ขี้อิจฉา/ขี้หึง Mga Nobela at Kwento

ผู้หญิงคนนั้นก็มีค่าเหมือนชื่อของเธอนั่นล่ะ ปกติผมกินอาหารหรูแต่ไม่ได้หมายความว่าจะติดดินไม่เป็น อาหารธรรมดาอย่าง " ข้าวแกง" ผมก็เคยกิน แต่พอได้กินแล้วก็ขอกินแค่ครั้งเดียวว่ะ แค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วเพราะข้าวแกงที่ผมกิน...มันสกปรกเกินไป

ตกลงจะเป็นแค่พระชายาจำเป็นให้เพียงหกเดือน แต่ทำไมจ้องแต่จะกินข้าเช่นนี้เล่าเพคะท่านอ๋อง....ทั้งตามหึง ทั้งรุกหนักขนาดนี้ แล้วข้าจะรอดหรือไม่ ไหนบอกว่าท่านอ๋องผู้นี้เย็นชาไง!! นี่มันหื่นเกินไปแล้ว!! "ยิ่งใกล้ ยิ่งอยากสัมผัส...." "ยิ่งอยู่ห่างสายตา กลับยิ่งมองหา" "ยิ่งเห็นคนอื่นเข้าใกล้ ก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิด" สุดท้ายก็ระเบิดอารมณ์จนเผอทำร้ายคนจนได้ เอ๊า!!....พระเอกผู้เย็นชาของชั้น "จากไม่สนใจกับเริ่มรุก.....และรุกหนักขึ้น" "จากพระชายาปลอม ๆ กลับไม่ยอมทำตามข้อตกลงเสียแล้ว" "จู่ ๆ ท่านอ๋องก็อยากกินพระชายาปลอม ๆ ผู้นี้ขึ้นมา เอาอย่างไรล่ะ จะรอดหรือไม่กันนะ....... ตามไปดูความคลั่งรักพระชายาปลอม ๆ ของท่านอ๋องที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง จะถูกสาวน้อยเช่นอันเฟยละลายหัวใจจนกลายเป็นโบ้น้อยได้หรือไม่....

เมื่อ 'ไอศูรย์' ชายหนุ่มผู้มีดวงซวยทำเพื่อคนอื่นมาตลอดชีวิตโดนยิงตาย ได้เกิดใหม่ในนิยายแฟนตาซีเป็นตัวประกอบ "เรย์คาลัส" พี่ชายนิสัยแย่ผู้รังแกนางเอกและทำตระกูลตัวเองล่มสลายจนโดนตัวร้ายฆ่าตาย แต่เมื่อเขาได้พบกับตัวร้ายหมาบ้า เซอร์เบอรอส ผู้ที่ตามเนื้อเรื่องนิยายต้องเป็นคนที่ฆ่าเขา ทำไมตัวร้ายในตอนที่ยังเด็กเป็นเด็กเปรตกลับมาตามติดเขา แถมยังมาสกินชิพแปลกๆ ด้วยล่ะเนี่ย! “ฟรึ่บ” เสียงตวัดดาบคมๆ แหวกผ่านอากาศ ดาบสีดำขนาดใหญ่ตัดงูขาดเป็นสองท่อน ผมเงยหน้ามองเห็นชายผิวสีแทนในฮูดสีดำที่มีลวดลายปักสีทองกับดาบสีดำในมือ เลือดงูหยดจากดาบเป็นสีม่วง ชายคนนั้น …เขาช่วยชีวิตผมไว้ และส่งมือมาให้ผม เขาดูคุ้นเคยแปลกๆ

ถูกกล่าวหาว่าเป็นลูกนอกสมรสเธอไม่เคยปริปาก โดนกลั่นแกล้งสารพัดก็ไม่เคยพร่ำบ่น เห็นว่าเธอไม่มีปากเสียงแล้วจะเอาอะไรที่เป็นของเธอไปก็ได้เหรอ? ฝันไปเถอะ! ถึงเวลาที่เธอจะเรียกร้องสิทธิ์ของตัวเองแล้ว ระวังตัวไว้ให้ดีละ เตือนแล้วนะ... ..........

เมื่อการพบกันโดยบังเอิญ กลายเป็นจุดเริ่มต้นของโชคชะตาที่ไม่อาจหลีกหนี เธอคือคนที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ และเขา…คือคนที่เธอเผลอตกหลุมรัก ในสถานการณ์ที่ไม่ควรรัก ความบังเอิญค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความปรารถนา จากความรู้สึก…สู่ความต้องการครอบครอง เดร็กหมกมุ่นกับอัยย์ร่านานนับปี และเมื่อเขาต้องการ คำตอบก็มีเพียงหนึ่งเดียว 'เขาต้องได้เธอมา ไม่ว่าวิธีนั้นจะต้องแลกด้วยอะไร' เพราะเมื่อได้เธอมาครอบครองแล้ว… 'อย่าหวังว่าเขาจะยอมปล่อยไป' เมื่อเหตุการณ์บีบบังคับให้ต้องเลือก ระหว่างอยู่กับเขา หรือปล่อยให้พี่สาวของเธอต้องตาย ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่…คือ 'เขา' แม้หัวใจจะปฏิเสธ ไม่อยากรัก แต่ทุกสิ่งที่เขาทำ กลับค่อย ๆ บังคับให้หัวใจยอมจำนน จนคำตอบสุดท้ายในใจเธอมีเพียงหนึ่งเดียว 'เขา…รักแรก และรักเดียว' …แต่เมื่อเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก ต้องเผชิญหน้ากับโลกที่โหดร้ายและบังคับให้เธอเข้มแข็ง ความอ่อนโยนที่เคยมี จำเป็นต้องถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เพื่อแลกกับการก้าวเดินต่อไป…และเติบโตด้วยหัวใจที่ไม่เหมือนเดิม

