กล้าหาญ

ใครจะคาดคิดว่าเช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากพิธีปักปิ่น ชีวิตของ ‘ลี่ชิงหย่า’ กลับมีอันต้องผกผัน นางไม่เพียงแค่มองเห็นเงาดำแห่งความตาย แต่ทันทีที่พบและแตะต้องตัวของ ‘จอมยุทธ์หญิง’ ในวัดนอกเมืองจีชาง นางยังสามารถมองเห็นนิมิตซึ่งกำลังจะเกิดขึ้นกับอีกฝ่าย ยัง...เท่านั้นยังไม่พอ ยังมีวิญญาณของคุณหนูอันผู้นั้นมาขอความช่วยเหลือ กระทั่งทำให้นางต้องเดินทางมายังหานซาน ทั้งนี้ก็เพื่อตามหาสาเหตุแห่งความยุ่งเหยิง ที่สำนักเมฆหวนนางได้พบกับผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตนางเอาไว้อย่าง ‘เยี่ยสวิน’ ชายหนุ่มผู้ซึ่งชาวยุทธ์กล่าวขานถึงว่า สูงส่ง หล่อเหลา เย็นชา ฝีมือล้ำเลิศ กระทั่งถูกเขาดึงเข้าไปพัวพันในแผนการอันพลิกผัน ไหนจะภาพนิมิตที่ชัดเจนแล้วว่าเขาก็คือสามีในอนาคตของนาง เพราะในนิมิตนั้น มีแม้กระทั่งภาพของบุตรชายตัวอวบอ้วนของนางและเขาด้วย!!!

นักฆ่าอย่าง ‘เซี่ยฉิง’ ตื่นขึ้นมาในร่างของสตรีนามเดียวกัน อีกทั้งนางยังมีสัญญาแต่งงานที่รอวันหย่าขาด! จากสตรีเห็นแก่ตัวไม่รักใครนอกจากตัวเอง นางกลายเป็นสตรีที่ทำให้สตรีด้วยกันลุกขึ้นมาสู้เพื่อตัวเอง จากความเหลื่อมล้ำไม่เท่าเทียม นางทำให้สตรีแคว้นต้าเหยาไม่หวาดกลัวที่จะถูกสามีทอดทิ้ง บุรุษที่เข้ามาพัวพันล้วนถูกความกล้าหาญของนางดึงดูด บุรุษหนึ่งผูกมัดด้วยการแต่งงาน อีกบุรุษสั่นคลอนหัวใจเยือกเย็นราบเรียบ ทว่าเขากลับคล้ายอายุสั้นเหลือเกิน อิสระที่นางโหยหาถูก ‘เยียนหลันเฟิง’ ทำให้หวั่นไหว การผูกมัดที่นางเคยดิ้นรนให้ตัวเองหลุดพ้น ถูกเขาทำให้เปลี่ยนความคิด การปกป้อง ยืนเคียงข้าง และรักใครสักคนอย่างไร้เหตุผล บางครั้งก็เป็นความรู้สึกที่ไม่เลวเลย...

มีผู้ใดพานพบชะตาประหลาดเช่นนางบ้าง อยู่ๆ ลืมตาขึ้นมาอีกคราก็พบว่าตรงหน้าคืองานศพของตัวเอง!!! เฉิงหลันซู ประมุขตระกูลเฉิงผู้มากความสามารถ เพราะตรากตรำทำงานนางจึงล้มป่วยและสิ้นใจอย่างกะทันหัน ในขณะที่คนตระกูลเฉิงต่างกรูเข้ามาดึงทึ้งทรัพย์สมบัติ โดยไม่เกรงใจโลงศพของนางที่ตั้งอยู่ในห้องโถง ตัวหญิงสาวกลับลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของ...ลั่วเฟิ่งหลัน สตรีอ่อนแออมโรคที่ยังไม่เคยย่างกรายออกนอกจวนสักครั้ง จากหัวหน้าตระกูลคหบดีอันมั่งคั่ง... สู่บุตรสาวใต้เท้าเจ้ากรมตุลาการ... ที่สำคัญนางยังจำเพาะเจาะจงมาอยู่ในร่างของสตรีที่เพิ่งปักปิ่น แถมตอนนี้ก็เป็นช่วงที่สตรีทั่วทุกหัวเมืองเรียกว่า...เทศกาลล่าสามี!!! ชนชั้นสูงที่ถือดีว่าตนจากจวนขุนนาง กลับจัดงานเลี้ยงเป็นข้ออ้างเพื่อเสแสร้งอย่างเหนียมอาย ขณะมองหาคู่ครองที่ตนพึงใจ หญิงสาวให้ปวดศีรษะนัก ยกมือขึ้นกุมขมับ ในใจได้แต่คร่ำครวญ ...ผู้ใดจะวางแผนทะเลาะตบตีกันเพื่อแย่งบุรุษก็ตามสบายเถิด ข้าผู้นี้ขอยืนดูอยู่ห่างๆ ชมดูความครื้นเครงก็พอ!!

