ความรักทรมาน นิยาย & เรื่องราว

จของเธอไว้ แม้คืนนี้จะดูมืดมน แต่ความรักของพวกเขากลับส่องสว่างยิ่งกว่าดาวดวงไหนบนฟ้า อริญรดาเริ่มเขียนข้อความสุดท้ายลงในสมุดบันทึก “บันทึกตอนที่ 70... วันนี้ขวัญใจก้าวเดินครั้งแรก และเป็นวันที่เราได้รู้ว่าชีวิตนั้นช่างเปราะบาง แต่ในความเปราะบางนั้นกลับมีความงดงามที่ป ระเมินค่าไม่ได้ ต่อให้ต้องเสียน้ำตาไปเท่าไหร่ แต่ถ้าวันหนึ่งเราต้องจากกัน สิ่งเดียวที่จะคงอยู่ตลอดไปคือ ‘ความรัก’ ที่เราได้มอบให้แก่กันและกัน... หลับให้สบายนะที่รัก เพราะความรักของเราจะเป็นนิรันดร์”

ถึงแม้จะไม่อาจตัดใจแต่ก็ไม่อาจเว้าวอน นางอาทรมามากพอแล้ว บางทีอาจมีความสุขอยู่อย่างหนึ่ง คือการรอคอยในความเงียบงันกระมัง มีอยู่ประโยคที่ซานซานเริ่มคิดได้หลังจากได้รับโทษทัณฑ์ที่อาจารย์บรรจงมอบให้อย่างสาสมในภพชาตินี้ รักไม่จำเป็นต้องครอบครองและอาจจะตลอดไปที่ต้องร อ

01 หลอกให้รัก “ทำแบบนี้ได้ยังไงอามีนา ที่ผ่านมาเธอไม่เคยรักฉันเลยหรอ ฮรือ...ฮรือ” ร่างซูบผอมที่เกิดจากการตรอมใจเพราะคิดถึงคนรัก นอนกระสับกระส่ายราวกับกำลังเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสทันทีที่ได้รับข้อความจากหญิงสาวที่เปรียบดั่งแก้วตาดวงใจ ทำให้โลกทั้งใบพังทลายลงไปในพริบตา สอง เดือนที่เขาเฝ้ารอเธอติดต่อกลับมา และในที่สุดวันนี้ก็มีข้อความจากเธอถูกส่งมา

สิ้นคำพูดนั้น บทเพลงกามารมณ์ที่เร่าร้อนและยาวนานก็เริ่มต้นขึ้น ศรีนวลปรนเปรอชายหนุ่มด้วยลีลาชั้นครู อวดโฉมทรวงอกอวบหยัดและเรือนร่างที่สะพรั่งเย้ายวนใจ ทั้งคู่ร่วมรักกันอย่างดุเดือดแทบทั้งคืนเพื่อชดเชยเวลาที่แอบเฝ้าฝันถึงกันมานาน สำหรับศรีนวลแล้ว ท่อนเอ็นที่ทั้ งใหญ่และหนาของเอกคือยาขนานเอกที่ช่วยเยียวยาจิตใจและร่างกายของเธอให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง "ขอบคุณนะคะเสี่ย... หนูชอบของขวัญชิ้นนี้ที่สุดเลยค่ะ"

สินีนาถใจเต้นแรง เธอเริ่มหวั่นไหวกับอินทัชแล้ว ความจริงใจของเขาและความรู้สึกถูกส่งมาหาเธอจนรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยในอ้อมกอดของเขา แต่ยังคงนึกเสียดายความสุขสบายที่จะได้รับจากศรายุทธ ทั้งที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้แล้วในตอนนี้ *********************

แพ้ใจตัวเอง ความรักสำหรับจันทร์สุดาคล้ายยาพิษ รู้ว่ากินแล้ววายชีวา ทุกข์ทรมานกายใจ แต่ยินดีกินมัน ตัวเองจึงถูกพิษความรักเล่นงาน

เธอยอมแลกทุกอย่างได้เพราะคำว่ารักคำเดียว แม้สิ่งที่ได้กลับมาคือความเจ็บปวดแสนสาหัสก็ตาม เมื่อบทรักจบลง สิ่งเดียวที่เขาหลงเหลือให้ฟ้างามคือความโศกเศร้าอาดูร น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลอาบแก้มขาว หัวใจร้าวระบมพอ ๆ กับทุกส่วนของเรือนร่างที่เขาจับต้อง ในขณะที่ความหม่นหมองคืบ คลานเข้ามากัดกินจิตใจอย่างเชื่องช้า

ฟ้าใสสะดุ้งเฮือก ดิ้นพล่านพลางร้องโวยวายเสียงดัง ใบหน้าแดงซ่านบิดเบี้ยวเหยเก เธอเพิ่งจะเก็บเกี่ยวความสุขล้ำได้เพียงไม่กี่วินาที ก็ถูกคนหื่นทรมานจนแทบร้องขอชีวิตอีกแล้ว เดี๋ยวก่อน ให้พักหายใจก่อนน~ “อาส์ ตอดอีกที่รัก ตอดแรง ๆ” นัทคำรามลั่น แม้จะไม่ได้ขยับสะโพกสอบ ให้เสียดสี ทว่าแรงดิ้นและการตอดรัดถี่ยิบของร่องรักอบอุ่นก็ยังสร้างความเสียวซ่านให้ไม่น้อย

EPISODE 03 หลังจากที่ออกมาจากโรงพยาบาล จนมาถึงตอนนี้ก็ผ่านมาแล้วสองปี! ตอนนี้ฉันก็อายุสิบเอ็ดปีแล้ว ฉันยังอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นและก็ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับมามี๊ทุกอย่าง โดยมีข้อแม้แค่อย่างเดียวคือ ฉัน ‘ต้องรัก’ พี่เคนให้มากที่สุด พอฉันถามมามี๊ว่าทำไมถึงต้องทำแบบนี้ ท ่านก็จะยิ้มอบอุ่นกลับมาทุกครั้ง แล้วบอกกับฉันเสียงนุ่มว่า ‘เมื่อหนูแพรโตแล้วหนูจะเข้าใจทุกอย่าง’

เขามองฉันด้วยความระมัดระวัง ฉันยิ้ม “จะตื่นเต้นไปทำไมกันคะ คุณสามีสุดที่รัก” เมื่อได้ยินคำเรียกนี้ เขาก็ยิ้มและจับมือฉันแน่น “ไม่มีอะไรหรอกครับ คุณภรรคยาสุดที่รัก” ......