ความรักสุดหวาน 소설 & 이야기

สำหรับตัวของเขาที่ตลอดชีวิตเต็มไปด้วยขวากหนามแล้วคงต้องการเพียงน้ำหวานรสชาติถูกปากสักแก้วเพื่อใช้เติมกำลัง ทว่าไม่คิดไม่ฝันว่าน้ำหวานแก้วนั้นจะสามารถคลี่คลายทุกปมความรู้สึกที่มาตลอด น้ำหวานแก้วนั้นที่ชื่อว่าความรัก ความรักที่มอบความรู้สึกอันอบอุ่นดังเตาไฟและมั่งคงดั งหินผา แม้วันเวลาจะผ่านไปความรู้สึกนี้ไม่เคยลดลงแต่กลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนต้นไม้ที่เติบโตหยั่งรากลึกลงในดิน ยังคงมอบความใส่ใจและความห่วงใยให้กันแม้ในวันที่ตัวเขาไม่มีซึ่งสิ่งใดในครอบครอง

วก็กลับ ไม่เคยมีฟีลหวานละมุนที่ให้ความรู้สึกถึงความรักที่นุ่มนวลอ่อนโยน แต่งงานกันแล้วเขาก็ไม่เคยพาไปฮันนีมูนที่ไหน มีแต่พาไปเดินห้างชอปปิงและกินข้าวในร้านอาหารหรูสักร้าน ทุกคำพูดทุกการแสดงออกเหมือนถูกตั้งโปรแกรมไว้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ และเธอเพิ่งตระหนักว่ามันเป็นเพีย งสิ่งที่เขาปรุงแต่งขึ้นมาเพื่อล่อหลอกให้เธอตายใจเท่านั้น

ความรัก ความรักที่นางเพียรร้องขอ... แต่เขาไม่เคยมอบให้ จ้าวเฉินฟงรู้เหมือนกลายเป็นคนโง่งมงายที่สุดในโลก เขาไม่เคยสนใจทำความรู้จักคำๆ นี้เลยด้วยซ้ำ พอรู้สึกตัวอีกที มันก็มาอยู่ในใจของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ จ้าวเฉินฟงเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับคำว่ารัก แต่มันก็สายไปเ สียแล้ว นางจากลาไปพร้อมความเคืองแค้น ไม่มีวันได้โอบกอดกันเหมือนเดิม ไม่ได้สัมผัสกันเหมือนเคย ร่างสูงใหญ่นิ่งไปเหมือนท่อนไม้ เสิ่นฟงอี้จึงถ่มน้ำลายลงพื้น

Messendger น้ำหวาน ‘อยากสิ ของหายากใครก็อยากเห็น’ Messendger แทนไท ‘เดี๋ยวหนูใจแตกเปล่าๆ’ ทำไมยิ่งคุยตอบโต้กันแล้วมันสนุกก็ไม่รู้ Messendger น้ำหวาน ‘ขี้โม้ล่ะสิ’ Messendger แทนไท ‘เปิดกล้องมั้ยล่ะ’ Messendger น้ำหวาน ‘จะบ้าเหรอ ผัวหนูอยู่ในห้องด้วยนะ ส่งรูปมาก็ได้ค่ะ’

ซาลาเปาไส้หวาน “ว้าว อี้เจ๋อ หล่อมาก มาเดินป่าหรือมาขึ้นคอนเสิร์ตคะที่รัก กรี๊ดดดดดด” มายเลิฟ “อ๊ากกกกก ถิงถิง น่ารักจังเลยครับ” น้ำตาลหวานมะนาวเปรี้ยว

“ทำไมตัวหวานจัง” พันกรรู้สึกว่าจะสัมผัสลูบไล้หรือจับไปตรงไหน เรือนร่างของเธอก็เต็มตึงไปหมด ผู้หญิงที่ผ่านผู้ชายมาเยอะแบบนี้ ไม่น่าจะยังเต่งตึงน่าสัมผัส กลิ่นกายของเธอหอมบริสุทธิ์ ทำให้เขาต้องสูดดมเข้าปอดอย่างรุนแรง เขาเลื่อนใบหน้าลงไปสัมผัสยังหน้าท้องเรียบตึง

เขาไม่อยากอดทนอีกแล้ว "ฉันรักเธอน้ำหวาน" เทวาค่อยๆถอนจูบออกหลังจากที่เขาตักตวงความหวานจนพอใจ ฝ่ามือร้อนระอุเลื่อนไปลูบริมฝีปากบางเบาๆอย่างอ่อนโยน ในขณะที่น้ำหวานก้มหน้าหลบสายตาด้วยความเขินอายที่เผลอตัวเผลอใจให้กับเขาอีกครั้ง "ไม่รักฉันงั้นเหรอ"

ลี้ยง “หวานจังเลยที่รัก” เตชินดูดน้ำจากกลีบกุหลาบ เขาดูดกินของเหลวที่มันไหลเยิ้มอย่างหิวกระหาย วงแขนโอบรัดเอวคอดกิ่วของเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน เขาปรนเปรอความสุขให้เธอแบบที่ไม่เคยได้รับจากใครมาก่อนแม้กระทั่งสามีก็ไม่ได้ทำให้เธอถึงใจขนาดนี้ เธอติดใจลิ้นของเขาแล้วอย่า งถอนตัวไม่ขึ้น เขาดูดแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนจิรัชยาครางไม่ได้ศัพท์

บอกย้ำอีกครั้ง เขาจึงหันมาสบตาใกล้ๆ มองปากอิ่มนั่น “เฮียรักฟ้ามาก” สิ้นคำเขาก็ประคองใบหน้าเธอเอาไว้ แล้วพรมจูบที่กลางหน้าผากอีกครั้ง ไม่กล้าทำมากกว่านี้เพราะนักท่องเที่ยวเยอะ แต่เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว ทั้งเขาและเธอได้เคลียร์หัวใจกันสักที คาสโนว่าจอมเจ้าชู้เช่นเข า ในที่สุดก็ยอมสยบให้กับผู้หญิงอย่างม่านฟ้าเข้าจนได้ เพื่อเธอ รักสุดท้าย จึงแลกได้ทั้งหมดแม้แต่ชีวิต

อ้อนรัก 18 หนึ่งเดือนผ่านไป (หมูหวาน) ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนอย่างฉัน นางสาวหมูหวาน จะทนเป็นเบ๊ ไอมาเฟียภาคินนั่นมาได้ถึงเดือนเหลืออีกแค่เดือนเดียว ฉันก็จะได้ร้านที่ชลบุรีคืนแล้ว ยะฮู้