ความรักครั้งแรก Novels & Stories

เธอครางเสียงหลง ส่ายหน้าไปมา ยามเมื่อเขากระแทกลงมาหา ปากร้อนดูดรวบยอดอกของเธอจนแข็งเป็นไต ขนในกายของพลอยใสลุกซู่ด้วยความกระสันเสียวเจ็บแปลบปนเปกันไปหมด เขาช้อนสะโพกของเธอขึ้นให้รับการกดคลึง เธอหอบหายใจรุนแรง จิกมือกับแผ่นหลังของเขาแน่น ปากน้อยที่เผยออ้าค้าง ทำให้เขาต้องบดจูบหนักๆ เสียงครวญครางของสาวน้อยดังสะท้านอยู่บนเตียงนอนใหญ่เกือบค่อนคืน เธอถึงได้ถูกปล่อยตัวจากอ้อมแขนแกร่งของเขา “จะไปไหน” เขาเกี่ยวเอวบางเอาไว้ พลอยใสไม่ตอบ เธอจะหนีลงจากเตียงท่าเดียว “ฉันถามว่าเธอจะไปไหน” “พลอยจะกลับห้องค่ะ” “ยังไม่ให้ไป” เขารั้งร่างน้อยมากอด บดจูบแก้มนวลอย่างหนักหน่วง “อุ๊ย! คุณนัส” เธอลูบแก้มตัวเองเบาๆ ซุกหน้าเข้าหาหมอนอย่างเขินอาย ไม่กล้าหันไปมองเขา “ฉันชอบหมอนข้างดิ้นได้ ถ้ายังไม่อนุญาตให้ไป เธอก็ไปไหนไม่ได้” คนเผด็จการสั่ง รัดเอวบางเอาไว้แน่นขึ้น เธอเลยหยุดดิ้น เพราะรู้สึกว่ายิ่งดิ้นยิ่งเสียดสีกับสัดส่วนที่ไม่สมควรมากขึ้น

ความรักที่เพิ่งเริ่มต้นของภูผาและอันอันต้องดับลงก่อนจะลุกโชน ผ่านไปสิบปีโชคชะตาพาทั้งคู่กลับมาพบกันอีก ไฟรักที่ริบหรี่จะลุกขึ้นใหม่ได้ไหม และเขาจะรักษาความสัมพันธ์ที่เหลือเพียงใยบางเบานั้นได้หรือไม่

เมื่อเธอดันเผลอไปมีเซ็กซ์กับคุณหมอหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาโดยหารู้ไม่ว่า…นั่นน่ะ คือ หมอประจำตระกูลของครอบครัว “ทำไมไม่เก่งเหมือนคืนนั้นที่ขย่มฉันหน่อยล่ะ” “คะ…คืนนั้นฉันไม่ได้ตั้งใจ” “แต่คืนนี้…ฉันตั้งใจ”

อีกคนอยากได้ความชัดเจน อีกคนอยากให้ดูที่การกระทำ แล้วแบบนี้ความรักของคนทั้งคู่จะลงเอยกันยังไงละทีนี้ “ทำไมต้องทำแบบนี้” “ก็เธอเอาแต่หลบพี่ พี่เลยต้องทำอย่างนี้ไง” พลางเดินเข้าหาเธอด้วยท่าทีที่คุกคาม “ไม่ได้หลบสักหน่อย” “เหรอ ใช่เหรอ ทำไมเวลาที่พี่โทรไป ไม่รับสาย ไม่อ่านไลน์ ไม่ตอบ เมสเซนเจอร์ ถ้าแบบนี้ไม่เรียกหลบ จะให้เรียกว่าอะไร” “ไม่อยากคุยจะรับทำไมล่ะ” “แค่พี่ไม่พูดความรู้สึกให้เธอรู้ ทำให้เธอโกรธพี่ขนาดนี้เลยเหรอวะ” ชายหนุ่มถามเสียงเศร้า “ที่พี่ทำดีกับเธอทุกอย่าง ทั้งไปรับไปส่ง พาไปหาอะไรกิน อยากใช้เวลาร่วมกับเธอ ทำให้เธอดูไม่ออกเลยหรือไง” “เอาจริง ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องนี้เรื่องเดียวหรอกนะพี่เบส” ร่างบางพูดเสียงนิ่ง “หมายความว่ายังไง” บุรินทร์ถามอย่างไม่เข้าใจนัก “ผู้หญิงที่ทักพี่วันนั้น เขามาบอกกับมนว่าให้เลิกยุ่งกับพี่ เพราะเขาชอบพี่ยังไงล่ะ” “เลยทำให้มนไม่ยอมคุยกับพี่น่ะเหรอ” “เปล่า ก็พี่ไม่ทำให้ชัดเจน มนเลยถอยออกมา”