“ท่านพ่อกับคุณชายใหญ่ของท่านถูกฆ่าตายที่ชายแดน ตระกูลหม่าถูกกล่าวหาว่าก่อกบฏ ฮึก…นายหญิง คุณชายเล็กและคนอื่นๆ ถูกจับตัวไปและจะถูกประหารในวันพรุ่งนี้”

“เธออยากหย่าขนาดนั้นเลย” “ใช่ค่ะ ไม่หย่าวันนี้วันหน้าก็ต้องหย่าอยู่ดี” ................................. “ถอยไปดิ อย่ามาขวาง” เธอไม่สนใจลูกชาย “อ้อ เอกสารของบริษัททั้งหมดอยู่ในห้องทำงานนะ ฉันยกให้แกหมดเลย” “แม่!!” “ไม่ต้องเรียก ฉันไม่มีลูกโง่อย่างแก” ................................. “เราไม่ใช่เด็ก ๆ กันแล้วนะ เรามาแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดกันเถอะ” เธอหันไปเผชิญหน้ากับศิวัฒน์ “ฉันขอโทษที่ไม่ยอมปฏิเสธแม่ของคุณในวันนั้น ขอโทษที่ไม่ยอมรับข้อเสนอของคุณ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันไม่อยากให้เรารู้จักกันด้วยซ้ำ แต่เมื่อมันย้อนไม่ได้เราก็เดินไปข้างหน้าเพื่อลืมเรื่องราวของกันและกันเถอะ” ....................................

“บูมถามจริงๆ เถอะค่ะ บูมทำอะไรให้พี่เกลียดนักหนาหรือคะถึงได้ทำกับบูมเหมือนบูมไม่มีหัวใจไร้ค่าขนาดนี้ ทำไมพี่วีไม่ปล่อยบูมไปล่ะคะถ้าเกลียดบูมนัก...” เมื่อตัดสินใจว่าจะเข้มแข็ง จะเด็ดเดี่ยวแล้วบุษกรจึงถามออกไปแม้ในใจจะอ่อนแอเหลือเกิน และกลัวว่าคำตอบจากเขาจะทำให้หัวใจเธอสลายก็ตาม “ตอนนี้ฉันยังไม่เบื่อ ยังอยากได้เธออยู่อยากได้มีคนมาสนองความใคร่อยู่เธอก็ต้องอยู่ในฐานะนางบำเรอของฉันต่อไปจนกว่าฉันจะแต่งงานกับคนที่ฉันรัก...” คำตอบจากเขาเหมือนมีดกรีดลงบนหัวใจบางๆของเธอ แม้จะทำใจไว้แล้วว่าจะต้องเจอกับคำตอบที่ไม่รื่นหูและอาจจะทำร้ายจิตใจอย่างแน่นอนแต่บุษกรก็อดที่จะยอกแสลงในอกไม่ได้ นาวีช่างเป็นดั่งพญามารที่ใจร้ายใจดำเสียเหลือเกิน

หลังตระกูลหวงถูกป้ายสีจนต้องโทษฆ่าล้างตระกูล หวงซิ่วอิงที่รอดชีวิตมาได้เพราะถูกส่งไปรักษาตัวนอกจวนจึงแสร้งใช้ชีวิตเป็นคณิกา เพื่อลอบสืบข่าวหาทางคืนความยุติธรรมให้คนทั้งตระกูลที่ได้ตายไป

เพราะ พ่อของเธอ เสียชีวิต จากการทำงาน ให้กับเค้า เจ้านายวัยสี่สิบกว่าปี ที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อของเธอ จึงเกิดความสงสาร ความสงสาร แปรเปลี่ยน เป็นความเอ็นดู และ ก่อเกิด ความรัก ฉันแก่แล้วนะดอกแก้ว ภูบดินทร์ บอกกับคนตรงหน้า เสียงเบา แก่แล้ว อายุมากแล้ว จะมีเมียเด็ก ได้ยังไง

"นี่หนูนาหรือม้าดีดกระโหลก" "ไม่ได้ดีดแค่กระโหลกนะ ฉันดีดไข่ตำรวจแตกได้ด้วย อยากลองไหมล่ะคุณศาลาวัด"

ฟู่หยุนชิงตายแล้วมาเข้าร่างคนที่ชื่อเหมือนกันแต่นิสัยต่างกันคนละขั้ว แล้วคนเย็นชาอย่างเธอกับคนเย็นชาอย่างเขาจะรักกันได้อย่างไร?