ดาร์ก Novels & Stories

รัน : “แค่หมาป่า ไม่เกินมือพวกเรา” “ด่านสอง หุบเขาแห่งเสียงกระซิบ” แทนไทเลื่อนข้อมูลบนหน้าจอ “ดาร์กซอสเซอร์เรอร์ (Dark Sorcerers) เป็นศัตรูที่น่ารำคาญที่สุด พวกมันสร้างกับดักได้เร็วมาก วัฒน์คอยยิงกับดักจากระยะไกล ส่วนรันคอยลบสถานะดีบัฟ ทีมต้องเดินกระจายตัวเพื่อหลีกเลี่ยงวงเวทมนตร์”

ดวงตาดำสนิทของเขาเข้มขึ้นจนน่าหวาดหวั่น ดาวนิลเพิ่งเข้าใจความหมายของเขาเมื่อสัมผัสการกระแทก ตอกตรึงที่รุนแรงและลึกล้ำ ตัวตนของติณครูดผ่านเนื้ออุ่นนุ่มนวลเหมือนกำมะหยี่ของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ละครั้งมันช่างทรมาน หนักแน่นและซ้ำมาในจุดที่ทำให้เธอยิ่งเดือดพล่า น

แกรกกรากใต้เงาไม้สูงไกล้กับเรือนใหญ่ในคุ้มของขุนศรี ปรากฏเงาร่างในชุดดำถมึนที่มีผ้าโผกปิดบังใบหน้าเอาไว้ ภายใต้ผ้าคลุมหน้านั้น คือแววตาอาฆาตร้ายหมายชีวิตที่จ้องมองร่างบางในสไบสีกลีบลำดวนที่เพิ่งเดินลงเรือนไป. บนเรือนยังเหม็นหืนความหวาน ทว่าใต้ถุนเรือนกลับเต็มไปด้วยจ ิตอาฆาตที่กำลำคุกรุ่นทีเดียว

ชายหนุ่มเองก็เงยหน้าขึ้นมองตาม ความมืดมิดของท้องฟ้าดูกว้างไกลแต่ความระยิบระยับของดวงดาวทำให้สีดำน่ากลัวนั้นดูน่ามอง ปัฐวิกรลดสายตาลงมามองเบื้องหลังของพิมพ์ปราง บางสิ่งบางอย่างบอกเขาว่าคนตรงหน้าไม่ใช่น้องสาวตัวเล็กของเขาอีกต่อไปแล้ว เธอโตเป็นสาวสวยเต็มวัยที่ดึ

ฉันที่นั่งอยู่บนโซฟาสีดำมือค่อยๆ ลูบขนแมวสีดำที่มานอนขดตัวอยู่บนตักฉัน สายตาของฉันจ้องมองไปยังมอร์เรล แวมไพร์แห่งความมืดที่นั่งเงียบฉิบชาอยู่ฝั่งตรงข้าม

เขารู้ดีว่านั่นคือวิชาที่อันตรายแค่ไหน เขารีบพุ่งกระโจนออกไป ดาบชายชุดดำหักครึ่ง ปลายกระบี่กำลังฟาดเข้าไปที่บริเวณคอของชายชุดดำหมายจะปลิดชีวิต