ท่านอ๋องเย็นชากับพระชายาจำเป็น

ท่านอ๋องเย็นชากับพระชายาจำเป็น

last update최신 업데이트 : 2025-06-26
언어: Thai
goodnovel12goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
68챕터
7.7K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ตกลงจะเป็นแค่พระชายาจำเป็นให้เพียงหกเดือน แต่ทำไมจ้องแต่จะกินข้าเช่นนี้เล่าเพคะท่านอ๋อง....ทั้งตามหึง ทั้งรุกหนักขนาดนี้ แล้วข้าจะรอดหรือไม่ ไหนบอกว่าท่านอ๋องผู้นี้เย็นชาไง!! นี่มันหื่นเกินไปแล้ว!! "ยิ่งใกล้ ยิ่งอยากสัมผัส...." "ยิ่งอยู่ห่างสายตา กลับยิ่งมองหา" "ยิ่งเห็นคนอื่นเข้าใกล้ ก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิด" สุดท้ายก็ระเบิดอารมณ์จนเผอทำร้ายคนจนได้ เอ๊า!!....พระเอกผู้เย็นชาของชั้น "จากไม่สนใจกับเริ่มรุก.....และรุกหนักขึ้น" "จากพระชายาปลอม ๆ กลับไม่ยอมทำตามข้อตกลงเสียแล้ว" "จู่ ๆ ท่านอ๋องก็อยากกินพระชายาปลอม ๆ ผู้นี้ขึ้นมา เอาอย่างไรล่ะ จะรอดหรือไม่กันนะ....... ตามไปดูความคลั่งรักพระชายาปลอม ๆ ของท่านอ๋องที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง จะถูกสาวน้อยเช่นอันเฟยละลายหัวใจจนกลายเป็นโบ้น้อยได้หรือไม่....

더 보기

1화

ตอนที่ 1 หอต้าหรง

"AT 25, Levi Yuchengco became the youngest chairman and CEO of a publicly listed company in the history of the Philippine Stock Exchange when LYC Engineering had its initial public offering in 2019 with a value of ₱2.7 billion. LYC Engineering was among the few select 200 companies that were able to list in the PSE—" Mabilis kong hinaklit ang notebook mula sa kamay ni Sora. Dahan-dahan itong pumihit paharap sa akin at saka namewang.

"Ilang beses ko nang sinabi sa iyo na huwag mong pinakikialaman ang mga gamit ko," inis na turan ko rito. Tatalikuran ko na sana ito nang marahan niyang hinila ang iilang hibla ng buhok ko.

"Talaga bang sumama ka rito sa akin sa Manila para maghanap ng trabaho o para mapalapit diyan sa Levi Yuchengco na yan at nang magawa mo na iyang binabalak mong paghihiganti?

"Para magtrabaho, at maghiganti na rin." Inirapan ako ni Sora. Isa-isa niya nang inalis ang curler sa buhok.

"I'm all for this revenge shit. Suportado kita simula college tayo, pero Tel." Bumuntong-hininga si Sora, "Pa-dalawang buwan ka na rito sa Manila. Ayaw kitang i-pressure kaya lang grabe na yung ngawa ng wallet ko. Maganda lang ako at makinis ang balat kaya mukhang mayaman, pero alam mo naman na sakto-sakto lang ang kinikita ko. Kapag hindi ka pa nakapaghanap ng trabaho, sa kangkungan na pupulutin ang ganda nating dalawa." Ngumuso si Sora at marahang pinisil ang mga pisngi ko saka pilit na pinagtapat ang mukha naming dalawa.

"How about we multi-task, ha, dear? Magtrabaho sa umaga at sa gabi mo intindihin ang oplan ipaghiganti si Tita Beatrice," anito sa akin. Nangunot ang noo ko.

"Sa gabi?"

"May nasagap akong impormasyon. Makakatulong para mapalapit ka sa anak ng lalaking yon, pero saka ko na ibibigay sa iyo, kapag natanggap ka na sa trabaho." Binitawan ni Sora ang mga pisngi ko at papasok na dapat sa cr nang haklitin ko ang braso niya.

I gently fluttered my eyes to make her give in, pero mahinang pitik sa noo ang natanggap ko.

"Hindi yan gagana sa akin."

"Paano kung matagalan pa bago ako makahanap ng trabaho? Alam mo namang hindi ganoon kadali mag-apply."

"May opening kami sa bar." Ngumisi na lang ako rito at marahan nang iniling ang ulo.

"Gaga, waitress hindi entertainer, alam ko namang hindi mo kaya iyong trabaho ko."