เธอแอบรักพี่ชายข้างบ้านมาตั้งแต่เยาว์วัย ความรู้สึกที่มีให้ไม่เคยปิดบัง แต่ทว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่ชายคนนี้ไม่เคยคิดอะไรกับเธอไปมากกว่าคำว่าน้องสาว พอวันนึงที่เธอเปลี่ยนไปความรู้สึกของเขากลับหงุดหงิดขึ้นมาซะงั้นทั้งๆ ที่เมื่อก่อนอยากให้เธอออกไปจากชีวิตสักที

เฟิงหลิงฉี คือนายน้อยหนึ่งเดียวแห่งตระกูลใหญ่ นับตั้งแต่ยังเยาว์วัย เขาถูกเลี้ยงดูอย่างทะนุถนอมราวกับไข่ในหิน ไม่เคยต้องลำบาก ไม่เคยถูกขัดใจ สิ่งใดอยากได้ย่อมได้ สิ่งใดอยากทำย่อมไม่มีผู้ใดกล้าห้าม ทว่า ความรักและการตามใจนั้นเอง กลับหล่อหลอมให้เขาเติบโตขึ้นพร้อมนิสัยเอาแต่ใจ ดื้อรั้น และไม่กลัวเกรงผู้ใด แม้แต่บิดาผู้เป็นนายท่านแห่งตระกูลก็เริ่มปวดศีรษะกับบุตรคนนี้ เมื่อการตักเตือนอ่อนโยนไม่อาจเปลี่ยนนิสัย นำไปสู่การตัดสินใจครั้งสำคัญ นายท่านจึงคิดหาทางกำราบนายน้อยผู้ยากจะควบคุมนี้ และสุดท้ายก็นำเรื่องกราบทูลเพื่อปรึกษาฮ่องเต้ที่เป็นเครือญาติใกล้ชิด ฮ่องเต้เซิ่งหยวนอี้จึงตัดสินพระทัยออกราชโองการ ส่งหลานชายอย่างเฟิงหลิงฉีไปให้ท่านอาจารย์ผู้หนึ่งดูแลอบรมนิสัย เปลี่ยนลิงป่าเป็นพยักฆ์ ท่านอาจารย์ผู้นั้นคือ คุณชายอวี้หาญ ชายหนุ่มผู้มีนิสัยเย็นชา สีหน้าเรียบเฉยไม่แปรเปลี่ยน ไม่ว่าจะยามหนาวเหน็บหรือร้อนระอุ ใบหน้าของเขาก็ยังนิ่งสงบ ราวกับผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น และเขานี่เอง คือผู้ถูกเลือกให้เข้ามาเปลี่ยนชีวิตของนายน้อยเฟิงหลิงฉี

อะไรนะ! ปีนี้คณะมนุษย์ต้องรับน้องกับคณะวิศวะงั้นเหรอ? แล้วอะไรคือการที่พี่เฮ้ดว้ากหน้าหล่อคนนั้น จ้องน้องปีหนึ่งอย่างฉันไม่วางตาเลย ฮือ! กลัวแล้วน้าา

"กลับมาคบกันไม่งั้นฉันจะบอกพ่อแม่เธอเรื่องคืนนั้นที่ฉันเอาเธอแล้ว"

กฏของเพื่อนสนิทคือห้ามคิดเกินเลยเด็ดขาด แต่ทำไงได้เพราะเขาดันคิดเกินเลยกับเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันเสียแล้ว..

พงศ์... ชายหนุ่มผู้มีความรักมั่นคงให้แก่บัว หญิงสาวที่เขามีความผูกพันด้วยตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะมีอุปสรรคขวากหนามเพียงใด จะกี่ภพกี่ชาติ เขายังรักเธอไม่เสื่อมคลาย และพร้อมจะฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่างเพื่อจะให้ครองคู่อยู่กับเธอ บัว... หญิงสาวที่รักเดียวใจเดียว มีรักมั่นคงให้เขาแก่พงศ์ เพื่อนวัยเด็ก พี่ชายที่แสนดี และชายหนุ่มที่เธอจะมอบตัวมอบใจให้ทุกภพทุกชาติ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เธอจะขอเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว