روايات وقصص ضمن ภรรยาดูแลงานบ้าน

เธอถามถึงภรรยาท่านประธานอีกคนด้วยความเป็นห่วง “กลับบ้านแล้ว แต่ธนายังต้องดูแลใกล้ชิด ช่วงนี้พี่เลยต้องทำงานควบทั้งสองที่น่ะ” “วันนี้ไปหาที่ห้องทำงานหน่อยนะ พี่ต้องการชาร์ตแบตในห้องทำงาน”

“พวกเจ้าดูแลเซี่ยเจินเหยียนภรรยาข้าให้ดี พานางไปเปลี่ยนอาภรณ์และพักผ่อนในห้องที่ข้าจัดเตรียมไว้ให้” “เจ้าค่ะคุณชาย” สาวรับใช้โค้งตัวคำนับคุณชายผายมือให้เจินเหยียนเดิมตามพวกนางไปห้องพัก ยามนี้เจินเหยียนเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะมาต่อกลอนกับซานหลง จึงยอมเดินไ ป

มีทั้งแม่บ้าน สาวใช้ ตลอดจนเชฟระดับห้าดาวที่คอยดูแลเรื่องอาหาร จนกระทั่งวันหนึ่ง หลังจากผู้เป็นพ่อจบการประชุมไตรมาสที่สามซึ่งกินเวลาถึงสี่ชั่วโมงกำลังจะเดินเข้าบ้าน แม่หนูทั้งสองก็วิ่งมาเกาะแขนพร้อมกับทำตาปริบๆ ขอร้องให้เขาช่วยทำแพนเค้กง่ายๆ แล้วถ่ายคลิปเก็บไว้ให้ หน่อย คนไม่เคยทำอาหารรับเอาแท็บเล็ตที่ยื่นมาตรงหน้าจากมืออวบๆ ครั้นจะส่ายหน้าก็ปฏิเสธตาใสๆ ช่างอ้อนสองคู่ไม่ลง

บางครั้งก็หัวเราะท้องคัดท้องแข็งกับถ้อยคำเพี้ยนๆ ของลูกสาว แต่บางทีก็แทบยกมือขึ้นทาบอก แต่ใช่ว่าเธอจะอยู่เฉยๆ เพียงอย่างเดียว หญิงสาวยังคอยหางานเล็กๆ น้อยๆ ทำ อย่างเช่นงานบ้าน ปัดกวาดเช็ดถู โดยมีเสียงใสๆ ถามอยู่ตลอด แม้แต่ตอนที่นั่งดูการ์ตูนอยู่บนโซฟาที่อ

เธอรีบบอกเพราะอยากช่วยเขาจริงๆ “แก้วเป็นภรรยามีหน้าที่หุงหาอาหาร ดูแลบ้านแค่นี้ พี่ก็ดีใจมากแล้วจ้ะ พี่ไม่อยากให้แก้วเหนื่อย” กล้ายกมือหญิงสาวขึ้นกุมเอาไว้อย่างอ่อนโยน

วายุมองหน้าภรรยาที่กำลังจัดการที่นอนเล่นให้กับทั้งลูกทั้งหลานที่พื้นระเบียงหน้าบ้าน เพื่อที่แก้มใสจะได้ไม่ต้องนั่งอยู่บนตักของแม่ตลอด “ขอบคุณนะที่คุณเปลี่ยนให้ผู้ชายที่ไม่เคยมีความสุขกับชีวิตกลับมามีความสุขได้อีกครั้ง”

"แต่งงานไปอยู่บ้านนู๋นแล้วหนูต้องทำหน้าที่ภรรยาให้ดีเข้าใจใช่ไหมลูก เรื่องงานบ้านงานเรือนก็อย่าให้ขาดอย่าให้ใครเขาว่าหนูได้" "หนูจะทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุดค่ะ"แต่ในใจจริงแล้วเธอก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าตัวเองจะทำหน้าที่นั้นได้ดีพอหรือเปล่า เพราะเธอเองก็ไม่ได้เก่งในเรื่องแบบน ี้เสียเท่าไหร่

ามหลังต่อกันอยู่อาศัยเป็นครอบครัวใหญ่...จัดว่ามีบริเวณกว้างไม่น้อยนั้น ย่อมต้องการคนดูแล..และพวกเจ้าหล่อนถือคติว่ามีสามีคุ้มกะลาหัว..สามีของพวกเธอเป็นคนหาเงินเข้าบ้าน ดังนั้นหน้าที่ทำงานบ้านทุกอย่างรวมถึงซักผ้ารีดผ้า งานครัวเพื่อเลี้ยงคนงานของธุรกิจกงสีของตระกูล...เลี้ยงค นในบ้านจึงถูกยัดเยียดให้สะใภ้สามทำเพียงแต่ผู้เดียว คนงานที่ช่วยก็มีเพียงเด็กรับใช้สองคนที่มาทำงานไปกลับชั่วคราว

"จริง ๆ ให้แม่ดูแลหลานที่บ้านก็ได้ ไม่จำเป็นต้องพาไปทำงานด้วยหรอก" "หนูมีลูกกับสามีจะไปรบกวนแม่ได้อย่างไร ก่อนหน้านี้แม่ต้องดูแลหนูกับน้องสาว ไหนจะทำงานไปด้วยยังทำได้ หนูก็ต้องทำให้ได้"

เจตนิพัทธ์พาภรรยาเดินดูรอบบ้าน ไม่มีตรงไหนเลยที่ลักษณ์นาราจะรู้สึกผูกพัน แต่สิ่งหนึ่งที่เธอชื่นชมมากก็คือ บ้านหลังนี้ดูสะอาดและเป็นระเบียบมาก “ปกติแล้วใครเป็นคนดูแลบ้านเหรอคะ เอ่อ...หมายถึงว่า งานบ้าน พวกล้างจาน ซักผ้า ถูบ้าน อะไรพวกนี้” เพราะเห็นว่าเจตนิพัทธ์มีง านต้องทำ เขาคงไม่มีเวลามากพอที่จะมาทำงานพวกนี้ด้วยตัวเองหรอก กลับจากทำงานแล้วยังต้องมาทำกับข้าว เธอก็มองว่ามันเหนื่อยมากแล้ว