"Ayaw ni Mama, pero bahala na. Pag hindi pa rin ako nakahanap ng kahit na anong trabaho ngayong week. Tatanggapin ko na iyang sa Havoc." Dalawang beses na nag-flying kiss si Sora.

"Good luck." Kumawit na naman ako sa braso niya.

"A deal is a deal, baby girl. Kaya bitawan mo na ako kasi mali-late pa ako dahil sa iyo. Traffic pa naman ngayon, Friday," aniya.

Pag-alis ni Sora. Ni-lock ko ang pinto at dumiretso na sa kusina. Malalim akong bumuntong-hininga habang inaabot ang huling lata ng sardinas sa cup board.

"Putangina! Kung hindi dahil sa Leon Yuchengco na iyon, hindi magkakanda-letse letse si Mama. Sana anak mayaman ako, heiress na sa Le Rosey nag-aaral at kasama sa Le Bal des Debutantes." Agad akong na-distract ng text notification mula sa panggagalaiti.

"Pang-egg tart mo bukas. Kaonting rewad pagkatapos mong mag-apply, uwian mo rin ako, ha?" Napangiti na lang ako sa notes na kasama ng gcash transfer galing kay Sora.

Ala-sais pa lang ng umaga ay wala na ako sa bahay. Maaga akong umalis para marami-rami rin akong mapagpasahan ng resume. Ilang oras na lang at magdidilim na ulit.

L***t na ang dila ko, masakit na ang mga binti at nagdudugo na ang mga paa dahil sa blister gawa ng heels. Sunod-sunod na lang akong napamura sa inis sabay hagod sa aking buhok nang makitang puno pa rin ang jeep na paraan, pangatlo na yon na ganoon.

"Ano? Wala akong barya, pambayad lang sa jeep ang mayroon ako. Unemployed pa ako, hanapin mo na lang ako pag natanggap na ako sa trabaho," asik ko sa kumalabit sa akin sa pag-aakalang nanlilimos na naman iyon, kanina pa rin kasi ako nilalapitan nang nilalapitan ng mga pulubi.

"Baka lang interesado ka—" Inilingan ko na agad iyong babae bago niya pa matapos ang sinabi.

"Promise, hindi ako yung target market ng mga modus niyo." Binuksan ko ang coin purse para matanaw niya ang tatlong one hundred at mga barya na laman non, "Eto lang ang pera ko."

"Five thousand. Kaliwaan. Pagkatapos ng shoot ibibigay namin agad iyong bayad," anito. Tumaas ang kilay ko.

"O, para maniwala ka talaga sa akin ibibigay ko na sa iyo ngayon iyong 2500." Nilabas niya ang maliit na envelope at inabot sa akin. Limang malulutong na five hundred ang laman non.

"Ayaw mo pa rin ba?"

"A-Ano ba ang gagawin? Legal naman yan?" Mahinang tumawa iyong babae. Kamuntikan niya pa nga akong hampasin na para bang close kaming dalawa, nailag ko lang ang braso ko.

"Oo, legal ito! Ano ka ba." Nilabas niya ang isang id.

"May shooting kami para sa isang start-up ng swimsuit line. Yung model namin may emergency, hindi makakapunta. Hindi puwedeng i-postpone yung shoot kaya kailangan ng bagong model." Sandaling sinipat ng babae ang kabuan ko.

"Sakto ka kasi. Maganda ang mukha pati ang hubog ng katawan."

"5k lang? Tas magmu-model ako? Hindi ba lugi ako riyan." Nahuli ko ang pagtagis ng bagang ng babae, tila nauubusan na ng pasensya.

"8k. Pero yan na talaga. Kung ayaw mo pa rin. Hahanap na lang ako ng iba. Hindi pa kalakihan ang budget namin. Start-up business nga kasi."

"Ok, saan yung set? Malapit lang ba rito? Kung malayo, ok lang ba na ihatid mo ulit ako rito pagkatapos ng shoot? Hindi ko pa kasi kabisado iyong lugar." Tiningnan niya ang building ng isang condo na hindi naman kalayuan sa kinatatayuan namin.

"Doon lang."

Pagbukas pa lang ng elevator. Habang naglalakad sa hallway papunta ng unit, nagsisimula na akong kabahan. Kung ano-ano na ang naiisip ko kaya lang hindi ko magawang umatras, nasasayangan ako sa pera, ayaw ko na maging bato pa iyong eight thousand.

