Romans & histoires ซินเดอเรลล่า

อิสลินตอบพลางก้าวไปหยุดใกล้น้ำพุและมองดูหญิงสาวทั้งสามอย่างสนใจ “สามดรุณีเริงระบำ (Three dancing maidens) เป็นผลงานของวอลเตอร์ สก็อตต์ ศิลปินชาวเยอรมัน...นี่เป็นสวนโบราณที่เป็นระเบียบและสงบที่สุดในเซ็นทรัลปาร์ค” เซอร์เรนัล์ฟก้าวมาชิดเบื้องหลังร่างเล็ก แถวนี้อาจมีไม่กี่คนเดินผ่านไปม า แต่เขากลับนึกอยากดึงเธอมากอดไว้และจูบอีกสักครั้ง

หญิงสาวยอมแค่วันนี้เพราะเป็นปาร์ตี้วันเกิดของเพื่อนไม่นานหญิงสาวกับเพื่อนอีกจำนวนหญิงของเธอต่างลุกขึ้นเต้นออกสเต็ปตามจังหวะเพลงด้วยท่าทางเย้ายวน เหยียดยิ้มและจิ๊กตาอย่างเซ็กซี่ให้กับกลุ่มเพื่อนของเธอ นาน ๆ เหล่าเพื่อนจะเห็นแก้วตาอินทิเรียดีไซน์มือหนึ่งของบริษ ัทลุกขึ้นออกลวดลาย การเต้นของเธอนั้นเป็นที่จับจ้องดึงดูดของสายตาหื่นกระหายของนักล่ายามราตรีอย่างไม่วางตา

เสิ่นเป่าตอบอย่างรวดเร็ว "บิดาข้ารูปงามองอาจ เป็นบุรุษรูปงามที่สุดในเมืองหลวง เขาชื่อว่าเสิ่นอี้ และข้าก็ถ่ายทอดความงดงามมาจากเขา"

“ไม่ต้อง ให้เสี่ยวไหไปเอาเร็วกว่า” “เสี่ยวไห” หญิงสาวมองไปรอบ ๆ สงสัยว่านอกจากเสือดำสามตาตัวนี้แล้ว ยังมีคนอื่นอยู่ด้วยอีกเหรอ แต่พอเห็นเสือดำเยื้องย่างอย่างงามสง่าเข้าไปในถ้ำก็เข้าใจทันที “เจ้าสามตาตัวเท่าช้างนั่นชื่อเสี่ยวไห” “ไม่ชอบหรือ”

งดอกไม้หลากสีสัน เบื้องบนคือท้องฟ้าที่มีดาราดาษดื่น กายอรชรคือลำเรือไหวโยกไปในลาวาซึ่งมีพายุโหมกระหน่ำสาดซัด พัดพาธาราแห่งความสุขสมระคนซ่านเสียว แหม...รู้อย่างนี้เธอยอมถูกเจสันจิ้นเสียตั้งนานแล้ว เฌอเอมคิดอย่างคึกคะนอง หัวใจเต้นระทึกไหวคล้ายเธอไปยืนอยู่บนยอดต ึกสูงแล้วร่วงหล่นลงมา นัยน์ตากลมใสและหยาดเยิ้มเจสันตาโต เมื่อถูกเขาจับสองขาเรียวเอาไว้แล้วยกขึ้นสูง ทว่า...เธอกลับยิ้มรับด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่งยวด “ชอบแบบนี้หรือเปล่าหนูเอม”

“โอ๊ะโอ! นี่มันนางฟ้าชัดๆ แกไปเจอสวรรค์ชั้นไหนมาวะเควิน แถมยังเอเชียอาคเนย์ซะด้วย ขอฉันลองหน่อยได้ไหมเพื่อน สวัสดีครับ ผมไบรอัน เดนเทสเจ้าของงานวันเกิดคืนนี้ครับ” ชายิกาหนีมือของคนเอ่ยทักทายที่กำลังเอื้อมมาหาด้วยการขยับตัวเบียดเข้ากับร่างใหญ่ที่ยืนอยู่แนบข้างอย่างรวดเ ร็ว หากไบรอันยังไม่ทันได้สัมผัสถึงตัวสาวงามก็ถูกเควินผลักอกออกไปเต็มแรง “คนนี้ห้ามแตะโว้ย!”

​“พ่ออย่าโกหกเลย ซานต้าไม่มีจริง ซานต้าคือพ่อหรือไม่ก็มัมมี้ต่างหาก” ​คำตอบนั้นทำให้ไทกุมขมับ แล้วหัวเราะเบาๆ ลีล่ามองนาฬิกายังไม่สามทุ่ม...จริงๆ เวลานี้เธอจะต้องเข้านอนแล้ว แต่คืนสำคัญแบบนี้พ่ออนุญาตให้นอนดึกได้ ​ลีล่าบอกว่าเขาควรจะเป็นคุณพ่อซานต้าให้กับพี่สาว ด้วย

ชายหนุ่มมองช่อดอกไม้ในมือแล้วจินตนาการถึงเจ้าของใบหน้าหวานยามรับช่อดอกไม้ของเขา “งั้นเจ๊ขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวให้เด็กยกชามาให้ค่ะ” จิ่นไจ๋ เป็นชื่อจริงของบุษบาผู้เลื่องชื่อที่ชาวบ้านละแวกนี้รู้จัก สาวงามที่ยืนหนึ่งเรื่องความสามารถ เจ้าของเรือนร่างขาวผุดผ่องประดุจหิมะแรก ร ูปร่างอรชรอ้อนแอ้นน่าทะนุถนอม เธอเป็นนางรำประจำร้านที่มีความสามารถร้อง เล่น เต้นรำแบบฉบับจีนดั้งเดิม

เรื่องราวของหญิงสาวนามว่า ซูหนี่ว์ สาวมหาวิทยาลัย ผู้ชื่นชอบการอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ แต่ทว่าวันหนึ่ง เธอได้ไปซื้อนิยาย เรื่องเรือนราคะมาอ่าน ในหอพัก จากนั้นพอลืมตาขึ้นมาพบว่าเธอนั้นได้เข้ามาอยู่ในโลกนิยายแห่งนี้แล้ว โดยเข้าสิงร่างหลี่ซูหนี่ว์นางเอกของเรื่อง มันไม่จบเพียงแค่นี้สิคะ มันมีต่อไปอีก พบว่าพ่อสามีของหลี่ซูหนี่ว์เคี่ยวรำนางทุกคืน จนทำให้ซูหนี่ว์อยากจะออกไปจากโลกนิยายแห่งนี้ ร่วมเป็นกำลังใจให้ซูหนี่ว์หนีออกจากโลกนิยายแห่งนี้กันนะเจ้าคะ นางจะสามารถออกจากโลกแห่งนี้ได้อย่างไร โปรดติดตามในเล่มเจ้าค่ะ

แม่บ้านนำผลไม้และเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ สโรชารับแก้วน้ำสับปะรดเหลืองอ่อนจิบ “ฉันว่าไม่ทุกคนนะลี เจ้าชายต้องคู่กับผู้หญิงดีๆ เขาไม่เขียนนิทานให้คู่กับคนสกปรกๆ เพียวๆ อย่างนางซินหรอก เธอถึงต้องแต่งองค์ทรงเครื่อง ... สวมรองเท้าแก้ว มีชื่อใหม่ว่าซินเดอเรลล่า”