روايات وقصص ضمن ความเดือดดาลของพ่อมาเฟียของฉัน

ฉันสะดุ้งตกใจ ก่อนที่พี่ชายฉันจะลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินมาหาฉันอย่างเอาเรื่อง "รู้ไหมว่าผู้ชายคนนั้นอันตรายแค่ไหน? มันเป็นมาเฟียค้าอาวุธที่อังกฤษ ฆ่าพ่อเลี้ยงตัวเองตาย และฆ่าใครไม่รู้กี่คน" ฉันพยักหน้า

เมื่อแรกพบสบตาชายผู้นั้น หัวใจฉันก็เต้นรัว ท้องไส้ปั่นป่วน เพราะเขาดูหล่อและหนุ่มกว่าในรูปหลายเท่า เรียกว่าทรงแด๊ดดี้สุดเท่ในภาพยนต์มาเฟียก็ว่าได้ “สวัสดีครับ ..คุณกระต่ายในทะเล” เขาเรียกชื่อที่ฉันใช้ในแอปหาคู่ ส่วนเขา.. “สวัสดีค่ะ ..Daddy L แด๊ดดี้แอล”

มาเฟียใหญ่รุ่นพ่อเค้นหัวเราะในลำคอมองภาพตรงหน้าแล้วย้อนกลับไปนึกถึงช่วงเวลาตอนหนุ่มที่เขาก็มีอาการไม่ต่างจากลูกชายตอนนี้ ต่างกันแค่มอร์แกนเป็นหนักกว่าเพียงเท่านั้น “โบราณว่าไว้ว่าผัวที่แพ้ท้องแทนเมียเป็นเพราะรักเมียมาก” มาเฟียใหญ่รุ่นพ่อเดินเข้าไปจับบ่าแกร่งของลูกชายต ัวดีที่มีอาการอิดโรยไร้เรียวแรงแม้แต่เดินยังไม่ไหว “เอ้าเห้ยย!! ใครอยู่ข้างนอกมาประคองนายมึงหน่อย จะตายห่าอยู่แล้ว” ผู้เป็นพ่อตะโกนเอ่ยเรียกใครที่อยู่ข้างนอกให้เข้ามาประคองมอร์แกนไปที่เตียง

“อ่อ…แล้วก็รู้นะว่า ควรทำยังไงกับ เรื่องที่ริก้าตบหน้าผม” “ครับๆ ๆ ไม่มีปัญหาหรอกครับ คุณอาลัล” “ใครจะกล้ามีปัญหากับมาเฟีย” …ผู้กำกับบ่นพึมพำ และต้องยอมรับในผลงานที่ได้มานั้นจริงๆ …เล่นจริง จูบจริง ร้อนแรงถึงอารมณ์.. “ดังแน่นอนงานเนี๊ย!!”

“เงียบทำไมล่ะ รีบๆ ออกไปเลยนะก่อนที่เธอจะทำให้ฉันเดือดร้อนไปด้วย เธอนี่มันตัวซวยจริงๆ!” ตัวซวยเหรอ? ก็คงจริงอย่างที่ยูริพูด เพราะตั้งแต่ที่ฉันลืมตาขึ้นมาดูโลก ฉันก็ทำให้แม่ต้องตาย หลังจากนั้นอีกไม่กี่เดือน บริษัทของพ่อก็ล้มละลาย ที่สุดแล้วพ่อของฉันก็ลาจากโลก นี้ไปอีกคน เหลือเพียงฉันถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง ไม่มีญาติคนไหนต้องการ สุดท้ายก็เติบโตขึ้นมาในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ฉันเรียกมันว่าบ้าน

หญิงสาวสะดุ้งด้วยความเจ็บ เมื่อมือหนาของราฟาเอลคว้าบีบที่คางของเธอจนแดงเถือก แววตาดุดันของมาเฟียหนุ่มบ่งบอกว่า ไม่สบอารมณ์ในสิ่งที่เธอกำลังพล่ามบ่น "อย่าลามปามพ่อฉัน ถ้าไม่อยากตาย..." เขาสะบัดมือทิ้งจนใบหน้าเรียวหันไปตามแรง ก่อนจะลุกหนีไปนั่งที่นั่งด้านหน้า ทิ้งให้คนตัวเล ็กจิกเล็บลงกับเบาะหนังระบายความโกรธ ที่ถูกปฏิบัติหยาบคายใส่

Ep.63 คลั่งรักฉบับออซซี่ 2/2 "เเต่เเด๊ดครับ เเค่สามวันผมก็จะเป็นบ้าตายอยู่เเล้วนะครับ ผมขอเถอะนะครับ ขอเมียกับลูกผมคืนเถอะนะครับ" มาเฟียหนุ่มถึงกับยกมือพนมไหว้ขอร้องคุณพ่อตาอย่างน่าสงสาร

นี่มันดูไม่ออกเลยใช่มั้ยว่าตอนนี้ฉันรู้สึกยังไง แต่ก็ใช่สินะ ไอ้ผู้ชายตรงหน้าฉันมันก็แค่มาเฟียเลือดเย็น มันจะมาสนใจอะไรกับความรู้สึกฉัน ไม่งั้นมันคงไม่เจรจาซื้อขายฉันเหมือนผักเหมือนปลาโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไรหรอก พ่อแม่ฉัน พ่อแม่ฉันก็เลือดเย็นเหมือนกัน “กูจะไม่มีวันไปทำ งานกับไอ้มาเฟียสารเลวอย่างมึงอีก!” ฉันกัดฟันพูด พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ เพราะไหลไปมันก็ไม่ช่วยอะไรเลย ตอนนี้ฉันโกรธเกลียดหมดทุกคน รู้สึกว่าโลกนี้มันไว้ใจใครไม่ได้อีกแล้ว แม้กระทั่งคนที่เลี้ยงดูฉันมา โลกนี้มันไม่สวย ไม่สวยเลยจริงๆ

พ่อเช็ดน้ำตาให้ฉันอย่างอ่อนโยน ความแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าของมาเฟียละลายหายไปต่อหน้าลูกสาว “ดวงใจของพ่อ ลูกคือสมบัติล้ำค่าที่สุด แน่นอนว่าพ่อให้อภัยลูก” “พ่อ หนูอยากให้พวกมันชดใช้ พวกมันทุกคน” หัวหน้ามาเฟียโรมาโน่นั่งลงที่ขอบเตียง เสียงต่ำเย็นชาแฝงด้วยความอาฆาต

เมื่อพ่อพูดถึงแฟนของฉันที่ตอนนี้ติดงานด่วนเอามากๆ ถ้าชวนไปเขาก็คงไม่ว่างแน่นอนเพราะจากงานของเขาที่เยอะมากอยู่พอสมควร ขนาดเวลาอยู่ด้วยกันยับแทบจะไม่มีเลยสักนิด "เขาคงไม่ว่างหรอกค่ะพ่อ" "ลองชวนก่อนก็ไม่เสียหายหนิลูก" "ค่ะพ่อ" "พ่อไม่อยากจะห้ามอะไรหนูนะ แต่....ลูกคิดดีแล ้วใช่ไหมที่คบกับมาเฟียแบบนั้นหนะมัดหมี่"ฉันส่ายหัวเป็นการตอบกลับเพียงเท่านั้นเพราะถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าจะเป็นแบบนี้ฉันคงไม่กล้าเอาตัวเข้าไปยุ่งกับเขาแน่นอนทั้งเวลาที่ไม่ค่อยจะมีและอันตรายที่อยู่รอบตัวเขาในทุกเวลา