Novel & Cerita กลับชาติมาเกิด

Panay ang pag-igting ng kanyang panga habang nagsasalita. She bit her lower lip. “And yes, siya ang dahilan bakit ayaw ko nang bumalik dito. Who would want to go back to a place that reminds you how you suffered? Bumalik lang ako rito for the sake of your wedding. Because I know that’s what makes you happy. But you can’t force me to stay here or live here. May buhay ako sa labas ng bansang ito. Not here. Not in this place.”

Alam ko na kampi ito kay Cayden pero sana ay sa pagkakataong ito ay ako ang kakampihan niya. Umiling ito. "It came from him. I heard it directly from him. He said to return me back to where I came from." Hindi ko na mapigilan ang sarili ko at napahikbi na ako. Ang sakit sakit. "I don't know what to do Gen. If only I know how to go back to where I came from, I'll do it right now.... So I wanted to get away from them. I don't think I deserve this pain, Gen. It is too much."

Ilang saglit din itong ganoon bago sunod-sunod na napalunok. "So you're telling me that.. we have a son? Pero sabi mo, namatay ang--" "Nakunan ako sa panganay natin. Pero nabuntis ako ulit. Hindi mo na iyon nalaman, dahil nawala ka na sa amin noong mga panahong nabuntis ako kay Kiel. After you're gone, pumunta kami sa US, doon na ako nanganak, at doon na kami nanatili. Hindi na ako bumalik pa rito. I didn't, because it's hard to go back with you're memories still here. And when I finally had the courage to go back and move on, I saw you in the hospital."

agad na tanong pa ni Kenji. "We’re back." Hindi naman dahil sa ayaw ni Dreik na magbalik sa bansa, kaya lamang ay alam niya na sa pagbabalik nila na ito, ay muli sila na babalik sa buhay nila. Sa buhay na magkahiwalay ang mga magulang niya habang siya naman ay magpapalipat-lipat ng bahay upang makasama ang dalawa. A set-up that he no longer wants after experiencing how it really feels to be together with both of his parents. "And we are going back to how it was before."

Hindi ko tuloy mapigilan ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko. Why not naman diba? Nandito ako sa bansang ito hindi para magpakasaya. Isa sa mga dahilan kaya muli akong bumalik sa bansang ito dahil gusto kong balikan ang mga taong nag-api sa akin noon! Mga taong muntik ng kumitil sa buhay ko at sa buhay ng kambal kong anak.

Ayonong sabihin nila na hindi ako napalaki ng maayos kasi maaga akong nag-asawa at nabuntis tapos walang ama ang bata. Bago ako bumalik dito sa US, nakausap ko ng mabuti ang biological parents ko. Nagkaroon ng DNA Test at napatunayang ako ang anak nila. Upang makaiwas sa kontrobersiyal, nagpasya akong bumalik muna sa US dahil dadalo ako ng graduation, ngunit hindi ko inaasahang malalaman ko rin na buntis pala ako.

Bahagya akong tumawa. “Mama, you know I will never go back to the Philippines. Ano pa bang babalikan ko diyan?” I said in a tone like the place disgusted me. “Kiara, kailangan mong umuwi,” rinig kong nanginig ang boses ni Mama mula sa kabilang linya.

Hindi na ito nagsalita pa bagkus ay naghihintay sa sunod niyang sasabihin. “Gusto ko po munang bumalik sa dating buhay ko.” Pinagsugpong niya ang mga kamay, na parang doon siya humuhugot ng lakas ng loob. “I want to make rest for a while. Gusto ko muling maramdaman kung paano ako nagsimula noon at para maging matatag muli.” Nagkatinginan ang kanyang mga magulang. Sabay ding bumaling sa kanya.

Mahabang wika nito. “Kung aalis ka at babalik sa tunay mong pamilya, baka hindi ka na naman makakabalik. Boo,I suffered a lot.Tinanggap ko lahat ng sakit, na wala ako sa sarili ko.”She paused, "when I decided to get better bumalik ka naman sa akin.” malugkot nitong saad at pinunasan ang mga luha. Kyro held her hands.“Hindi kita iiwan,wala naman na akong dahilan upang bumalik sa Italy.Nandito ang pamilya ko.Dito ko hahanapin ang memoryang na wala."Makabuluhan nitong wika.

Ang matanda na hindi niya iisiping maging kahit ano pa. So, I left the country and never came back. Hindi na ako nagpaalam. Hindi na ako nagpakita pa. Umalis na lang ako. Lumipad ako pabalik sa Italy. Binalikan ko ang bahay ko roon na malayo sa lahat. Binalikan ko ang buhay ko na walang si Samantha. Binalikan ko ang trabaho ko na siyang nagpapalayo sa akin sa lahat ng tao.