"It's fine, everyone gets cold feet pag first time nila. Nandito rin naman ako, pag-uncomfy ka na sa ipagagawa nila. Senyasan mo ako." Pinihit ako nung babae paharap sa malaking salamin para makita ko ang aking sarili.

I look different, it's because of the red lipstick. Akala ko noon, hindi bagay sa akin ang pulang lipstick, mali ako, maganda siyang tingnan sa akin, nakakaakit. Tatanungin ko pa lang sana kung ano ba yung pangalan ng babae kaya lang bigla na akong tinawag ng photographer.

Paglipas ng ilang minuto, at pagkatapos ng ilang instruction na sinusunod ko naman pero hindi pa rin nakukuha ang resulta na gusto nila. Binaba na ng photograper iyong camera.

"Ang stiff mo, sobrang stiff mo. Ano bang dapat kong gawin para mag-loosen up ka?" Tanong nito sa akin. Minata ng photographer yung whiskey. Nagsalin siya at inabot sa akin yung baso. Tiningnan ko iyong babaeng nag-recruit sa akin, tumango ito, hinihikayat ako na inumin yon at magtiwala sa kanila.

Pagkaubos ng pangatlong baso. Halos hindi ko na alam kung ano bang nangyayari sa paligid ko. Nag-iinit ako, at may kung anong hinahanap ang katawan ko.

"Ang baba pala ng alcohol tolerance mo," sabi ng photographer.

"Higa ka muna. Pabababain muna natin iyang tama mo bago natin ituloy iyong shoot," anito sa akin.

Hindi ako gumalaw sa kinauupuan. Imported yung alak, kaya siguro mas matapang, pero, hindi, parang may mali talaga.

"Sakto na yang ganiyan siya, puwede na iyan. Magsisimula na ako," ani ng boses na hindi ko na alam kung kanino ba.

Naramdaman ko na lang na may humahalik na sa leeg ko habang unti-unting binabaklas ang bikini top na suot ko, sa isang iglap nawala ang pagkalasing ko, may kung ano pa ring nagpapahilo sa akin.

Buong lakas kong binayagan iyong photographer na naka-boxer shorts na lang ngayon. Dahil kaming dalawa na lang ang nasa condo, mabilis na akong nakalabas sa unit habang namimilipit pa rin iyong lalaki dala nang ginawa ko sa kaniya.

Malakas akong humagulhol habang hawak ko ang string ng bikini top na suot ko at paulit-ulit na pinipindot ang elevator para bumukas. I cried louder when I saw the photographer limping towards me. Bumukas ang elevator, sumalubong ako ng pasok sa lalaking papalabas dahilan para magkabunguan kami.

Mahigpit niya akong hinawakan. Masama ang tingin nito, at babaklasin na sana ang kamay niyang nakahawak sa katawan ko nang tumapat iyong photographer sa elevator. The stranger's chinky eyes flashed anger as his jaws clenched. Umatras iyong photographer at nagmamadaling lumayo sa elevator, hahabulin dapat siya nung lalaking nakabanggaan ko ngunit mabilis akong umiling habang mahigpit na hinahawakan ang mga braso nito.

His eyes softened.

"Natatakot ako... p-please huwag mo akong iwan. Huwag mo akong iwan dito, b-baka makita ako ng mga kasama niya. D-Dito ka lang, p-please," pagmamakaawa ko habang dahan-dahang dumadaos-us paupo sa lapag ng elevator. Sumarado ang pinto. Inalis ng lalaking ang coat na suot niya saka iyon ibinalot sa halos hubad kong katawan.

