Novelas y relatos de พี่วิศวะสุดหล่อกับยัยแสบข้างห้อง

เพราะฉันเองไม่ได้ปวดหนักมากนัก "พวกแกจะไปทนทำไม เดินออกจากซุ้มดอกไม้ข้างหน้าก็ทะลุกับตึกวิศวะ ไปเข้าที่นั้นกัน" ยัยเฟย์ที่รู้ดีกว่าใครนั้นว่ามา จากนั้นพวกฉันก็เดินตามเพื่อนไปทันที

พิมหัวเราะพลางขยับเข้ามาใกล้ "แต่น่าอิจฉาอ่ะ มีพี่ชายข้างบ้านเป็นถึงเดือนคณะวิศวะเลยนะ แถมหน้าตาโคตรดี สูง หุ่นดีอีกต่างหาก" ข้าวหอมพยายามคลี่ยิ้มกลบเกลื่อน แต่ลึกๆในใจกลับรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาอีกครั้ง…

เธอมัวแต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยไม่รู้ตัวเลยว่าถูกพามาถึงตึกคณะวิศวะแล้ว “เอาของแป้บ” เขาพูดจบก็วิ่งเข้าไปข้างในทันที ณดายืนรออยู่มุมบันไดด้านล่าง ไม่นานก็มีผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษารัดหน้าอกจนกระดุมแทบปริ กับกระโปรงทรงเอที่สั้นซะจนเกือบเห็นแก้มก้น พวกเธอต่างจ้องมองม ายังณดาด้วยสีหน้าไม่ชอบใจ ทั้งที่ไม่เคยพบเจอกันมาก่อน

… นี่มันเป็นคืนที่ทรมานที่สุดในชีวิตของฉันเลยโว้ยยย! ... กลับมาปัจจุบัน ⛅ ห้องเรียนวิศวะเครื่องกล เชี่ย… ฉันชอบยูนะจริงๆ ใช่ไหมวะ!? … เขาหวงยูนะ เขาชอบให้ยูนะป้อนขนม

หันมามองฉันตาแข็งอีกต่างหาก คุณพี่ลืมไปแล้วหรือเปล่า วิศวะฯ นะคะไม่ใช่นิเทศที่จะมีแต่ผู้หญิง "ใจเย็นก่อน ลืมไปแล้วหรอไงว่าวิศวะฯ มีแต่ผู้ชาย อีกอย่างสองคนนั้นก็ไม่ได้แย่สักหน่อย" "อะไรไม่ได้แย่" "นิสัยไง คิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย"

ควันหลงก็เอ่ยบอกคนด้านข้างด้วยน้ำเสียหนักแน่น จ้องมองคนที่ชิงหลับไปก่อนด้วยความเอ็นดู - THE END - LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดโหด

'ที่ผ่านมาพี่ปกป้องใครได้บ้าง' เสียงเล็กแว่วมาพร้อมฝ่ามือซีดเผือดเคลื่อนตัวจากด้านหลังเผยลำแขนเรียวยาวอย่างหญิงสาว พิภพกลับมาชะงักงัน ทั้งร่างชาหนึบไม่สามารถขยับไปไหนได้ เสียงหัวเราะคิกคักน่าขนลุกวนเวียนรอบกาย มือขาวซีดจับกรอบหน้าคมขึ้นมองไปยังภาพตรงหน้า จากห้องที่สุกสะอาดเต ็มไปด้วยข้าวของกระจัดกระจาย กลิ่นคาวคลุ้งโลกีย์ชวนคลื่นไส้ เหมือนภาพในอดีตมันย้อนกลับมาฉายซ้ำ

บอกนิ่ง ๆ พลางกดไหล่เล็กให้นั่งลงบนเก้าอี้ข้างตัวเอง ไซซีงงจนไม่รู้จะงงยังไง จากที่กินข้าวเพิ่งเสร็จกำลังจะเม้าท์เรื่องชาวบ้านกับเพื่อน อยู่ดี ๆ ก็ถูกลากพามานั่งในห้องเรียนคลาสวิศวะแบบไม่ทันให้ได้ตั้งตัวหรือบอกกล่าวกันก่อน ยิ่งเห็นว่าในห้องเต็มไปด้วยชายฉกรรจ์ดุดิบเ ถื่อน และผู้หญิงแหบห้าวหลายสิบคนจ้องมองเธอมาเป็นตาเดียวยิ่งทำตัวไม่ถูกเข้าไปกันใหญ่

พูดเสร็จก็สะบัดตูดเดินโซเซออกไปปล่อยให้แม็คเคลย์นั่งมองตามพร้อมกับรอยยิ้มมีเลศนัย มหาลัย พึ่บ! ขาเรียวยาวก้าวมาหยุดยืนตรงหน้าห้องน้ำชายหญิงคณะวิศวะกรรมศาสตร์ เป็นห้องน้ำเก่าที่ไม่ค่อยมีนักศึกษามาใช้กันมากนัก ดวงตากลมโตดูแข็งกร้าวแต่มีความอ่อนแอแอบซ่อนปนอย ู่ภายใน ใบหน้าหวานเหมือนกำลังครุ่นคิดจะทำเรื่องอะไรบางอย่าง

ชักประหม่าแฮะ มีแต่รุ่นพี่คณะวิศวะอยู่เต็มไปหมด ยังดีมีผู้หญิงให้เห็นอยู่บ้าง น่าจะเป็นแฟนของพี่ๆ บางคนล่ะมั้ง อืม! ห้องนี้เป็นห้องกระจกที่มองเห็นด้านล่างได้อย่างชัดเจนเลย ที่แตกต่างคงจะเป็นเสียงที่เงียบกว่าชั้นล่างอย่างชัดเจนล่ะมั้ง