การแต่งงานตามสัญญา の小説・ストーリー

ธารณ์งุนงงกับคำพูดแปลกๆของเธอ แต่ก็สตาร์ทรถตามสั่งทันที “ไปเจรจาธุรกิจค่ะ” หญิงสาวหัวเราะเสียงใส ใช่สิ การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากความรักและเต็มไปด้วยเงื่อนไขการเงินแบบนี้เรียกว่าเป็น ‘ธุรกิจ’ ก็เหมาะสมแล้ว เอาล่ะ ได้เวลาจัดกระเป๋าเดินทางไปเจอว่าที่สามีแล้ว

หลินชิงเหยียนกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ต่างจากคู่รักทั่วไปงั้นเหรอ? “ในขณะที่สัญญาของพวกเรามีผลบังคับใช้ ก่อนที่พวกเราจะหย่า ฉันหวังว่าพวกเราจะจริงจังกับชีวิตสมรสในครั้งนี้” “จริงจังยังไง?”

ชายหนุ่มว่า และพูดถึงข้อตกลงที่เพิ่งจะคิดไว้มายื่นให้กับว่าที่เจ้าสาว “ฉันตกลงที่จะทำตามข้อตกลงของคุณว่าเราทั้งคู่จะแต่งงานแค่ในนามเท่านั้น ครบสัญญาเมื่อไหร่ ฉันจะคืนอิสระให้คุณ คุณก็คืนอิสระให้ฉัน” “ตามนั้น”

ช่วยคุณแบบนี้ไม่ใช่ว่าผมไม่หวังผลประโยชน์จากคุณ เวลานี้ผมไม่เหลือใครแล้วคนรักกำลังจะแต่งงานกับเพื่อนสนิทการโดนหักหลังทำให้ผมไม่อยากไว้ใจใครง่ายๆบางครั้งคนที่อยู่ใกล้ตัวเราอาจจะเป็นคนที่ร้ายที่สุด ผมไม่อยากอยู่คนเดียวถ้าเราแต่งงานกันเราสองคนคือคนที่ต่างไม่รู้จักกันอย่างน้อยเ ราก็จะไม่คาดหวังและมาเริ่มต้นกันใหม่แต่ถ้าคุณไม่พร้อมที่จะแต่งงานจริงๆเราแค่แต่งในนามก็ได้ ใช้ชีวิตเป็นเพื่อนกันไปก่อนแต่มีสิ่งหนึ่งถ้าคุณตกลงผมอยากให้คุณทำสัญญา” “สัญญาอะไรคะ”

เด็กสาวชะงักฝันที่อยู่ตรงหน้า หันมามองหน้าเด็กหนุ่ม “กานต์จะแต่งงานกับป๊อบ” เด็กหนุ่มหันมามองหน้าเธอ ด้วยสีหน้าจริงจัง “สัญญานะ” เธอยื่นนิ้วก้อยมาที่เด็กหนุ่ม

“แคทเธอรีน คุณคิดว่าผมเป็นใคร? คุณคิดว่าจะเริ่มและจบการแต่งงานกับผมเมื่อไรก็ได้ตามที่คุณต้องการอย่างนั้นเหรอ? ตอนนั้นผมบอกให้คุณอย่ามายุ่งกับผม แต่คุณก็ยังตามตื๊อให้ผมแต่งงานกับคุณ” “ผมจำได้ว่าผมเคยบอกคุณแล้วว่าการแต่งงานของเรามีสัญญาผูกพันกันสามปี ถ้าคุณไม่ทำตาม ผมจะไม ่มีวันปล่อยคุณไปแม้จะผ่านไปแล้วสิบปีก็ตาม”

“หากเธอไม่เซ็น ฉันจะจับเธอปล้ำตรงนี้!!” เหตุการณ์เหมือนจะอึดอัดจนหายใจไม่ทั่วท้อง ไม่รู้ว่าเรื่องบ้าอะไรกันที่เธอต้องมาเจอ การแต่งงานที่มีสัญญาเป็นข้อผูกมัด แถมสัญญานั้นยังร่างเงื่อนไขบ้าๆ ของทายาทตระกูลดังไว้อีก

เราต้องเซ็นสัญญา ซึ่งระบุว่าการแต่งงานจะยังคงเกิดขึ้น และไม่ใช่ว่าเขาถูกบังคับให้ตัดสินใจ เขาเซ็นเอกสารเหล่านั้นด้วยความเต็มใจ หลังจากนั้นเขาก็เริ่มที่จะตีตัวออกห่าง ทีละน้อยในตอนแรก แต่ฉันก็สังเกตเห็นได้แม้กระทั่งการถอยห่างเพียงเล็กน้อยที่สุด

เสียงของนางไม่ดังนัก แต่กลับทำให้คนทั้งลานรู้สึกหนาววาบ “การยักยอกสินเดิมที่ระบุไว้ในสัญญาแต่งงาน ซึ่งมีตราประทับทางการกำกับ ถือเป็นความผิดร้ายแรงตามกฎหมายราชสำนัก” นางกวาดสายตามองหีบผุพังเหล่านั้น

เอวารับซองเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอยื่นหน้าอ่านรายละเอียดในสัญญาอย่างรวดเร็ว "สัญญาการเป็นภรรยาโดยชอบธรรม..." เธออ่านชื่อสัญญาในใจ แล้วก็รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน "คุณ...คุณต้องการให้ดิฉันแต่งงานกับคุณอย่างนั้นเหรอคะ!"