"I got you, you're safe, Miss. You're safe with me," bulong niya sa nang-aalo, at halos nanlalambing ng tono.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
68 챕터
ตอนที่ 1 หอต้าหรง
สำนักฝึกวิชา “เทียนซู” แคว้นหงหนาน“อันเฟย!!”“อาจารย์หญิง!!”สตรีอ่อนวัยหันมาพร้อมกับดาบในมือที่ยังฝึกอยู่ในมือเมื่ออาจารย์หญิงเดินมาเรียก นางจึงได้เก็บดาบและเดินเข้ามาหาผู้ที่เรียกนางเมื่อสักครู่“อาจารย์หญิง ท่านมีเรื่องด่วนอันใดหรือเจ้าคะ”“มีจดหมายจากท่านพ่อของเจ้าพึ่งส่งมาถึงก็เลยรีบนำมาให้เจ้า”“ขอบคุณเจ้าค่ะ”“หมิงอันเฟย” รับจดหมายจากอาจารย์หญิงมาอ่านใต้ต้นดอกเหมยปลายฤดูหนาวของหงหนาน นางเป็นศิษย์ "สำนักเทียนซู" สำนักอันดับหนึ่งที่เก่งกาจเรื่องการใช้ดาบและอาวุธลับวิชาที่โดดเด่นมากที่สุดคือการฝึกพลังปราณคู่กับดาบที่กล้าแข็งไร้ผู้ใดเทียบได้ พลังปราณของพวกนางสามารถโยกย้ายสิ่งของได้และขับพิษบางอย่างได้ สำนักนี้อยู่ในแคว้นหงหนานที่เก่งเรื่องวิชายุทธ์ สำนักนี้จึงมีชื่อเสียงดังไปทั่วสามแคว้นที่อยู่ติดกัน แคว้นฉินนักรบบนหลังอาชาที่องอาจปราศจากผู้รุกล้ำมานานกว่าศตวรรษ เก่งกาจด้านการรบและการใช้อาวุธ และแคว้นเป่ยหยางผู้เก่งเรื่องการปรุงยาและเลี้ยงสัตว์ในเขตทุ่งหญ้า“อะไรเนี่ย…ฝันไปเถอะ!!”หมิงอี้เฟยทำหน้าราวกับฝันร้ายกำลังจะมาเยือนในไม่ช้า ใช่แล้วอีกไม่กี่วันนางก็จะได้ลงจากเขา ที่จริงคว
더 보기
ตอนที่ 2 คนสวยแม่เจ้าน่ะสิ!!
ผู้เอ่ยถามสวมชุดสีดำชั้นดีพร้อมกับปักลายอย่างวิจิตรบนชุดแม้ว่าในความมืดจะเห็นได้ไม่ชัดแต่ฟังเพียงแค่เสียงก็พอจะทราบว่าบุรุษหนุ่มผู้นี้ต้องหน้าตาดีเป็นแน่“ท่านอ๋องหรือว่านาง…จะเป็นคนของ "ที่นั่น" พ่ะย่ะค่ะ"“มีคนติดต่อมาแล้วงั้นหรือ”“กระหม่อมยังไม่ได้รับข่าวเลยนะพ่ะย่ะค่ะ”“ตามนางไป หากว่าไม่ใช่….เช่นนั้นตอนนี้นางก็กำลังตกอยู่ในอันตรายแล้ว”พวกเขาตามนางไปเงียบ ๆ วันนี้ “เซียวฟู่เฉิน” มิได้นำทหารมามากมายนักเพราะเขาเพียงแค่ออกมาตรวจดูสถานที่เกิดเหตุเท่านั้น คนร้ายพึ่งฆ่าคนไปเมื่อสองวันก่อนในเขตปกครองของเขาดังนั้นเขาจึงปล่อยมันเอาไว้ไม่ได้“คนสวย…กระดิ่งข้อเท้าเจ้าเสียงเพราะยิ่งนัก”เสียงฝีเท้านางเดินผ่านไปยังตรอกมืดสนิทเพื่อล่อให้ผู้พูดที่ส่งเสียงแหบพร่านั้นตามนางเข้ามา อันเฟยได้ กลิ่นขอยาสูบตามที่เบาะแสเคยบอกเอาไว้ คนร้ายมักจะชอบเดินตามเหยื่อจนถึงที่ลับตาคนแล้วค่อยลงมือ หรือไม่มันก็จะลักพาตัวพวกนางไปยังที่ที่ปลอดคนและลงมือ“ตามมาสิไอ้คนชั่ว อีกนิดน่า…อย่ากลัว”อันเฟยเดินเข้าไปยังตรอกมืดสนิท ท่านอ๋องเซียวยังคงลอบตามนางจากด้านบนหลังคาเพื่อมองดูสถานการณ์พร้อมกับใช้มือเป็นสัญญาณสั่งให้ทหา
