Novel & Cerita เมื่อความรักผลิบาน

คำสารภาพรักแสนหวานที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหนาทรงเสน่ห์ ทำให้หัวใจที่เหี่ยวเฉามืดมนของฉัน กลับพองโตเบ่งบานคล้ายกับดอกไม้ที่ใกล้ตาย แล้วได้น้ำกับปุ๋ยมาช่วยชุบชีวิต น้ำตาและเสียงสะอื้นที่เคยมีจากความกังวลใจเริ่มจางหาย ดวงตาที่เคยพร่ามัวเพราะหยาดน้ำตา กลับสุกสกาวเจิ ดจ้าเปล่งประกายดูมีความหวัง

"ข้าเต็มใจ" ในขณะที่ทั้งคู่กำลังอยู่ในภวังค์ของความรักอยู่นั้น ก็มีเสียงของสตรีดังแทรกขึ้นมาทำลายบรรยากาศนั้นเสียก่อน

ผลลัพธ์เท่ากับ ‘รัก’ EP.40 กระทงหลงทาง แต่ใจบางหลงเธอ สองสัปดาห์ต่อมา

หนิงฮวาก้าวเท้าออกไปช้าๆ และเดินไปยังลานด้านหน้าอย่างสง่างาม " เป็นสัจธรรมที่ดอกไม้ผลิบานแล้วย่อมร่วงโรยไปตามกาลเวลา ความรักที่เคยผลิบาน ย่อมจางหายไปตามกาลเวลาเช่นกัน.. หากคนผู้นั้นไม่หนักแน่นในรักมากพอ" เมื่อพูดจบหนิงฮวายิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกมาจากที่ตรงนั ้นในทันที

จุมพิตหวานด้วยรักแท้ที่เบ่งบานพร้อมกับหิมะที่โปรยปรายลงมายังตำหนักบูรพาราวกับจะเป็นสักขีพยานให้ความรักของทั้งสองยั่งยืนนานตราบนิจนิรันดร์……… จบบริบูรณ์

แม้ว่านิญาดายังตัดสินใจไม่ได้ ว่าจะเดินหน้าต่อในความรักครั้งนี้หรือไม่ แต่แค่รับรู้ว่า ความรักที่เกิดขึ้นระหว่างหล่อนกับอาจารย์เตชินเป็นความรักที่มีให้กันและกันอย่างแท้จริง มันก็ทำให้หัวใจดวงน้อยมีพลังใจขึ้นมาอย่างเต็มเปี่ยม จนเผลอยิ้มกับตัวเองเพียงลำพัง เมื่อรักสมหวังดังใ จนึก ชีวาก็แช่มชื่น ดังคืนจันทร์เพ็ญ เมื่อรักห่างหาย เล่าไซร้ ดวงชีวาก็หมองหม่นดั่งเดือนแรม

ภาคินัยตอบด้วยรอยยิ้ม เรื่องราวความรักของทั้งสองคู่กำลังเบ่งบานอย่างงดงาม และดูเหมือนว่าความสุขจะกลับมาเติมเต็มชีวิตของพวกเขาอีกครั้ง

เขากระซิบใกล้ริมฝีปากของเธอ และทั้งคู่ก็จมอยู่ในความอบอุ่นนั้นอย่างเงียบ ๆ พร้อมกับความรักที่เริ่มเบ่งบานในหัวใจของพวกเขา

"แม่ฉันกับพ่อพี่ เป็นยังไงบ้าง" "จะเป็นยังง๊าย ก็เป็นคนมีความรักน่ะสิ ช่วงนี้ความรักกำลังเบ่งบาน มองไปทางไหนก็เป็นสีชมพูไปหมด" "หึหึ"

สายลมเย็น ๆ พัดผ่านมา ราวกับจะตอกย้ำให้คนทั้งคู่รู้ว่า ความรักนั้นช่างชุ่มฉ่ำและสดชื่น รักก็คือรัก ไม่ต้องคิดอะไรมาก การทำอะไรเพื่อคนที่เรารักและรักเรานั้นช่างดีอะไรเช่นนี้ จบบริบูรณ์