الحب أولا بعد الزواج นิยาย & เรื่องราว

This is not the end of our story, but this is a new chapter and we'll surely face it together. First love never dies, indeed. Mr. and Mrs. Carter are now signing off. And our contractual marriage is now officially null and void. But the marriage of love will remain valid forever.

Halos umuga na ang kamang kinahihigaan namin sa lakas ng pagbayo ko sa kanya. Ganun ako kabaliw sa asawa ko. Hindi ko alam kung kailan nagsimula ang pagmamahal ko sa kanya. It just sprang and intensified, until one day I woke up and realized that my love for her had grown full-blown. I must admit at first I was scared but that was only because I wasn't sure what I was getting into. And the way we first met... I don't know if it is just lust or love at first sight. But... damn! I never think twice to marry her.

Ang totoo nga niyan ay nasisiyahan pa siya dahil lahat ng atensyon nito ay ibinibigay sa kanya. Alam niyang ang firm nito ang pinakaimportante kay GB sa ngayon pero magagawa nitong iwanan para sa kanya. O maaaring para sa lolo nito ngunit dahil sa diya na ngayon ang asawa nito, kailangang lagi siyang kasama. “Kakatapos lang ng kasal natin kaya dapat mag-honeymoon muna tayo,” wika sa kanya ni GB sabay kindat.

sagot ko nang buong puso habang namimitas na rin ako kasi naiinggit na ako sa mga nakukuha niyang matatabang strawberry. “Fourth,” aniya, “Communication. Never keep things bottled up. If something is wrong, talk about it. If something is good, share it. A strong marriage is built on open and honest communication.” Naisip ko tuloy kung paano kami ni laging nag-uusap ni Ada tungkol sa lahat ng bagay. “We already do that, Papa. And I promise to continue doing so.” “Good,” sabi niya bago nagpatuloy. “Lastly, Love. Not just the romantic kind, but the kind of love that sacrifices, forgives and grows. Love her not just for who she is now, but for who she will become.”

Hindi ko nga kasalanan pero ako naman ang dahilan! Unang araw pa lang namin sa pagiging mag-asawa tapos malilipasan na kaagad siya ng gutom nang dahil sa ‘kin. I don’t want that. Kahit naman wala akong nararamdaman para kay Dominic, I want him to be my last. Pagod na ‘ko sa paulit-ulit na pagsisimula sa umpisa. I’ll do my best to make this marriage work, even if there’s no love between us.

Totoong lungkot lang. “Kung napipili lang,” dagdag ni Fiona, “matagal ko nang hindi pinili si Zion.” Fiona stared at her glass. “Akala mo ba gusto kong magmukhang tanga? Gusto kong maghabol sa lalaking ayaw sa akin? Gusto kong maging kontrabida sa buhay ng babaeng legal niyang asawa?” Napangiti ito nang mapait. “Hindi. Pero first love ko siya. At minsan, ang first love, parang sumpa. Kahit alam mong hindi ka na niya tinitingnan, umaasa ka pa rin na baka sakaling mahalin ka rin.”

sabi ko, at hinaplos ko ang kaniyang pisngi. “Hindi ang kalaban. Ang pressure. Ang kasal na ito ay napaka-laki. Hindi lang ito tungkol sa atin. Ito ay tungkol sa pamilya, sa negosyo,” paliwanag niya, ang kaniyang boses ay tila nag-aalala. “Paano kung, pagkatapos ng kasal, mag-iba ang lahat? Paano kung maging boring na tayo, at ang spark ay mawala? May mga mag-asawa na nawawalan ng passion pagkatapos ng wedding day.” Ngumiti ako, hinawakan ko ang kaniyang mukha, at inangat ko ang kaniyang baba. “Tumingin ka sa akin, Pao.”

“Nothing, Lyzza. I just want to be a father to our daughter and give her a complete family.” “But we don’t love each other,” mahina ang boses na nanulas iyon sa kanyang bibig. Nakalapat ang bibig na tintigan siya nito ng ilang segundo… na halos umabot ng minuto. “Is it necessary?” Kumurap-kurap siya. “Oo.” Iyon naman ang alam niya di ba? Nagpapakasal ang dalawang indibidwal dahil mahal nila ang isa’t-isa. Love is the foundation of the marriage.

Azrael's POV FLASBACK Alora Hazel Valezka, she was my first love kaya naman sobrang saya ko noong sabihin sa akin na ipinagkasundo kaming ikasal. Kahit arrange marriage lang iyon ay sobrang saya ng puso ko ngunit ang sayang iyon ay panandalian lang pala. Matapos ang kasal namin ay tumira kami sa bahay ko. Masaya naman ang pagsasama namin dahil mabait siya sa akin at maalaga taliwas sa akala kong baka galit siya at hindi ako pansinin dahil hindi naman namin mahal ang isa't-isa at kinasal kami— hindi namin mahal ang isa't-isa pero sigurado akong mahal ko siya.

Gusto kong matawa dahil alam kong kahit tuksong-tukso na ito kagabi pa ay nagpipigil pa rin siya dahil gusto niyang sulitin lahat after daw namin maikasal. "Kung bakit ba naman kasi may panunumpa ka pang nalalaman. Well, save that in a month after our wedding." Nakangising tukso ko. "I really want to prove to you na hindi lang sex ang habol ko sayo. I can live without that thing but I can't live without you." Puno ng sinseridad na sambit niya at kahit ke-aga aga pa, ramdam ko na yung pamumula ng aking pisngi.