더 보기
ตอนที่ 3 ตัวน่ารำคาญ!!
รถม้าของท่านอ๋องเคลื่อนตัวออกไปแล้วพร้อมกับสายตาที่มองมาจากชั้นสองของหมิงอันเฟยที่มองอยู่ด้านบนนี้ นางเกือบจะหลบไม่ทันเมื่อเขามาที่หอต้าหรงทันทีหลังจากที่จับคนร้ายได้นางทันเพียงแค่พับเสื้อคลุมเอาไว้และรีบหลบไปด้านหลังม่านในห้องผู้ดูแลบัญชีเท่านั้น“เป็นถึงท่านอ๋องเชียวหรือ นึกไม่ถึงว่าจะลงมาจัดการคนร้ายด้วยตัวเอง ดูแล้วก็ช่างน่าชื่นชมยิ่งนัก”สองวันถัดมา“ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”“ว่าอย่างไร”“คือว่า….พวกนาง…”เมื่อกงหลี่พูดว่า “พวกนาง” เขาก็ทราบได้ทันทีว่าคือผู้ใดหากมิใช่สตรีบุตรสาวขุนนางที่น่ารำคาญสองคนนั้น ผู้ที่พึ่งได้แต่งตั้งเป็นพระสนมของเขาโดยที่เขาไม่ทราบมาก่อนเมื่อกลับมาจากการรบกับเมืองฉาง ชายแดนทางตะวันตก เมื่อเขากลับมาเมืองหลวงก็มีข่าวว่า ว่าที่คู่หมายของเขาในตอนนั้น “หานจินซือ” กลายเป็นพระชายาขององค์รัชทายาทไปแล้ว และฝ่าบาทเองก็เกรงว่าเขาจะโกรธจนก่อกบฏขึ้นมาจึงได้ประทาน “ตัวน่ารำคาญ” สำหรับเขามาถึงสองคน คงกลัวว่าเขาจะมีเวลาคิดร้ายกับพี่ชายคนละมารดาของตนเองกระมัง…"พวกนางมาวุ่นวายอันใดที่นี่“ท่านอ๋องเพคะ”“ท่านอ๋อง…โอ๊ย!!”สตรีสองคนที่รีบวิ่งมาฟ้องเขาพร้อมกับสภาพที่บอกได้ว่าคงม
더 보기
ตอนที่ 4 ภารกิจรัก
ไม่นานเท่าใดเมื่ออันเฟยได้ยินเสียงเคาะประตูหลังจากที่สาวใช้เดินเอาอาหารออกมาจากห้องของนาง ผู้ช่วยของเถ้าแก่ก็เดินมาพบนาง“คุณหนูหมิงขอรับ ท่านผู้คุมหอขอเชิญคุณหนูไปที่ห้องบัญชีขอรับ”“มีอะไรงั้นหรือ หรือว่าจะมีงานใหม่ ๆ น่าสนใจรายได้ดีมาอีก”“เรื่องนี้…เชิญคุณหนูไปพบกับท่านผู้คุมหอดีกว่าขอรับ”“ได้ ๆ ขอบคุณท่านมากเลยเจ้าค่ะ”“คุณหนูเชิญตามข้ามาขอรับ”ห้องผู้คุมหอ“อะไรนะ!! นี่มันงานอะไรกันนี่”“คือว่า….ผู้จ้างวานระบุมาว่าต้องเป็นท่านเท่านั้น ข้าก็เลยนำจดหมายนี้มาให้ และหากว่าตกลง…”“เล่นละครเป็นพระชายา กำหนดระยะเวลาครึ่งปี เขาจะบ้าไปแล้วงั้นหรือ แล้วนี่…เงินค่าจ้าง…..สะ….สามพัน….ตำลึง”“ทอง!!….ใช่ ท่านมองไม่ผิดหรอกขอรับ ค่าจ้างวานสามพันตำลึงทอง หากรับปากก็จ่ายทันที นี่ถือเป็นงานที่ไม่ได้ยาก แต่ค่าจ้างนั้นสูงกว่าทุกงานที่หอต้าหรงเคยรับมาเลยขอรับ แต่หากว่าท่านไม่ยอมรับ ข้าก็จะ….”“ไม่รับก็โง่แล้ว รับสิท่านอ๋องที่มาวันก่อนนั้นน่ะหรือ ใช่เขาหรือไม่”“คุณหนู ท่าน…จะรับหรือ”“รับสิ ค่าจ้างมากขนาดนี้ทำให้หอต้าหรงของพี่….เอ่อ ของพวกท่านเจริญก้าวหน้าและมีขุมกำลังเสริมได้อีกมากเลยล่ะ”ผู้คุมหอห
