Novel & Cerita กลับชาติมาเกิด

Mabilis lang namang lambingin ang mommy niya. Subalit, may nais pa siyang sabihin dito bukod doon. Isang desisyong nabuo sa isip bago umuwi. "Dad, tutal ayos na ang lahat dito. . . I want to go back in the Philippines," aniya sa ama. "Of course, son!" mabilis nitong pagpayag. Nawala naman ang agam-agam sa dibdib niya at ngumiti ritong muli.

Pero siguro kung bumitaw si Mama, ay isa rin kaming broken family. Kaya para makapagsimula muli, kinailangan naming mag-migrate sa Amerika. Para magbagong buhay na malayo sa tukso. Ang sabi nila, namana ko daw kay Papa ang kakisigan nito. Mas matangkad lang ako dahil sa lahi ni Mama na isang beauty queen noon.

Nagbulong siya sa sarili. “Hindi ako babalik bilang si Alyssa. Hindi na ako nanlilimos ng espasyo sa mundong dati’y itinakwil ako. Babalik ako dahil ito ang tahanan ng mga anak ko. At ngayon, tahanan ko na rin muli.” Ang pagbabalik na ito ay hindi para sa paghihiganti. Ito ay para sa pagpapatuloy. At sa kanyang pagbagsak sa lupaing dati ay sinaktan siya, siya na ngayon ang magbibigay liwanag.

Kung may aalis man dito, sinisigurado kong siya iyon! This is my home country! Kahit sabihin pa niyang may dugong Filipino rin siya ay mas nanaig sa kaniya ang asal ng isang banyaga! Hindi ako para magpa-api sa kaniya - sa sarili kong bansa! Bumalik siya sa pinanggalingan niya at doon siya maghasik ng lagim! Nag angat ako ng aking mukha nang makarinig ng tatlong katok mula sa pintuan.

Naniniwala ako na babalik siya, susunod siya sa amin sa Pilipinas. Kilala ko siya, at hindi siya ang tipo ng taong papayag na basta na lang doon matapos ang buhay niya, alam kong babalikan niya ako, kami ng magiging anak niya. Babalik ka Gio, babalik ka. Naniniwala ako.

Napaangat ako ng ulo para tingnan nang mata sa mata si Migo nang muli na naman itong magsalita. “I will be the one who flew back to the Philippines. Kung gusto mo ay kahit ngayon na.” Saglit akong napaisip. So Migo can go back to the Philippines while I am not. Sabagay, sino ba sa amin ang buntis. “Or kung ayaw mo pa din nang ganoon ay sabay sabay nalang talaga tayo bumalik doon pagkatapos mong manganak—”

Malumanay niyang sabi sa kanyang anak. "Opo." Masiglang tumango ang maliit na lalaki at pumunta sa kwarto para mag-impake ng mga damit. Napabuntong-hininga si Althea. Mula nang siya ay pinalayas ng kanyang ama limang taon na ang nakalilipas, siya ay naninirahan sa ibang bansa. Hindi naman sa ayaw na niyang bumalik, pero matagal na siyang hindi kayang tanggapin ng pamilyang iyon. Kahit nanganak siya sa ibang bansa, hindi niya sinabi sa kanya ama. Ngayon, dahil sa trabaho, kailangan niyang bumalik sa Pilipinas para mag-develop, at babalik pa rin siya para makita siya. Pagkatapos ng lahat, siya ang kanyang ama.

Hinihintay ko lang ang pagdating ng mga papalit sa 'kin at saka ako magpapaalam. Mas magandang bumalik na lang ako sa States.

Pero niyakap din ako pabalik. Nung araw na nagising siya, pagkatapos nang operasyon. Nagdecide ang parents niya na iuwe siya sa abroad. Wala akung nagawa kung hindi ang pumayag, dahil yun ang ikabubuti niya. Pinili ko pading mag stay sa bahay naming dalawa, para sa pagbabalik niya. Walang araw na hindi ko hiniling na sana pag gising ko andito na muli siya, sa tabi ko. Binitawan niya na ang buhay artista, dahil gusto na niyang mamuhay nang simple at tahimik, malayo sa media kapag bumalik na siya nang pilipinas.

"The bad news is, the management will have to ship you and I back to your country, the Philippines... Yey!!!" Nakangiwing sabi nito na sinabayan pa ng malakas na palakpak, agad naman siyang napatanga dahil sa balitang narinig. Ayaw na ayaw niya nang bumalik sa Pilipinas ngunit mukhang tadhana at pagkakataon na mismo ang gumagawa ng paraan. Ano ba ang meron sa Pilipinas, Lord at parang gustong gusto mo talaga akong pabalikin doon?