เขาดูถูกนางตั้งแต่แรกพบ ความน้อยใจในครั้งนั้นทำให้นางเลือกที่จะหันหลังให้เขา ท่านอ๋องถูกลอบสังหารจนได้นางช่วยเอาไว้ ความรักจึงเริ่มก่อตัวขึ้น ความหึงหวงของท่านอ๋องนั้นร้ายกาจจนเผาไหม้ทุกคนที่เข้านาง.. “อร่อยขนาดนั้นเลยหรือ ถึงกับไปแย่งต่อแถวกับเด็กๆ เชียวนะเจ้าน่ะ” “อร่อยมากเจ้าค่ะ กินแล้วทำให้นึกถึงความหลัง” “หืม ความหลังอะไรงั้นหรือ หรือว่า มีคนเคยซื้อน้ำตาลปั้นให้เจ้าแบบนี้” “ไม่ได้ซื้อ แต่เขามอบให้ข้าเจ้าค่ะ” “ลี่หยาง นี่ท่าน..” เขาก้มลงจูบนางอีกครั้ง ครั้งนี้มีรสน้ำตาลปั้นด้วย มือของนางเริ่มลดลงเมื่อเขาเริ่มกอดรัดตัวนางเข้ามาจนชิดตัวเขา บนถนนว่างเปล่าไร้ผู้คน หมิงลี่หยางเริ่มส่งลิ้นเข้าไปพร้อมกับชิมน้ำตาลปั้นในปากนาง ถิงถิงเองก็ต่อต้านเขาไม่ไหว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาจูบนาง “อื้ออ อย่าเจ้าค่ะ นี่มันกลางถนนข้างนอกนะปล่อยข้านะท่านอ๋อง” “ถ้าเช่นนั้น หากไม่ใช่ข้างนอกก็ได้ใช่หรือไม่”

ไม่ชอบขี้หน้าเธอตั้งแต่เด็ก ๆ จู่ ๆ วันหนึ่งพ่อกับแม่ก็ให้เธอมาอาศัยอยู่ที่บ้านในฐานะน้องสาวของเขา "ขอบคุณพี่ทิวเขานะคะ" "ใครพี่เธอ ฉันเป็นลูกคนเดียวไม่เคยมีน้องสาว คราวหลังอย่าเรียกฉันว่าพี่อีก ฉันไม่ชอบ" ใช้สายตาดุดันพร้อมทั้งพูดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด การมาของเธอทำให้เขาไม่พอใจ มีโอกาสเมื่อไหร่จึงหาเรื่องกลั่นแกล้งเธอสารพัด วันไหนไม่ได้แกล้งก็แทบนอนไม่หลับ พักหลังชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า 'อยากแกล้ง' หรือ 'อยากใกล้' เธอกันแน่

สาวรับใช้เยี่ยงข้า มีค่าพอให้ท่านแลเหลียวหรือไม่ หรือต้องเป็นสาวใช้ที่ต้องบำเรอรักให้ท่านต่อไป จนกว่าท่านจะเบื่อหน่ายแล้วผลักไสข้าไปให้พ้นทาง

อีกคนจงเกลียดจงชังเข้าไส้ แต่อีกคนกลับมาเพราะรักและคิดถึง **** เมื่อคนที่เขาเกลียดมากต้องกลับมาใช้ชีวิตอยู่บ้านหลังเดียวกันอีกครั้งเพราะความจำเป็นบางอย่าง พวกเขาจะจัดการกับชีวิตตนเองอย่างไรหลังจากนี้ จากความเกลียดชังจะกลายเป็นความรักได้หรือไม่

ความรักข้างเดียวที่ทุ่มเทจนสุดตัว สุดท้ายกลายเป็นเพียงสตรีแสนโง่เขลาให้คนดูถูกย่ำยีเหยียบย่ำศักดิ์ศรี แม้แต่ชีวิตของคนในตระกูลก็ต้องจบสิ้น เช่นนั้นชาตินี้ข้าขอเป็นสตรีไร้หัวใจ ใช้ชีวิตเสพสุขไร้พันธะให้สมกับที่สวรรค์ให้โอกาสข้าได้กลับมา