더 보기
ตอนที่ 5 เงื่อนไขสามข้อ
“หม่อมฉันมีเงื่อนไขอยู่สามข้อเพคะ หากว่าพระองค์รับปาก”“ข้ารับปาก”“หม่อมฉันยังไม่ทันได้พูดเลย”“ว่ามาสิ”“หม่อมฉันต้องการห้องส่วนตัว พระชายากับท่านอ๋องคงไม่จำเป็นจะต้อง…พักห้องเดียวกันหรอกกระมังเพคะ”“นั่น…ก็ใช่ ย่อมเป็นเช่นนั้นข้าไม่มีปัญหา จัดการให้เจ้าได้เลย”"เรื่องที่สอง หม่อมฉันอยากมีอิสระ สามารถออกมาจากจวนท่านอ๋องบ้างเป็นบางเวลา ระหว่างที่อยู่ที่จวนอ๋อง"“อะไรนะ…เรื่องนี้….”“หม่อมฉันเคยชินกับการอยู่อย่างอิสระมานาน แต่เรื่องภายในจวนอ๋องจะไม่ให้ขาดตกบกพร่องหวังว่าท่านอ๋องคงมิขัดข้อง”“ก็ได้ ข้ารับปาก แล้วเรื่องสุดท้าย…”“เรื่องที่สาม ห้ามล่วงเกินหม่อมฉันหากหม่อมฉันมิได้ยินยอม”“เช่นนี้ก็ได้หรือ แล้วหากว่าข้าทำไปโดยมิได้ตั้งใจเล่า แล้วถ้า….”“แต่พระองค์รับปากแล้วนี่เพคะ”“เช่นนั้นข้าจะขอตั้งเงื่อนไขกลับสักเล็กน้อยเพื่อป้องกันเอาไว้หน่อยได้หรือไม่”“อย่างไรหรือเพคะ”“ห้ามเจ้าขอยกเลิกสัญญาก่อนจะถึงเวลา”“ได้เพคะ”“เมื่อเข้าจวนอ๋องแล้วต้องทำตามคำขอร้องของข้าห้ามขัดด้วยเหตุผลนี้โดยเด็ดขาดแต่ข้าจะไม่เอาเปรียบเจ้า ข้าเขียนรายละเอียดทุกอย่างที่เจ้าต้องทำเอาไว้แล้ว”ท่านอ๋องดึงซองสีน้ำต
더 보기
ตอนที่ 6 หวั่นไหว!!
“หมิงอันเฟย ไม่สิ ฮั่วอันเฟยข้าขอเตือนเจ้านะว่าผู้ที่รับปากข้าแล้วไม่มีทางจะพลิกลิ้นกลับคำได้ ชีวิตของเจ้าจะยังปลอดภัยหากว่าอยู่ในความคุ้มครองของข้า ข้ารับรองกับเจ้าด้วยชีวิตว่าจะไม่มีทางยอมให้ผู้ใดมาทำร้ายเจ้าได้ตลอดเวลาหกเดือนจากนี้ไป”“แต่ว่าพระองค์มิได้รับปากว่าตัวพระองค์เองจะฆ่าหม่อมฉันนี่เพคะ”“หากเจ้าไม่ผิดสัญญา ข้าจะไปเอาชีวิตเจ้าทำไม ถ้อยทีถ้อยอาศัย ข้าคงไม่มาหาเจ้าหากว่าไม่ไว้ใจเจ้ามากพอ อันเฟย…เจ้าเข้าใจหรือไม่”อันเฟยถอยกลับไปติดประตูอีกครั้งเมื่อท่านอ๋องยื่นหน้าเข้ามาใกล้ นางใจสั่นจนจะกระตุกออกมาข้างนอกได้อยู่แล้ว นางไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน เสียงของเขาและลมหายใจร้อนผ่าวนั่นทำเอานางสติหลุดลอย เสียงกระซิบที่ใกล้หูทำเอาผู้ฟังแทบจะยืนไม่อยู่“ข้าไปนะพระชายา อีกสองวันพบกันใหม่”ใบหน้าท่านอ๋องยามที่ตรัสกับนางยังคงเรียบเฉยราวกับไม่มีความรู้สึก ก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้อันเฟยค่อย ๆ ทรุดตัวลงเพราะหายใจไม่ทันกับเหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้“ใจเย็น ๆ ก่อนอันเฟย อย่าได้…ตกใจ เจ้าแค่ประหม่าเท่านั้น แค่ตกใจ….อีตาอ๋องบ้าเอ๊ย!!”อันเฟยตบใบหน้าของตัวเองที่ร้อนผ่าวนั้นอย่างควบคุมไม่
더 보기
