ภรรยาดูแลงานบ้าน นิยาย & เรื่องราว

"เปล่านะคะคุณภูผา ฉันไม่ได้อยากจะได้หน้าจากคุณแม่ของคุณเลยจริง ๆ นะคะ ฉันแค่อยากจะทำหน้าที่ของภรรยาให้เต็มที่ อยากดูแลคุณให้เต็มที่ ฉันแค่อยากจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่ที่สุดเท่านั้นจริง ๆ นะคะ ไม่ได้มีเจตนาแบบที่คุณคิดเลย" "งานบ้านแค่นี้เอง เธอจะมาบ่นทำไม ถ้าไม่ไ

ประโยคที่หวงเล่อหยางค่อยแขวะว่า ‘ลืมหน้าที่ของตัวเอง’ คงจะเป็นเรื่องที่ภรรยาต้องคอยปรนนิบัติสามีละมั้ง ความจริงตั้งแต่ที่เข้ามาอยู่ในร่างนี้เธอก็ยังไม่เคยทำตัวให้มีประโยชน์เลยนี่นะ มีแต่สามีหน้าดุที่ทำเองทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นงานบ้านงานเรือน ทำกับข้าว หาบน้ำ ตัดฟืน หรือ รดน้ำผัก

ผมเองก็ไม่ได้วางแผนชีวิตไว้ว่าถ้าผมมีภรรยา ภรรยาของผมจะต้องทำงานบ้านเป็น ทำกับข้าวเก่ง หรือเอาใจเก่งหรอกนะเพราะแต่ละคนก็มีหน้าที่แตกต่างกันไป เราสองคนทำงานกันทั้งคู่ที่สำคัญสมัยนี้ร้านอาหารนอกบ้านเยอะแยะมาก วันไหนอยากทำอะไรกินในบ้านก็ค่อยทำเองถึงผมจะเป็นคนทำก็เถอะ ถ้า

หว่านซูฉีถามย้ำอีกครั้งเรื่องงานบ้านของที่นี่ “ใช่ ภรรยาพี่เหนื่อยมามากแล้ว พี่อยากให้ฉีเอ๋อร์ได้พักผ่อนหลังจากแต่งงานมาอยู่ด้วยกันแล้ว เพียงแค่รักษาสุขภาพให้แข็งแรง ทำหน้าที่ภรรยาและแม่ของเด็ก ๆ ก็เพียงพอแล้ว” อย่างที่บอก หยางซีห่าวไม่ได้ต้องการแต่งแม่บ้าน อีกท ั้งคฤหาสน์นี้มีคนทำหน้าที่พวกนั้นแล้ว เขาแต่งภรรยาเข้ามาอยู่ข้างกาย แล้วทำไมต้องให้ฉีเอ๋อร์ของเขาทำงานบ้าน

บอกแล้วเดินออกจากครัว ปล่อยให้เมียเขาดูแลผัว ยิ่งสบายขึ้นไปอีกเมื่อเธอก็ได้กินด้วย บางทีเธอก็คิดจนปวดหัวว่าแต่ละวันจะทำอะไรให้เจ้านายกิน คุณน้ำหนึ่งกลับมาก็ดี เอาเรื่องปวดหัวพวกนี้ไปจัดการสักที ส่วนเธอขอดูแลบ้านหลังใหญ่ ซักผ้า รีดผ้า ไม่ต้องใช้สมองคิดอะไรมากแค่ นั้นจบ

เป็นความจริงที่ว่า บ้านอื่นอาจจะมีสตรีที่ต้องแบ่งปันสามีมากกว่านี้หลายเท่าตัวนัก พวกนางล้วนหน้าชื่นอกตรมไม่ต่างจากนาง ยิ่งเป็นฝ่ายภรรยาเอกยิ่งไม่ต้องพูดถึง พวกนางต่างต้องรับผิดชอบงานบ้านงานเรือนทุกสิ่ง ดูแลพ่อแม่สามีมิให้ขาดตกบกพร่อง และยังต้องพะวงกับการเก็บอารมณ์อย่างยากลำ บาก มิให้แสดงความหึงหวงออกมา

ด้วยภรรยาและลูกอีกสองคน สายตามองพี่ชายที่ยอมให้ภรรยาสระผมให้อย่างนึกขัน ไม่น่าเชื่อว่านอกจากพี่สะใภ้จะดูแลบ้านเรือนได้ดีแล้วยังดูแลลูกและสามีได้ดีอีกด้วย ดูได้จากสภาพหญ้าที่ขึ้นรอบเรือน ใบไม้ หรือแม้แต่เศษกิ่งไม้ต่าง ๆ ยังไม่มีหลงเหลือ ทุกอย่างมันดูไม่รกหูรกตาเหมือ นก่อน

“นิตไม่ได้ทำงานอะไรเลยค่ะ เรียนจบก็กลับมาอยู่บ้านน่ะค่ะ” “อ๋อ... มาช่วยกิจการที่บ้านเหรอคะ” “เปล่าหรอกค่ะ มาช่วยดูแลบ้าน ทำกับข้าว ปลูกต้นไม้น่ะค่ะ” “ดูแลบ้านเหรอคะ หน้าที่นั้นสำหรับแม่บ้านหรือคนใช้ไม่ใช่เหรอคะ”

“ก็ตั้งแต่ไม่มีเขาฉันเหมือนทำงานไม่เป็น” “ตอนนี้ทำอะไรอยู่” เข้าใจดีในสิ่งที่หล่อนพูด ยอร์ลไม่เคยปล่อยให้ภรรยาตัวเองต้องทำงานหนักสักครั้ง หล่อนเป็นแม่บ้านเต็มตัว แต่พอสามีตายทุกอย่างก็ตาลปัตร

หน้าที่ที่จะต้องใช้ประโยชน์จากร่างกายของหล่อน ให้คุ้มกับเม็ดเงินที่ติดค้างกันเอาไว้ หล่อนมันก็แค่... แค่เมียขัดดอก ผู้หญิงที่ทอดกายเพื่อชดใช้หนี้สินของครอบครัว ไม่ได้มีค่ามากไปกว่านี้เลย...