ความรักครั้งแรก Novels & Stories

เธอเคยคิดนะ ว่าครั้งแรกของชีวิต จะต้องเป็นคนที่เธอรักเท่านั้น กระทั่งได้เจอกับผู้ชายที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ในวันนี้ คนที่ทำให้เธออยากมีเซ็กซ์ โดยไม่ต้องถามหาเหตุผลอะไรทั้งนั้น “มันเป็นครั้งแรกของหนู เพราะงั้น...” “โอเค ผมจะไม่ทำให้คุณเจ็บ” “มันจะเป็นความลับของเรา ” “ชัวร์ มันก็แค่เซ็กซ์”

อดัม “ ส่วนคุณมันก็แค่คนเห็นแก่ตัว คุณกลัวไม่มีคนใช้ คนที่คอยทำเรื่องชั่วร้ายให้คุณ ก็เท่านั้นคุณก็เลยตามล่าตามล้างทุกคนที่มายุ่งกับฉัน “ ซอนญ่าระเบิดอารมณ์ออกมา เธอพูดสิ่งที่อัดอั้นตันใจที่มีกับชายหนุ่ม อดัมเมื่อได้ยินแบบนั้นเขารู้ว่ามันไม่จริงเขารักเธอจากใจจริง ใช่เมื่อ ก่อนเขาคิดว่าเธอเป็นของตายแต่ก็อย่างที่บอกจนกระทั้งวันที่เขารู้ว่าเธอจะแต่งงานกับเจ้าพ่อมังกรหยก แก๊งมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในเอเซีย เขาถึงรู้ว่าเขารักเธอและก็ทำบางอย่างผิดพลาดไป

ฉันบีบมือขุนศึกเเรงๆเพื่อตอกย้ำให้เขารู้ว่าฉันเข้าใจเขาจริงๆ เขาก็พยักหน้ารับรู้คำฉันก่อนจะมองฉันด้วยสายตาที่ซาบซึ้ง "ขุนอยากจะบอกว่า.....ขุนไม่เคยเลิกรักริเลยนะ....พยายามที่จะไม่รัก" "แต่มันก็ทำไม่ได้.....ริเป็นผู้หญิงคนแรกและจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ขุนจะรัก"

เมื่อพลาดหวังจากความรัก แต่เป้าหมายหลักของชีวิตไม่เคยหล่นหาย ความฝันของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยมีบ้าน อยากมีบ้านหลังเล็ก ๆ เอาไว้อยู่กับป้ากับลุง กับครอบครัวเล็ก ๆ ของเธอ บางทีแล้วเธออาจจะไม่เหมาะกับการมีความรักก็ได้มั้ง รักครั้งแรกก็พังไม่เป็นท่า ครั้งแรกมักเ จ็บเสมอ ไม่เกินจริงเลยสักนิด

แต่แล้วในวันที่ได้รับรู้ว่าอีกหนึ่งชีวิตกำลังจะถือกำเนิด อีกหนึ่งที่เป็นดั่งดวงใจ เป็นดั่งลมหายใจ คล้ายว่าทุกความรู้สึกถูกรีเซต ตั้งค่าให้เริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ มุมปากยกตัวขึ้นเผยรอยยิ้ม มือใหญ่ค่อย ๆ ไต่ขึ้นวาบทาบลงบนหน้าท้องที่ยังแบนราบ ลูบคลำอย่างทะนุถนอมแล ะหวงแหนพลางทิ้งศีรษะลงซุกซบบนหัวไหล่มน หลับตาลงซึมซับไออุ่นด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข "รัก...รักแม่บริ้งค์นะครับ"

ฉันยิ้มแก้มปริอยากฟังคำตอบ ฉันเคยถามเขาหรือยังนาคำถามนี้ แต่ถามอีกกี่ครั้งก็อยากฟังคำตอบ “รักตั้งแต่ตอนไหนนะ ตั้งแต่แรกเลยไหม” “เชื่อก็บ้าแล้ว ด่ากันขนาดนั้น” ฉันเถียงกับคำพูดของเขา “รักแรกพบมันยากนะ พี่ว่าคนเราต้องได้รู้จักกันแหละ ถึงจะรู้ว่ารักว่าชอบกันจริง ๆ” มันก็จริงอย่างที่เขาพูดนะ ความรักเกิดขึ้นตอนไหนเรามักไม่รู้ตัว รู้ตัวอีกทีคือรักไปแล้ว

ชายหนุ่มก้มลงจุมพิตซับหยาดเหงื่อเม็ดเล็กบนหน้าผากพลางพร่ำกระซิบคำรักและคำเยินยอในความสามารถของนางไม่ขาดปาก ยิ่งทำให้องค์หญิงรู้สึกอิ่มเอมและมีความสุขสมจนแทบสำลัก ในค่ำคืนอันยาวนานนั้น ม่านมุ้งไหมสั่นไหวตามแรงอารมณ์ที่พัดพาทั้งคู่ไปสู่สรวงสวรรค์ชั้นฟ้า

ฉันยิ้มแก้มปริอยากฟังคำตอบ ฉันเคยถามเขาหรือยังนาคำถามนี้ แต่ถามอีกกี่ครั้งก็อยากฟังคำตอบ “รักตั้งแต่ตอนไหนนะ ตั้งแต่แรกเลยไหม” “เชื่อก็บ้าแล้ว ด่ากันขนาดนั้น” ฉันเถียงกับคำพูดของเขา “รักแรกพบมันยากนะ พี่ว่าคนเราต้องได้รู้จักกันแหละ ถึงจะรู้ว่ารักว่าชอบกันจริง ๆ” มันก็จริงอย่างที่เขาพูดนะ ความรักเกิดขึ้นตอนไหนเรามักไม่รู้ตัว รู้ตัวอีกทีคือรักไปแล้ว

“หาใหม่ไง ง่าย ๆ เลย” “เหอะ เหอะ..” ฉันได้แต่ส่ายหัวให้กับความคิดตื้น ๆ ของเพื่อน ใช่สิ คนอย่างยัยแพรวที่รู้จักคำว่ารักมานานและมีรักแรก แถมรักแรกที่ก็กำลังตามต้อย ๆ มันขนาดนั้นก็พูดได้ดิ ในขณะที่ฉันเพิ่งจะรู้สึกรักใครตอนอายุ 27 ปี มันต่างกันเว้ย มันเหมือนจุดเริ่มต้นที่ คาดหวังมากกว่าคำว่า Puppy Love ความรักแรกแย้มในช่วงวัยเด็กไปมากนะ

‘เป็นคนโง่ที่ดันรู้ตัวช้า คนโง่ที่ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเอง จนเกือบทำให้ต้องเสียคนตัวเล็กไป’ ‘แต่จะให้ผมทำยังไง.....ในเมื่อผมเพิ่งจะเคยรู้สึกถึงมันเป็นครั้งแรก ความรักมันช่างน่าพิศวง ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นเมื่อไหร่ หรือตอนไหน พอมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ความเจ็บปวดเริ่มเกาะกินห ัวใจเข้าเสียแล้ว ซึ่งบางทีความรู้สึกรักอาจจะฝั่งอยู่ในใจของผมมานานแล้ว เนิ่นนานหลายปี’