ตอนที่ 7 ครอบครัวสกุลฮั่ว
“อ้อจริงสิ จะว่าไปข้าลืมไปอย่างหนึ่งนะ อยู่ที่นี่เจ้าจะมีพี่น้องอีกสามคน มาเถอะข้าจะพาเจ้าไปแนะนำตัว”“เจ้าค่ะ”ท่านแม่ทัพเดินนำนางไปยังห้องโถงรับแขกเล็กสำหรับครอบครัวที่จะมารวมตัวกัน ด้านในมีฮูหยินของเขาและบุตรสาวอีกสองคนนั่งรออยู่เพราะวันนี้ท่านแม่ทัพแจ้งแล้วว่าท่านอ๋องจะพาว่าที่พระชายามาที่นี่และทุกคนรู้แล้วว่านางจะมาเป็นบุตรสาวคนสุดท้องของจวนแม่ทัพ“อันเฟย นี่ฮูหยินของข้า ต่อไปเจ้าก็เรียกนางว่าท่านแม่”“คารวะท่านแม่เจ้าค่ะ”“นี่หรือว่าที่พระชายาท่านอ๋อง หน้าตางดงามจริง ๆ”“ส่วนนี่พี่รองของเจ้า นางชื่อฮั่วชิงอัน”“ผู้หญิง….พี่รองเป็นสตรีหรอกหรือเจ้าคะ ข้านึกว่า…”ฮั่วชิงอันหันมามองหน้านางและลุกขึ้น นางสวมชุดเกราะราวกับบุรุษและเดินหน้ามาหานางด้วยสายตาไม่ค่อยพอใจเท่าใดนัก“ทำไม ข้าเป็นสตรีแล้วเช่นไรงั้นหรือ แน่จริงมาสู้กับข้าสิ”“ว้าว ชุดเกราะของท่านงดงามมากจริง ๆ ดูสิ ท่านหมุนตัวหน่อย แบบนั้นแหละ ๆ ยอดเยี่ยมไปเลย พี่รองท่านสวมแล้วดูองอาจมากกว่าบุรุษจนคิดว่าข้ามีพี่ชายเสียอีกเจ้าค่ะ ท่านแม่ท่านพ่อท่านว่าจริงหรือไม่เจ้าคะ”ฮั่วชิงอันทำท่าราวแปลกใจแต่เมื่ออันเฟยกล่าวชื่นชมนางต่อหน้าท่า
더 보기
ตอนที่ 8 พี่ใหญ่สกุลฮั่ว
หลินอีโผเข้ากอดพี่รองของตัวเอง อันเฟยไม่ทราบจริง ๆ ว่าจะมีโอกาสได้พบกับผู้ที่ประสบเหตุเช่นนี้ด้วยตนเอง นางจึงมั่นใจแล้วว่าตราบใดที่ยังอยู่ที่นี่จะช่วยหอต้าหรงและทางการกำจัดคนชั่วเหล่านี้ไป“เป็นเจ้างั้นหรือ เจ้า…เป็นผู้จับเจ้าชั่วนั่น…ท่านพ่อกับพี่ใหญ่ตามจับมันอยู่นานแต่ก็….”“นั่นเพราะมันเลือกเฉพาะเหยื่อที่เป็นสตรี หากไม่มีตัวล่อ มันไม่มีทางลงมือ ข้าใช้ตัวเองเป็นตัวล่อก็เลย…”ฮั่วหลินอีหันมาและดึงแขนอันเฟยออกมาจับจนแน่นพร้อมกับน้ำตาที่นองบนใบหน้าขาวนวลนั้น“เจ้าสัญญากับข้ามา ว่าเจ้า….จะไม่ทำเช่นนั้นอีก สัญญามา!!”“น้องสาม!!”“เจ้าเป็นน้องสี่ของข้ามิใช่หรือ!! สัญญามาสิว่าจะไม่ทำเช่นนั้นให้พบกับอันตราย สัญญามา!!”อันเฟยถึงกับตกใจ นี่นางยังใช่คนที่ก่อนหน้านี้ในห้องโถงเกลียดและไม่พูดจาดี ๆ กับนางอยู่หรือไม่ แต่ตอนนี้ใบหน้าที่ร้องไห้และสายตาที่ขอร้องนางกลับไม่ได้โกหกแม้แต่น้อย“หลินอี เจ้าใจเย็น ๆ ก่อนนะทำเช่นนี้น้องสี่จะตกใจ”“ไม่ ข้าไม่อยาก…ไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว เจ้าสัญญามาสิอันเฟย”“ได้ ๆ หลินอี ข้าสัญญากับเจ้าว่าจะไม่เอาตัวเองไปเป็นตัวล่อเช่นนั้นอีก ข้าสัญญากับเจ้า”“จริงนะ เจ้าพูดแ
더 보기
ตอนที่ 9 ข้าไม่ยอม!!
