ซินเดอเรลล่า の小説・ストーリー

เดือนลดาเริ่มมโนนึกในจินตภาพของเธอว่าคฤหาสน์หลังนี้คงเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจและไว้รับแขกคนสำคัญของเจ้าของคาสิโนใหญ่ติดอันดับในลาสเวกัสอย่างเอเดรียน สมิธ และภายในนั้นคงเต็มไปด้วยผู้หญิงแต่งกายแบบนุ่งน้อยห่มน้อยหรือไม่ก็อาจไม่นุ่งอะไรเลยรอคอยให้เจ้านายแห่งฮา เร็มกลับมาและคอยปรนเปรอความสุขเท่าที่เขาต้องการ

ชลินทราช้อนตามองดวงจันทร์กลมโตที่สุกสกาวอยู่บนฟ้าล้อมรอบด้วยดวงดาราจนเห็นเป็นเงากาเลคซี่ทางช้างเผือก ดวงใจของหญิงสาวเหม่อไปถึงร่างหนาของบรุษหนุ่มที่ทำให้ใจสาวกระชุ่มกระชวยเสียงออดอ้อนทุ้มๆ นุ่มๆ ของเขายังตราตรึงในใจสาว ขุนศรีจะผ่านการทดสอบของชลินทราไหมหนอ หญิง

ข้าไม่ใช่เครื่องบรรณาการ เสียงฝีเท้าของเสวี่ยเหมยดังต่อเนื่องไปตามระเบียงหินยาวของพระราชวัง นางเดินเร็วเสียจนชิงหลัวต้องแทบวิ่งตาม ฉลองพระองค์สีขาวพลิ้วตามแรงก้าว ขณะที่มือข้างหนึ่งกำหยกของเทียนหลงซึ่งซ่อนอยู่ภายในถุงผ้าจนแน่น

นาฬิกาทรายเรือนนี้พี่มอบเป็นของขวัญวันแต่งงานให้มลนะครับ พี่ทำเองกับมือทุกขั้นตอน ทรายด้านในคือทรายที่พี่เก็บกลับมาจากทะเลที่เราไปเที่ยวกับวันนั้น นำมาอบจนแห้งและย้อมสีธรรมชาติ ไม้ทำจากไม้สัก ด้านในพี่ใส่ผลึกคริสตัลเอาไว้ให้ด้วย เวลากลางคืนมันจะส่องแสงสว่างไสว วันใดที่มลมี ปัญหาให้รู้ว่าพี่จะเป็นแสงสว่างในชีวิตของมลเสมอ ถ้ามลมีปัญหาอะไร แล้วไม่มีใครช่วยเหลือได้ ก็ขอให้นึกถึงพี่ รักเสมอ ธร ภัคธีมาร้องไห้สะอึกสะอื้น กอดนาฬิกานั้นเอาไว้แนบอก นทีที่เดินเข้ามาในห้องจึงรีบเอ่ยถาม “มลเป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไม”

พิรันดาตอบเลี่ยงๆ “ไม่เป็นไรครับ ฝึกกันได้ พี่กำลังหานางแบบที่เหมาะสมกับเครื่องเพชรชุดที่สวยที่สุดในงานอยู่เลยครับ แต่ยังไม่มีใครถูกใจเท่าน้องดา” นุติพูดตามที่ใจคิด

หอคอย Stratosphere, ลาสเวกัส วิวพาโนรามาแบบ 360 องศาของเมืองลาสเวกัสจากจุดที่สูงที่สุด ไม่ได้ทำให้คอสมอสสนใจได้เท่ากับเลดี้สาวในชุดเดรสสีแชมเปญที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

“โอ๊ะโอ! นี่มันนางฟ้าชัดๆ แกไปเจอสวรรค์ชั้นไหนมาวะเควิน แถมยังเอเชียอาคเนย์ซะด้วย ขอฉันลองหน่อยได้ไหมเพื่อน สวัสดีครับ ผมไบรอัน เดนเทสเจ้าของงานวันเกิดคืนนี้ครับ” ชายิกาหนีมือของคนเอ่ยทักทายที่กำลังเอื้อมมาหาด้วยการขยับตัวเบียดเข้ากับร่างใหญ่ที่ยืนอยู่แนบข้างอย่างรวดเ ร็ว หากไบรอันยังไม่ทันได้สัมผัสถึงตัวสาวงามก็ถูกเควินผลักอกออกไปเต็มแรง “คนนี้ห้ามแตะโว้ย!”

สุรเสียงห้าวห้วนรู้สึกพึงใจถึงขีดสุด หัวใจเต้นโครมคราม ไฟปรารถนาในรสรักเริ่มคุกรุ่น เมื่อหลับตานึกถึงผิวเนื้อนวลเนียนของผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าหญิงซินเดอเรลลายุคสองพันที่สามารถเอาชนะหัวใจราล์ฟ เจ้าชายไร้บัลลังก์ได้ด้วยความงามแบบลืมตายของเธอ. ด้านอันนา ใน

------------- ท้องฟ้ายามราตรีเหนือหอเหมยเขียวสว่างไสว จุดพลุและดอกไม้ไฟสวยงาม ลูกไฟสลับสีสันสวยงามเสริมบรรยากาศให้งานเลี้ยงประมูลสาวงามดำเนินไปอย่างคึกคัก หอเหมยเขียวขึ้นชื่อว่าเป็นชิงโหลวอันดับหนึ่ง ใหญ่โตโอ่อ่าไม่มีที่ใดหาญเปรียบ แขกเหรื่อแหนแห่มาชุมนุม แม้ไม่มีทรัพย์พอเ รียกใช้สาวงาม แต่ขอแค่ได้มายลโฉมก็นับว่าคุ้มแล้ว “หยวนหยวนเมาแล้ว อา... ท่านจี๋เจ้าขา หยวนหยวนมึนเพราะท่านจี๋ไปหมดแล้ว”

เพราะเป็นครั้งแรกที่มาเที่ยวสถานที่แบบนี้ เด็กสาวอดรู้สึกตื่นเต้นไปสิ่งแปลกใหม่รอบๆ ตัวไม่ได้ ดวงตากลมมองดูผู้คนขณะเดินตามหลังเพื่อนทั้งสองไปตามอุโมงค์กระจกที่สะท้อนแสงไฟนีออนชมพูอมม่วงส่องสว่างไปเรื่อย ๆ ก่อนจะทะลุไปยังห้องกว้างที่มีผู้คนจำนวนมากกำลังสนุกสนานก ับดนตรีแนวEDM “โต๊ะพวกเราอยู่นู่น” จิงเจอร์ตะโกนเสียงดังแข่งกับเสียงเพลงเพื่อบอกใบบัวที่เดินอยู่ข้างๆ “เจอร์กับเนยมาบ่อยเหรอ” ใบบัวเอ่ยถาม