ปมแค้นอสูรกายร้ายพ่ายนารี NC18+

ปมแค้นอสูรกายร้ายพ่ายนารี NC18+

last update최신 업데이트 : 2025-07-17
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
64챕터
1.2K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

อาร์มันโด้คือผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายคน แต่สำหรับนารีเขาคือผู้ชายที่เห็นแก่ตัว เมื่อการแต่งงานที่เกิดจากตัวแปรทางธุรกิจบังหน้า ความรู้สึกของเขาและเธอเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อมีผู้หญิงอีกคนเข้ามาแทรกกลาง

더 보기

1화

Chapter 1 บ้านกสิเทพพาณิชย์

The slap cracked through the servant’s hall before the sting bloomed. Luna’s head whipped to the side, her cheek flaming.

“Eighteen,” Selene purred, her crimson nails digging into Luna’s jaw, forcing her face upward. “And you still smell like dishwater and despair.”

Luna didn’t flinch. She’d learned stillness was the only armor she had. Around them, the kitchen staff averted their eyes, hands busy with rolling pins and porcelain. The air was thick with the scent of sugared dough and silent pity.

“The Alpha’s son requests your presence,” Selene said, her smile a razor’s edge. “He’s in a… celebratory mood.”

A cold knot tightened in Luna’s stomach. Kael. Of course.

She was marched through the polished corridors of Silvercrest Manor, her worn shoes silent on marble. The pack heirs lounged in sun-drenched parlors, their laughter liquid and cruel. She felt their gazes like physical touches—dismissive, hungry, amused.

The grand study doors swung open.

Kael Silvercrest dominated the room, not just with his size, but with a presence that stole the air. He was golden, all sun-streaked hair and predatory grace, leaning against his father’s massive oak desk. His amber eyes tracked her entrance, a wolf spotting wounded prey.

“The birthday girl,” he drawled. The circle of his future Betas chuckled on cue.

“You summoned me, Alpha Heir?” Luna kept her voice flat, her eyes on the intricate pattern of the rug.

“It’s a tradition,” he said, pushing off the desk. He moved with a lethal, languid ease that made her pulse skitter traitorously. “The Omega of the Year gets a birthday gift. From me.”

He stopped a breath away. His scent—iced pine and dark spice—wrapped around her, confusing her senses, stirring something low and dormant in her belly. Her wolf, Absolution, twitched beneath her skin, a feeble stir of protest.

“Look at me, Luna.”

Her eyes lifted. His gaze was a physical weight.

“Your gift,” he whispered, his breath warm against her ear, “is a lesson. You are nothing. You will always be nothing. No matter what… foolish hopes your omega heart clings to.”

The words were practiced, designed to maim. But it was the proximity that was the true violation. His heat seared through her thin uniform. Her body, betraying her utterly, thrummed with a sharp, unwelcome ache. She hated him. She feared him. And some cursed, primal part of her wanted to bare her throat.

A low chuckle rumbled in his chest. He saw it. He always saw the shameful conflict in her eyes.

“Pathetic,” he breathed, the word a caress.

He stepped back, and the spell broke, leaving her cold and trembling.

“Now,” he announced to the room. “The other part of the tradition. The Omega serves the Alpha Heir at his birthday feast. In the attire we provide.”

Selene stepped forward, holding not the ceremonial silks of a serving girl, but a maid’s uniform—starched, stiff, and deliberately humiliating. It was the uniform of the lowest kitchen scrub.

The laughter this time was open, ravenous.

Luna’s fingers trembled as she took the rough fabric. The dread was a solid thing now, a stone in her throat. This was her eighteenth birthday. The day her mate bond was supposed to awaken, if the Moon Goddess was kind.

The Goddess, it seemed, had a vicious sense of humor.

The feast was a symphony of light and arrogance. Luna moved through the great hall like a ghost, a tray of crystal goblets heavy in her hands. The gown she’d been forced into chafed at her neck and wrists. Every clink of silverware, every burst of laughter, was a needle in her skin.

Kael held court at the high table. A stunning, dark-haired she-wolf from a visiting pack hung on his every word, her hand resting on his arm. Luna watched his easy smile, the way he leaned into the touch. A hot, sharp twist—something between rage and raw, gouging pain—lanced through her.

Her tray wobbled.

“Clumsy.” Selene appeared beside her, pinching the soft skin of Luna’s arm under the sleeve. “Spill one drop on the Alpha Heir’s guest, and you’ll lick it off the floor.”

The pain was bright, clarifying. In that moment, the noise faded. The only sound was the frantic beat of her own heart and a sudden, resonant pull deep in her core. It was a chord plucked, a wire pulled taut across her soul.