“นี่เจ้า!! พูดเช่นนี้เจ้าหาว่าข้า…”“เอาล่ะ!! เช่นนั้นข้าจะรีบให้โหรหลวงดูฤกษ์ให้และกำหนดวันแต่งตั้งพระชายาและงานสมรส”ฝ่าบาทรีบสวนทันควันเพื่อมิให้เกิดความขัดแย้งระหว่างองค์ชายทั้งสองซึ่งเขาเองก็ทราบดีว่าองค์รัชทายาทนั้นไม่พอใจเรื่องใดและก็รู้ดีว่าโอรสองค์รองเองก็มิได้ยอมให้พี่ชายของตนเหมือนทุก ๆ ครั้งไป หากจะไม่ให้เกิดเรื่องบาดหมางขึ้น ทางออกที่ดีที่สุดก็คือจัดงานสมรสให้เขาเสียให้จบเรื่องบาดหมางนี้ไปตำหนักบูรพา“เจ้าว่าอย่างไรนะ พูดใหม่ พูดใหม่อีกที!!”“พระชายาเพคะ คือว่า….ขันทีในที่ประชุมนำความมาแจ้งว่าวันนี้ท่านอ๋องทูลขอพระราชทานสมรสกับบุตรสาวท่านแม่ทัพฮั่วเพคะ”“บุตรสาวแม่ทัพ คนหนึ่งเป็นดุจบุรุษอยู่ในกองทัพของเขา อีกคนก็เอาแต่เข้าครัว แล้วมันเป็นคนไหนกันที่กล้า…กล้าที่จะ…”“พระชายาเพคะ ถนอมพระวรกายด้วยเพคะพระองค์ทรงตั้งพระครรภ์อยู่นะเพคะ”“บอกข้ามา!! มันเป็นใคร!!”“หานจินซือ” ปัดเครื่องลายครามราคาสูงที่เป็นของขวัญจากขุนนางที่มอบให้แตกละเอียด นางกำนัลนั่งหดไหล่ด้วยความกลัวเมื่อถูกเอ่ยถามขึ้น นางจึงเล่ารายละเอียดให้ฟังโดยละเอียดหลังจากที่ฟังมาจากขันทีในท้องพระโรงอีกที“จู่ ๆ ก็มี
더 보기
ตอนที่ 10 ไม่ฝากเนื้อไว้กับเสือ
อันเฟยตกใจจนตั้งตัวไม่อยู่ นางเผลอตะโกนถามเขาอย่างไม่พอใจ เรื่องนี้ควรต้องแจ้งนางล่วงหน้ามิใช่หรือเหตุใดเขาจึงบอกกะทันหันเช่นนี้กัน“เหตุใดจึง….”“ข้าตัดสินใจแล้ว เปลี่ยนแผนนิดหน่อย เสด็จพ่อประทานหนังสือหมั้นหมายมาแล้ว เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่จวนนี้ ไปอยู่ที่จวนข้าได้แล้ว”“แต่ว่า พิธีสมรสมิได้จะมีขึ้นในขั้นต่อไปงั้นหรือ เหตุใด….”“ข้าบอกให้ไปก็ไป เจ้าตกลงแล้วว่าจะทำตามเงื่อนไข”“หม่อมฉันไปตกลงเมื่อใดกัน”“ป้ายหยก”“ท่านอ๋อง!!”นางโกรธจนถึงที่สุดเพราะไม่นึกว่าเขาจะมาเร่งนางเช่นนี้ ท่านอ๋องเองก็พึ่งตัดสินใจเมื่อครู่นี้เองที่นางตกลงมาสู่อ้อมกอดของฮั่วเทียนอี้ เขารู้สึกเจ็บที่หัวใจแปลก ๆ ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่เคยเป็นเขารู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจแต่ไม่มีเหตุผลอะไรเพราะที่เทียนอี้ทำไปก็เพราะช่วยนางเท่านั้น แต่เขาแอบเห็นสายตาของแม่ทัพหนุ่มซึ่งดูแล้วไม่น่าจะคิดกับว่าที่พระชายาของเขาเพียงน้องสาว “ฝากปลาย่างไว้กับแมว ไม่ปลอดภัยแน่”“อะไรนะเพคะ”“ข้า…คือว่าวันนี้มีโองการออกมาแล้วให้อีกหนึ่งเดือนนับจากนี้จะเป็นพิธีแต่งงานแต่ก่อนหน้านี้ ข้า…จำเป็นต้องพาเจ้าไปพักอยู่ที่จวนก่อนเนื่องจากว่า…มีบางคนเริ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status