Novel & Cerita การแต่งงานตามสัญญา

ตามธรรมเนียมของตระกูลผู้มีฐานะ จะต้องหมั้นหมายก่อน จากนั้นค่อยไปจดทะเบียนสมรส และสุดท้ายจึงจัดพิธีแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่ ยิ่งเป็นรุ่นของเจี่ยงอี้ ตระกูลเจี่ยงก็ยิ่งรุ่งโรจน์ถึงขีดสุด การแต่งงานของเขาย่อมสั่นสะเทือนไปทั่วแวดวงธุรกิจโลก การเตรียมงานย่อมต้องยิ่ง ใหญ่และสมเกียรติที่สุด

ซึ่งไม่รวมค่าสินสอดทองหมั้นที่ฝั่งสองสามีภรรยาเรียกในวันแต่งงานที่เพิ่มมา พร้อมกับเซ็นสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร ว่าจะไม่มาเจอนางฟ้าหรือเรียกร้องอะไรใดๆ อีก หากละเมิดสัญญา สุดแล้วแค่เขาจะดำเนินการต่อไป แน่นอนว่าคนโลภมากเห็นแก่ตัว มักจะความจำสั้น กลับกลอกเป็นธ รรมดา ยิ่งเห็นนิ่งเฉย ทำตาบอดมองไม่เห็น ยิ่งได้ใจเอาใหญ่

หากลูกชายแต่งงานตามสัญญาของตระกูลสำเร็จ คนในตระกูลจะถือว่านั่นคือการแสดงถึงความจงรักภักดี "ทุกคน? หึ! ทุกคนที่ไม่รวมผม?" ไม่เคยถูกนับรวมอยู่แล้ว จึงไม่แปลกในนักที่ถูกมัดมือชกแบบนี้ "ฉันไม่ได้บังคับให้อยู่กิน!! แค่เข้าพิธีและจดทะเบียน..."

จะไม่มีการยกเลิกการแต่งงานของเราหรือว่าการปล่อยมือจากคุณทั้งนั้น..โรวีนาคุณคิดว่าที่ผมทำไปทั้งหมดเพราะว่าผมทำหน้าที่สามีตามสัญญาอย่างนั้นหรือครับ? ผมเองก็รักคุณไม่แพ้กัน..ผมแค่กำลังเรียบเรียงคำพูดให้ดีเท่านั้นเอง..เพื่อที่จะบอกกับคุณว่าผม..ไม่ต้องการให้งานแต่งของเรามันจัดขึ้นเพราะส ัญญา แต่อยากให้มันถูกจัดขึ้นมาเพราะมันคือความต้องการของเรา..”

การแต่งงานเกิดขึ้นตามสัญญาหมั้นหมายของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายที่เป็นสหายกันเมื่อครั้งยังเป็นหนุ่มว่าในภายภาคหน้าจะให้ลูกสาวลูกชายแต่งงานกัน แต่ยังดีที่ ฟางลู่และท่านแม่ทัพได้แอบทำสัญญากันในคือเข้าหอ ว่าจะอยู่กันฉันพี่น้อง ต่อหน้าคนภายนอกก็จะแสร้งทำเป็นสามีภรรยาท ี่รักใคร่กลมเกลียวกัน ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพบเจอ คน ในดวงใจ' อีกฝ่ายก็จะยอมหย่าให้โดย ไม่มีข้อแม้ใด

มิเกลตอบเสียงเรียบ รู้สึกเหมือนกำลังจะจดทะเบียนสมรสก็ไม่ปาน แต่สัญญาอันนี้มันเผด็จการและเอาแต่ใจชะมัด “มันก็เหมือนทะเบียนสมรสนั้นแหละ แค่ตอนนี้เราเซ็นในฐานะเป็นแฟนแต่ถ้าทะเบียนสมรสหนูก็ต้องจดอีกรอบหลังจากที่เราแต่งงานกันแล้ว” การทำแบบนี้คงเป็นการควบคุมเธอทางอ้อมสินะ ห ากตนเองจับได้จะได้ลงโทษดั่งใจต้องการ ปกติไม่จำเป็นต้องมีสัญญาบ้าบออะไรนี้

เขาแต่งงานแล้ว มีภรรยาเป็นตัวเป็นตน แม้จะไม่ใช่ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย เพราะยังไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน แต่งานแต่งงานในครั้งนี้ก็เป็นเขาเองที่เอ่ยปาก ทั้งยังสั่งให้ตระเตรียมงานอย่างถูกต้องทุกขั้นตอน ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร เขาก็ยังพออุ่นใจว่าชีวิตนี้ยังมีใค รบางคนข้างกาย การมีอัยรินเข้ามาสร้างความหงุดหงิด เป็นอีกสิ่งที่ทำให้มาวินค่อย ๆ รู้สึกมีชีวิตอีกครั้ง อย่างน้อยการแต่งงานครั้งนี้ก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์เสียทีเดียว ชายหนุ่มคลี่ยิ้ม มองแผ่นหลังบอบบางตรงหน้า ก่อนหลับตาเข้าสู่ห้วงนิทราติดตามไป

“แกก็ลองถามคุณยายสิหลานชายเขาเป็นคนนิสัยยังไง ถามให้แน่ใจก่อนว่าในวันแต่งงานจะไม่มีผู้หญิงคนไหนมาโวยวาย แล้วแกก็ควรตกลงกับเขาด้วยนะว่าถ้าแต่งงานแล้วห้ามเขาไปมีผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาดทำสัญญาเลย ถ้าเขาผิดสัญญาแกก็ฟ้องหย่าแค่นั้นเอง” “แกพูดเหมือนเป็นเรื่องง่ายๆ เ ลยนะขิง การแต่งงานมันเรื่องใหญ่เลยนะแก แล้วถ้าหย่าขึ้นมาล่ะ ฉันก็ต้องกลายเป็นแม่หม้าย”

“ค่ะ ทวงแน่ล่ะ พรีมไม่ยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้แน่นอน” “พี่พรีมหาแฟนสักคนไว้รอเลยดีมั้ยคะ เผื่อคุณแม่จับแต่งงานจริง” แสนรักพูดแนะนำ

/ "อย่าว่าแต่พี่ไอร์เลยหนูก็พึ่งได้ยินเหมือนกัน ไปแอบตกลงกันตอนไหนเนี่ย" "ฉันอยากแต่งงานกับเธอให้ถูกต้อง ถึงจะไม่ได้จัดงานใหญ่โตเป็นเพียงพิธีกรรมผูกข้อมือตามแบบชาวบ้านทั่วไป แต่ก็อยากให้ทุกคนรับรู้ว่าเธอคือเมียฉันจริงๆ และเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย เข้าพิธีทุกอย่างอย่า งถูกต้อง"