Her eyes snapped to Kael.

As if feeling the shift, he turned. His gaze locked with hers across the crowded, glittering room.

Time splintered.

The world dissolved into scent and sensation. Iced pine and dark spice. Power, raw and compelling. The bond didn’t snap—it unfurled, a blazing, golden thread connecting her sternum to his. It sang, a note of pure, terrifying destiny. It was beautiful. It was his.

Her lips parted. The word was torn from her, a secret spoken to the universe, a truth she could no more contain than stop her own heart.

“Mate.”

It was less than a whisper. But in the sacred space of the bond, it was a thunderclap.

Kael’s face changed. The charming mask shattered. His eyes widened, then narrowed, flooding with a revulsion so profound it felt like a second slap. The connection between them didn’t feel like fate. It felt like a sentence.

He rose slowly from his seat. The hall fell silent.

His voice, when it came, wasn’t a roar. It was a clean, cold blade, wielded with precision for maximum slaughter.

“You?” he said, the single word dripping with disgust. “A stinking, worthless omega? You think the Moon Goddess would chain me to you?” He laughed, a short, brutal sound. “I, Kael Silvercrest, future Alpha of this pack, reject you, Luna Hartley. I reject the bond. I reject you.”

The golden thread didn’t just break.

It exploded.

Agony. White-hot, shattering, all-consuming. It wasn’t emotional. It was cellular. It was her soul being ripped in two. Luna crumpled, the tray of goblets shattering on the marble beside her. A scream lodged in her throat, turning into a silent, gaping wound.

Through the haze of pain, she saw him. Unmoved. Perfect. A king who had just crushed a bug.

But deep within the ruin, in the marrow of her bones where the agony was greatest, something else stirred. Something old. And furious. It uncoiled, a shadow darker than the bond’s light had been bright.

A single, warm trickle ran from her nose. She touched it with a shaking finger.

The liquid that came away shimmered under the chandelier light. Not red.

Silver.

As the world went black, a final, ancient whisper echoed in the vault of her skull, a promise and a threat from the wolf she thought was dormant: “Enough.”

