม่ยอมรับข้อเสนอบ้า ๆ ของคุณ เอเดรียน ไม่มีทา ง! ฉันไม่ได้เป็นผู้หญิงขายตัวอย่างที่คุณคิด”

คนที่ใช่ เวลาที่ใช่ สถานการณที่ใช่ เมื่อทุกอย่างมีแต่คำว่าใช่ก็จงพร้อมที่จะก้าวไปพร้อมกับความรู้สึกของหัวใจ ดั่งเช่นความรักของพระนางในเรื่องนี้ค่ะ แม้จุดเริ่มต้นมันดูฉุกละหุกจนเจ็บปวดไปบ้างแต่หลังจากนั้นสิ่งที่ตอบแทนพวกเขาคือความหอมหวาน

เธอย้อนแววตากระหยิ่ม ครั้นนึกถึงบทรักของชายหนุ่มหลังจากที่โรมรันกันมาเกือบทั้งคืน เธอก็ได้แต่บอกตัวเองว่า เธอยังไม่อยากเสียเขาไปในตอนนี้เด็ดขาด. “คุณมันร้าย” พายุจิกตาค่อนขอด เพราะคำพูดของขวัญข้าวเมื่อคืน ทำให้เขาตกหลุมและขาดความยับยั้งชั่งใจ... ‘ทำไมมาดื่มคนเดียวล่ะ คะ เอ๊ะ หรือว่าไม่มีใครคบ หรือฝีมือตก...’

สามเดือนต่อมา วันที่อากาศร้อนอบอ้าวจนแทบจะแผดเผามนุษย์บนโลกให้หมดโลกได้ภายในพริบตาเดียวกลับเป็นวันเปิดเทอมวันแรกของมหาวิทยาลัยชื่อดังที่ใคร ๆ ก็ต่างใฝ่ฝันอยากเข้ามาเรียนอย่างSN university เสียอย่างนั้น

ได้โปรดเธอมองมาที่ฉัน เธอจะรู้คำตอบที่เธออยากรู้ ในรอยยิ้มฉันมีคำว่า Say Yes Say Yes แม้ต้องเสียน้ำตา ในบางครั้ง ฉันก็ไม่เป็นไร จะยังรักแค่เธอเท่านั้นไม่ไปไหน love is true I need you อยากบอกสักคำให้เธอนั้นได้ฟัง คำว่ารักของฉันไง baby baby baby boy love is true"

จากแรงที่ขัดขืนต่อต้านค่อย ๆ โอนอ่อนตามเมื่อขัดขืนไปก็ไร้ประโยชน์ ดวงตาเหม่อลอยที่ยอมจำนนต่อความหวามไหวค่อย ๆ ปิดลง หลังจบบทรักนี้ร่างกายก็จะรู้สึกเบาหวิวและผ่อนคลาย มันเหมือนการบำบัดร่างกายในเวลาเดียวกัน เรียวลิ้นอุ่นชื้นลากเลียอยู่กับเต้าสวยทั้งสองข้างดูดดื่มยอ

และความโรแมนติก:** เมื่อเห็นซูโฮมีความมุ่งมั่น โรเซ่รู้สึกถึงความเชื่อใจที่เพิ่มขึ้นในใจของเธอ

ศรายุทธถามเธอแล้วจ้องหน้าเธออย่างไม่ลดละ “ฉันอยากเดินจับมือกับคุณแล้วบอกได้เต็มปากว่าว่าเรารักกันโดยไม่ต้องอายใคร ฉันอยากไปไหนมาไหนกับคุณโดยไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ต้องให้ฉันพูดตรงๆ หรือคะว่าฉันอยาก.. ช่างมันเถอะค่ะ พูดไปตอนนี้มันก็ไม่มีความหมาย เพราะคำว่ารักของเรา ความหมา ยมันไม่เหมือนกัน” บัวบงกชบอกแล้วทำท่าจะเดินออกจากห้องไป

ความหนาวยะเยือกคืบคลานเข้ามาในใจ คนผู้นี้มีรังสีอำมหิตร้อนแรงแผ่ออกกระจายมาทั่วร่าง "อย่ามาพูดจาเหลวไหล! มนุษย์กับแวมไพร์เนี่ยนะ รักกันไม่ได้หรอก!" เขายิ้มมุมปาก "ความรักมันไม่มีขอบเขตหรอกนะ อย่างเช่นเธอกับเคียร์ ไปถึงไหนกันแล้วล่ะ" ฉันตะลึงลาน เขารู้จักเคียร์ อวัยวะภ ายในของฉันรู้สึกปั่นป่วน

รัก จบบริบูรณ์