Novel & Cerita พ่ายตัณหาคุณอาคลั่งรัก

“ปีหน้าห้ามลืมนะ” “ไม่ลืมแน่นอนค่ะ บัญญัติไว้เลยวันนี้เป็นวันคลั่งรัก” “คลั่งรักแปลว่าอะไรครับมัมมี๊” คำถามมาแล้วค่ะ ฉันกับคุณแทนทิวมองหน้ากันเกี่ยงว่าใครจะตอบดี จนสุดท้ายคนคลั่งรักตัวจริงเป็นคนตอบลูก

แดนไทผลักไหล่คนนั่งข้างกันให้ออกไปดูสภาพดินฟ้าอากาศ เหตุเพราะอัคคียอมรับว่าจริงจังกับผู้หญิง พวกเขาแค่แซวว่าคลั่งรัก แต่ไม่คิดว่ามันจะถึงขั้นเขินจนหน้าแดง “คลั่งสุด” อาทิตย์ยังอึ้งไม่หาย บทอัคคีจะชอบใครก็ปุบปับเลย กับเอญ่ามันเปิดเผยไม่มีเขินอาย แต่คนนี้กลับมีอาการคล้าย หนุ่มน้อยเพิ่งหัดมีความรัก

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ใบหน้าคมสันไม่ได้กลับบ้าน จังหวะชีวิตนั้นไม่หวือหวาอย่างคนเมืองด้วยอยู่กลางป่ากลางเขาแม้สตรีใดไม่เคยข้องแวะ ความแวดล้อมเช่นนี้เองได้หล่อหลอมให้บุตรชายคนหัวปีของคุณหญิงปารมีกลายเป็นคนเย็นชาและดุดันเพราะจุดมุ่งหมายในชีวิตของราม วิเศษณ์ธาดาคืองานแ ละงานเท่านั้น “ความรักทำให้คนดีเป็นคนบ้า ตาสว่างก็มืดบอด คนเป็นก็กลายเป็นคนตาย เจ้าราชมันอ่อนแอ มันยอมให้ความหลอกลวงนั่นมามีอำนาจเหนือมัน ฉันคนหนึ่งจะไม่มีวันให้สิ่งบังตามาทำให้ฉันอ่อนแอเช่นนั้น ฉันจะไม่มีวันทุ่มเทความรักให้ใครจนไม่เหลืออะไรไว้ให้ตัวเองเด็ดขาด”

ชายชราถามอย่างอดสงสัยไม่ได้ “อุ๊ย!! ดาคงลืมบอกคุณพ่อไปค่ะ ว่าตอนนี้ตาศึกกำลังคบหาดูใจกับวิกกี้ วิกานดา ลูกสาวคนสวยของคุณหญิงแพรวพราวเพื่อนของดาเอง หนูวิกกี้นี่ทั้งสวย รวย ฉลาด เหม๊าะเหมาะ เหมาะสมกับตาศึกมากค่ะคุณพ่อ” ชลลดาอวดสรรพคุณของวิกานดาเป็นฉากๆ

คือคำถามของเค้า "ตามใจเลยค่ะ แล้วแต่คุณอา" หลานสาวตอบ นิธินึกถึงสิ่งที่อยากกินแแล้วกลืนน้ำลาย อาอยากกินแองเจิ้ลนั่นแหละ ชายหนุ่มยิ้มเพียงคนเดียวขณะขับรถกลับคอนโด แองเจิ้ลวางแผนอยู่ในใจ คืนนี้แก้มอานิธต้องเป็นของหนู

ทุกสัมผัสที่คุณอาหนุ่มมอบให้ เปรียบเสมือนบทเรียนดนตรีอันทรงพลังที่เรียกเสียงหวานให้กังวานตามจังหวะรัก นันท์นภัสไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป ความเสียวซ่านที่โถมกระหน่ำทำให้เธอต้องแอ่นหยัดสะโพกรับสัมผัสรุนแรง ใบหน้าสวยสะบัดส่ายไปมาพร้อมพึมพำชิดไหล่กว้าง “อาเอกขา... เนเน่ไม่ไหว แล้ว... ช่วยเนเน่ด้วยเถอะค่ะ อาเอก... อื้อ! เนเน่จะใจขาดอยู่แล้ว”

“อ่าห์ เสร็จเลยที่รัก แตกใส่xxxฉันเลย อื้อ เสร็จเลย” เขากระแทกกระทั้นร่องรักของเธอแรงๆไม่นับ นิ้วก็บดบี้ที่ติ่งเกสรรัวๆ จนสุดท้าย ร่างงามก็เกร็งกระตุกกรีดร้องดังลั่นห้อง สมองขาวโพลน เท้าแตะขอบสวรรค์ชั้นสูงสุดด้วยฝีมือของเขา “อ๊ายยยยย อื้มมมมมมมม”

พูม่าตอบกลับ พลางตักอาหารเข้าปากไปด้วย "ถึงกูมีกูคงไม่เหมือนมึงหรอกมั้ง" "ใครจะไปรู้ สายเลือดคลั่งรักมันอยู่ในดีเอ็นเอเว้ย!" พูม่าตอบกลับเสียงหนักแน่น "ไม่เชื่อมึงไปถามคุณพยัคฆ์บดินทร์นะ นั่นน่ะต้นฉบับคนคลั่งรัก"

เธอครางกระสัน ตะบันเด้าเข้าใส่ท่อนแข็งคัดไม่ยอมหยุด โย้โยกโขลกเคล้าหมุนวนจนเสียดเสียวไปทั้งตัว “อ่าห์ที่รัก โอยยผม ผมไม่ไหวแล้ว ที่รักสุดยอดมากเลย โอววว” เขาต้านแรงเร้าจากตัณหาไม่ไหว จึงพลิกร่างขึ้นให้เธออยู่ใต้อาณัติ แล้วกระแทกเธอด้วยท่ามิชชันนารีชนิดถี่ยิบ

เธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ “ชมมันทำไม ยังรักมันอยู่หรือไง” ธันวาพูดอย่างโมโห ในอดีตเขาแพ้ แดนตะวันอยู่ตลอด เมื่อได้ยินหญิงสาวที่เขารักมาตลอดเอ่ยชมศัตรู เขาจึงรู้สึกโมโหเป็นอันมาก