To be continued…

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
64 챕터
Chapter 1 บ้านกสิเทพพาณิชย์
บ้านกสิเทพพาณิชย์ ธุรกิจที่ตระกูลนี้ได้ทำสืบทอดกันมา คือการส่งออกเพชรพลอย โดยมีนายศรเทพผู้เป็นบิดาคอยควบคุมดูแล ด้วยนิสัยที่เขาไม่ค่อยไว้ใจใคร เมื่อครั้งหนึ่งนั้นเขาเคยได้ทำในสิ่งที่น่าละอายต่อวงศ์ตระกูล ด้วยการทุจริตทางการค้า หวังให้ตระกูลได้หลุดพ้นจากการล้มละลายมาได้ เพราะการบริหารที่ผิดพลาดของเขาเอง จนทำให้บริษัทของเพื่อนสนิทได้ล้มละลายแทน เพราะกลโกงของเขา แม้จะรู้สึกผิดบ้างแต่ก็ไม่รู้ว่าเพื่อนย้ายไปอยู่ที่ไหน นับตั้งแต่วันนั้นก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย วันนี้ทุกคนในบ้านกำลังวุ่นวาย เนื่องจากพรุ่งนี้เป็นงานวันเกิดของลูกสาวคนรอง ซึ่งบ้านกะสิเทพพาณิชย์ มีลูกทั้งหมดสามคน พี่ชายคนโตชื่อคาวีอายุสามสิบปี เรียนจบปริญญาโทจากเมืองนอก ลูกสาวคนรองชื่อรวีอายุยี่สิบแปดปี เรียนจบปริญญาตรีจากเมืองนอกเช่นกัน ทั้งสองโพรไฟล์ดีมีหน้ามีตาทางสังคม ซึ่งเป็นที่รู้จักในแวดวงไฮโซ ส่วนน้องคนสุดท้องชื่อนารีอายุยี่สิบหกปี เรียนจบปริญญาตรีด้วยเกรดนิยมอันดับอันดั
더 보기
Chapter 2 การมาของอาร์มันโด้
บ้านเรือนไทยหลังใหญ่ ที่ใครเข้ามาต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าที่นี่สวยงามราวกับสวรรค์ เมื่อความงามของบ้านดั่งวิมานบนดิน แต่จะมีสักคนไหมที่จะมาเข้าใจหัวอกของเธอ ลูกสาวคนเล็กของบ้านที่มีนามว่านารี เมื่อบิดาและมารดาพร้อมทั้งพี่ๆ มองมาที่เธอเป็นเพียงแค่ตัวกาลกิณี เมื่อหญิงสาวนั้นแทบจะอยู่เรือนหลังนี้ในฐานะคนรับใช้ก็ไม่ปาน รถสปอร์ตคันหรูสีแดงวาววับแล่นเข้ามาในบริเวณบ้าน ก่อนจะไปจอดเทียบที่โรงรถ ชายร่างสูงใหญ่ที่มีนัยน์ตาสีฟ้าชวนให้หลงใหล ก้าวลงมาจากรถ ในขณะที่มีพลขับคอยเปิดประตูให้ ความหล่อเหลาที่มีนั้นไม่ต้องพูดถึง เมื่อเขาเป็นบุรุษในลุคที่สาวๆ คนใดได้เข้าใกล้ใจแทบจะละลากันทุกคน อยากจะได้ผู้ชายอย่างอาร์มันโดไปนอนแนบกายแทบทุกรายเลยก็ว่าได้ สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ บ้าน ชายหนุ่มได้สะดุดตากับสาวร่างเล็ก ที่มีเรือนร่างท่าทางอ่อนช้อย เธอเก็บดอกพิกุลขึ้นมานั่งร้อยทำเป็นอุบะสร้อยสนด้วยดอกจำปา ความงามของมาลัยยิ่งทำให้ชายหนุ่มสนใจในตัวเธอ ใบหน้าสดที่ไร้การแต่งแต้ม กลับสะกดสายตาข
더 보기
Chapter  3 เป้าหมาย
วันเกิดของรวีพิเศษกว่าทุกปี เนื่องจากวันนี้ มีแขกคนสำคัญมาร่วมงานด้วย เขานั้นคืออาร์มันโด้นักธุรกิจหนุ่มที่รวีนั้นหมายมั่นปั้นมือจะเอาชายหนุ่มมาเป็นคู่นอนให้ได้ แขกที่มาร่วมงานต่างก็แต่งองค์ทรงเครื่องมาประชันโฉมกันอย่างไม่มีใครยอมใคร โดยเฉพาะเจ้าของวันเกิดที่ใส่ชุดราตรีเกาะอกสีแดงโชว์เต้าขาวอวบ เปิดแผ่นหลังโชว์เนื้อหนังมังสา จนใครต่อใครต่างก็ชื่นชมในความงามและเซ็กซี่ของรวี "สุขสันต์วันเกิดนะรวี" พิงค์เพื่อนสนิทของรวี และผองเพื่อนอีกหลายคน เดินเข้ามาในงานที่มีสาวสวยสุดเซ็กซี่ยืนต้อนรับแขกอยู่หน้างาน ก่อนที่พิงค์จะชะเง้อชะแง้มองหาใครบางคน ที่หวังว่าจะเจอเขาในค่ำคืนนี้ "ขอบใจมากนะพิงค์ ไม่ต้องมองหาหรอก พี่คาวีไม่อยู่บ้าน คงจะออกไปทำตัวเจ้าสำราญอยู่ที่ไหนสักแห่ง ขอบใจทุกคนนะเชิญด้านในเลยจ้า" รวีหยิบของขวัญจากเพื่อน ก่อนจะเชื้อเชิญทุกคนเข้าไปในงาน โดยมีคนนำทางพาไปนั่งในที่จัดไว้ให้สำหรับแขกแต่ละโซน ในขณะที่ทุกคนสนุกสนานสรวลเสเฮฮา มีความสำราญรื่นรมย์ใจ คงไม่มีใครรู้ว่านารีลูกสาวคนเล็กของบ้าน กำลังวุ่นอยู่กับการจัดแจงทุกอย่างภายในงานให
