พ่ายตัณหาคุณอาคลั่งรัก Novels & Stories

เมื่อทันศิลาคลั่งรัก ถ้าเธออยากเป็นเมียไอ้ขี้คุกแบบฉันจริงๆ ฉันจะช่วยสงเคราะห์ให้ แต่บอกไว้เลยว่าครั้งนี้เธอจะลืมไม่ลง ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ พ่ายรักทันศิลา ถ้าชอบก็อย่าลืมกดเพิ่มเข้าชั้น กดใจ หรือคอมเม้นได้นะคะ ฝากลูกสาวลูกชายไว้ในอ้อมอกด้วยนะคะ

น้ำเสียงเย็นเยียบขัดแย้งกับสัมผัสที่ดูอ่อนโยนไม่น้อย รอยยิ้มเหยียดผุดขึ้นบนใบหน้าของบัณฑิตชั่ว ก่อนจะเอ่ยต่อ “จริงอยู่ที่เจ้างดงาม…เพียงแต่ความงามของเจ้า กลับสู้คนรักของข้าไม่ได้!”

“การฆ่าพลฤทธิ์มันง่ายเกินไป แต่การเห็นสิ่งที่มันรักที่สุดต้องแปดเปื้อนและแหลกสลายอยู่คามือของคนที่มันดูถูก นั่นแหละคือบทลงโทษที่สาสม” “อาคิมขี้ขลาด” ใบพลูเค้นเสียงออกมา “อาคิมไม่กล้าเผชิญหน้ากับความจริงว่าคุณพ่ายแพ้ในเกมธุรกิจ คุณอาเลยเลือกใช้ผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้เป็นเค รื่องมือแก้แค้น คุณอากำลังทำลายความทรงจำดีๆ ที่พลูเคยมีให้อาคิมจนหมดสิ้น และรู้ไว้ด้วยนะคะ ต่อให้คุณอาทำร้ายพลูจนตาย คุณอาก็ไม่มีวันชนะ เพราะคุณอาทำลายความรักของใบพลูที่มีต่อคุณอาไปจนหมดสิ้น

​คุณอัครบดจูบฉันอย่างรุนแรง กลิ่นบุหรี่จางๆ และน้ำหอมราคาแพงมอมเมาฉันจนเคลิ้มตาม มือหนากระชากเสื้อคลุมฉันออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นรอยรักที่ยังไม่ทันจางหายไปจากเมื่อครู่ ​"อ๊ะแดดดี้... อื้ออออ" ​จังหวะรักครั้งนี้ท่ามกลางเสียงน้ำไหลซัดสาดชายฝั่งมันช่างเร่าร้อนและดิบเถ ื่อน คุณอัครโหมแรงกระแทกกระทั้นใส่ฉันอย่างรวดเร็วและรุนแรงเพื่อประกาศศักดา ในขณะที่เตชินท์ที่นั่งดูอยู่ปลายเตียงก็เริ่มรุกรานที่ปลีแข้งและข้อเท้าของฉันอย่างจงใจจะป่วนอารมณ์พ่อตัวเอง

พูดพลางขยับตัวออกห่างร่างหนา "พี่รักมะลิ แม่ของลูกพี่ พี่ไม่มีทางรักใครได้เท่าหัวใจของพี่อีกแล้วรู้ไหม คนดีของพี่" หอมแก้มเนียนหนักๆ ฟอดหนึ่ง

พอพูดถึงเรื่องนี้ติณณภัทรก็ใบหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดจนทนงศักดิ์ต้องยื่นมือไปตบไหล่ให้กำลังใจ "สู้ ๆ นะลุงเชื่อว่าอีกไม่นานนับดาวต้องตื่นมาหาภัทร" เขาเชื่อในพลังความรักที่ติณณภัทรมีต่อบุตรสาว เชื่อว่าบุตรสาวเองก็คงรักติณณภัทรมากไม่ต่างกันเธจะต้องกลับมาหาคนที่รักแน่ ๆ

รัก "ฉันคิดว่าฉันกำลังหลงรักเธออย่างหัวปักหัวปำฉัตรตะวัน ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่แค่อยากให้เธอรู้ไว้ว่าฉันจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากเธอไปจากฉันได้ เธอเป็นของๆฉัน เป็นเมียฉัน" "อ๊า คุณคีย์"

อกสุราไม่หรรษา ดวงเทียนอาลัยยังอำลา รินหลั่งน้ำตาให้เราจนรุ่งราง” กวีบทนี้ เขียนบรรยายถึงความรักของหนุ่มสาว ที่มีต่อกันอย่างท่วมท้น เมื่อถึงเวลาต้องลาจาก ทั้งที่ความรักล้นแน่นอก แม้มีจอกสุราอยู่เบื้องหน้า ก็ไม่อาจช่วยให้ยิ้มแย้มออก หลี่เฮงฉวนจงใจละทิ้งประโยคแ รกด้วยกลัวว่าจะสื่อความในมากเกินไป อีกใจนึงก็คิดว่าซูเจินจูจะต้องมาพบตนเพื่อขอบคุณเรื่องปิ่นทองและถกกวีด้วยกัน จึงจงใจเขียนเช่นนั้น

Part Razor เวลาผ่านไปเนิ่นนานผมรู้สึกตัวขึ้นหลังจากรู้สึกอ่อนเพลียแล้วสลบลงไปในอ้อมกอดของหญิงสาวที่ผมรัก สายตาของผมพยายามสอดส่องหาเธอทั่วทุกซอกทุกมุมแต่ก็ไม่เจอใครนอกจากแม่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ผม "น้องล่ะครับ" "กลับไปตั้งนานแล้วล่ะ"เมื่อได้ยินแบบนั้นผมก็รีบลุกขึ้นและพย ายามลงจากเตียงนอนเพื่อไปตามหาแฟนสาวของผมที่ก่อนหน้านี้เรามีปากเสียงกันเป็นอย่างมากและรู้สึกกลัวว่าเธอจะหายไปจากชีวิตของผมไปเสียจริง

“คุณยังมีเวลาอีกหลายชั่วโมงก่อนจะขึ้นเครื่อง อยู่กับแพรได้ไหม มอบความสุขให้แพรนะคะ” แล้วในที่สุดคุณอนันต์ก็พ่ายแพ้ต่อตัณหาราคะที่เหมือนแพรเป็นคนปลุกขึ้นทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว