ไท้สวีจื้อจวิน Novels & Stories

ลำใหญ่ยักษ์เข้าไปซุกในรูสวาทเธออีกครั้ง จนคับแน่น เต็มช่องทางคับแคบ “โอ้ซซซซ ซี๊ดดดดดดด” เธอเริ่มขยับลำตัว ราวกับจ๊อกกี้สาวที่กำลังควบม้าอย่างชำนาญ เธอทั้งโยกทั้งบดทั้งคลึงจนไอ้เขียวพึงพอใจถึงกับร้องครวญครางออกมาไม่หยุดปาก “อา...อา...อืมมมมม”

หวังเฉินเฟย รัชทายาทองค์ชายรอง ทำสงคราม ปกป้องแคว้นเสอ แต่ไร้ความสามารถจึง ตกอยู่ในกำมือชาวต้าฉี ไต้เจิ้งซี เจิ้งซี (เจิ้งซีข่าน) ผู้นำคนใหม่ของอาณาจักร บ้างก็เรียก หม่าอ๋อง ไล่ซุ่นจิ่ง สหายและเพื่อนสนิทไต้เจิ้งซี

"ชิงเอ๋อร์ในนี้คือยาถอนพิษจวินอู๋ สามารถถอนพิษได้เกือบทุกชนิด นอกเสียจากพิษชนิดนั้นเป็นพิษประหลาด ซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนในแคว้นต้าซวิน ยาตัวนี้ถึงจะถอนไม่ได้ แต่ก็สามารถช่วยชะลอพิษไว้ได้ระยะหนึ่ง ชิงเอ๋อร์พกติดตัวตลอดอย่าให้ห่างกายเข้าใจหรือไม่" เซียวหน ิงชิงอุ่นวาบในอกขอบตาร้อนผ่าว ซาบซึ้งในความห่วงใยของซวินเหิงเยว่ ร่างบางเอนกายโอบกอดคนรักแนบแน่น พิงศีรษะกับอกแกร่งฟังเสียงหัวใจที่กำลังเต้นกระหน่ำของร่างสูง เพราะถูกนางจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว

จ้าวเฉินอวี้กลับมาที่จวนตระกูลจ้าวด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนยิ่งนัก เขารู้สึกว่าจะต้องมีบางสิ่งบางอย่างที่เขาคาดไม่ถึงเป็นแน่ เหตุใดโจรภูเขาจากแคว้นไท่ชิงจึงกล้ามาเหยียบแผ่นดินต้าเฉวียนได้อย่างไม่เกรงกลัวเช่นนี้ แคว้นไท่ชิงเองแม้จะเป็นแคว้นที่ไม่กว้างใหญ่เท่าใดนัก แต่ท่าน อ๋องแห่งแคว้นไท่ชิง นามว่า เสิ่นหยวน ก็เป็นพี่ชายต่างมารดากับฮ่องเต้เสิ่นจิ้งเฉิง และเป็นท่านอ๋องที่ขึ้นชื่อว่าปกครองไท่ชิงได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง และยังจับตาดูเหล่าโจรพวกนั้นไม่คลาดสายตา เป็นไปได้หรือที่ท่านอ๋องจะไม่ทรงทราบว่าพวกมันลักลอบเข้ามายังต้าเฉวียนเช่นนี้

แผนการใส่ไคล้ของสวีจวินรัดกุมแน่นหนาดุจถังเหล็ก ต่อให้สวีเฟยหลงมีร้อยปากก็ยากจะแก้ต่าง ไม่ว่าอีกฝ่ายจะรอดชีวิตกลับมาได้หรือไม่ ข้อหาโจรกบฏก็หล่นใส่ศีรษะของสวีเฟยหลงอยู่ดี หรือต่อให้เขาตายไปก็ยังต้องแบกรับชื่อเสียงฉาวโฉ่ในฐานะคนบาปแห่งสวรรค์ไปชั่วกัปชั่วกัลป ์ โชคร้ายที่สวีจวินกับสวีหนิงหลงต้องมาเจอกับเซินโหลว แผนชั่วทั้งหมดจึงถูกเปิดโปง

เซ่าสวินมือไวมาก เจียงอวี่เสียนยื่นมือจะไปแย่งคืน เซ่าสวินชูมือถือขึ้นบนหัว เจียงอวี่เสียนกระโดดก็เอื้อมไม่ถึง ได้แต่จ้องเขาอย่างเย็นชา เซ่าสวินมองลงมาที่เธออย่างดูแคลน “ฟังให้ชัด ๆ นะ ฉันชื่อเซ่าสวิน เซ่าเยว่เป็นพี่สาวฉัน ถ้าฉันเห็นเธอมาก่อกวนพี่ฉันอีกละก็…”

โจวหมิงเจ๋อกำเอวเล็กแน่นแล้วผงกศีรษะขึ้นจากไหล่จ้องหน้านางนิ่ง “หมูป่า?” “อือออ ใช่แล้ว หมูป่าสีดำตัวใหญ่ มันช่างเชื่องนัก ยามข้า อ่า อืออ”

เยี่ยนเหนียงเสียวแทบขาดใจ กลีบสวาทขมิบรับปลายลิ้นส่งสัญญาณให้รู้ เหวินจางรีบถอดเสื้อผ้าเผยเรือนร่างกำยำ จับแท่งหยกแห่งความเป็นชายยาวใหญ่มหึมาเสียบเข้าใส่กลีบสวาทของนางจนมิดดุ้น “โอ้วววว… อูยยย... ” เยี่ยนเหนียงสะดุ้งคราง… ตัวงอไปชั่วขณะ แก่นกายของเหวินจางใหญ่มาก นางเสียวซ่านจนขาสั่น หัวไหล่สองข้างบิดลู่เข้าหากัน สองมือเอื้อมลงมาโอบเอวเหวินจางรั้งเข้ามากระแทก แลกน้ำแลกเนื้อกันอยู่พักใหญ่ๆ

เป็นเซี่ยวจวินที่ทำลายบรรยายคล้ายมวลอากาศอัดแน่นอยู่ในห้องไม่ถ่ายเทไปที่ใด “ข้าแซ่เซี่ยว มีนามว่าจวิน หรือจะเรียกว่าอาจวินเหมือนที่เจ้าเรียกคืนนั้นก็ได้”

รถลีมูซีนสีดำมันปลาบหรูหราอลังการแล่นเอื่อยๆ มาตามถนนแคบๆ เรียกความสนใจจากคนในชุมชนเล็กๆ ห่างจากเมืองซิดนีย์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือได้เป็นอย่างดี พวกเขาต่างพากันชะเง้อชะแง้มองตามอย่างนึกอิจฉาจุดมุ่งหมายที่ราชรถคันงามจะไปเกย… วูล์ฟ แอนเดอร์ตัน อภิมหาเศรษฐีรูปงา