더 보기
Chapter 4 ภายใต้เงื่อนไข           
หลายวันผ่านไป อาร์มันโด้ได้ส่งตัวแทนที่มีนามว่าเจสัน ซึ่งเป็นมือขวาของเขา เดินทางไปที่บ้านกสิเทพพาณิชย์ เพื่อเจรจาตามเงื่อนไขในสัญญา ที่เขานั้นได้เซ็นเขาไว้เรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงแค่นายศรเทพ เซ็นลงไปเอกสารฉบับนี้ก็จะสมบูรณ์ในทันที "นี่ครับเอกสารที่คุณอาร์มันโด้ให้ผมมาเสนอ หากท่านตกลงก็แค่เซ็นลงไป ทุกอย่างก็จะเสร็จสิ้นสมบูรณ์" ชายสูงวัยหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านภายใต้เงื่อนไข แล้วเขาต้องแปลกใจ เมื่อข้อความในเอกสารนั้นระบุเอาไว้ว่าหากนายศรเทพยินยอมให้ลูกสาวคนเล็กของบ้านคือนารีแต่งงานกับอาร์มันโด้ เขาจะร่วมลงทุนในธุรกิจนี้เป็นเงินหนึ่งร้อยล้าน และค่าสินสอดที่ชายสูงวัยจะได้รับอีกหนึ่งร้อยล้าน แต่ภายใต้เงื่อนไขเจ้าสาวของเขา ต้องเป็นนารีเพียงคนเดียวเท่านั้น "ตกลงตามนี้ไม่มีปัญหาอะไร ทำไมอาร์มันโด้ถึงต้องการนารี แต่ก็ช่างเถอะ ดีเหมือนกันนังกาลกิณีจะได้ออกไปจากบ้านหลังนี้สักที" ชายสูงวัยยอมเซ็นลงไป โดยไม่ไ
더 보기
Chapter 5 หนีออกจากบ้าน        
ในขณะที่นารีกำลังหมองหม่นในชีวีต ซึ่งเธอไม่คาดคิดว่าจะต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้ การแต่งงานที่เกิดจากเงื่อนไขบ้าบอนั่น คงจบสิ้นกันต่อไปคงไม่แคล้วที่เรือนกายนี้จะต้องโดนย่ำยี ทั้งที่นารีไม่เคยคิดจะมีใคร แล้วทำไมผู้ชายคนนั้นต้องเอาเธอไปผูกมัดกับพันธสัญญา ทั้งที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาก่อน "นารี! นังนารี" เป็นอะไร แล้วร้องไห้ทำไม ชีวิตของแกเกิดมา เพื่อใช้น้ำตาหรือไง ถึงได้ร้องไห้ทุกวี่ทุกวันไม่รู้จักเบื่อแบบนี้" คาวีพูดออกมาอย่างหัวเสีย เมื่อเขานั้นกำลังจะใช้ให้นารีไปหยิบเหล้ามาให้ "พี่คาวี" นารีพูดพร้อมกับโผเข้าไปกอดพี่ชาย คาวียังคงมึนงงกับการกระทำของน้องสาว เมื่อเขานั้นไม่เคยเห็นนารีเป็นแบบนี้มาก่อน เธอจะร้องไห้จนตัวโยน แต่ก็ไม่เคยโผกอดเขาแบบนี้ "เป็นอะไร ทำไมร้องไห้ยังกับเด็กแบบนี้ หยุดร้องได้แล้ว และไปหยิบเหล้ามาให้พี่หน่อย" แม้คาวีจะปากร้าย ในยามเมามายมักจะกลายเป็นคนละคน แต่ในยามที่เขานั้นไม่ดื่ม คาวีก็คือพี่ชายที่แสนดี เพียงคนเดียวสำหรับนารีที่มีในบ้านหลังนี้
더 보기
Chapter 6 ความรู้สึก
รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดในบ้านหลังใหญ่ ที่ใครต่อใครก็หมายตาอยากเข้ามาอยู่ เพื่อเป็นนายหญิงของที่นี่ แต่วันนี้โชคชะตาได้นำพานารีเข้ามาในที่แห่งนี้ โดยบังเอิญหรือว่าชีวิตขอเธอถูกลิขิตเอาไว้กันแน่ และนั่นก็เป็นเรื่องที่ทุกคนคาดเดาไม่ได้เช่นกัน อาร์มันโด้อุ้มนารีเข้าไปในบ้าน ก่อนที่เจสันนั้นจะเอารถไปเก็บ"ว้าย! คุณหนูอุ้มผู้หญิงที่ไหนมาค่ะนั่น" ป้านวล ซึ่งมีฐานะเป็นแม่นมของอาร์มันโด้ เธอมักจะเรียกชายร่างกำยำนี้ว่าคุณหนูเป็นประจำ หรือไม่ก็เรียกในชื่อนักรบ ซึ่งใช้เรียกเฉพาะคนในครอบครัวหรือที่สนิทสนมกันเท่านั้น "เธอชื่อนารีครับแม่นวล ยังไม่เข้านอนก็ดีแล้ว งามตาช่วยขึ้นไปเช็ดตัวและก็เปลี่ยนชุดให้คุณนารีที่ห้องฉันด้วยนะ" ชายหนุ่มตอบหญิงสูงวัยออกไป แม้ใครจะเรียกนางว่าป้านวล แต่อาร์มันโด้นั้นจะเรียกแม่นวลตั้งแต่เล็กจนติดปาก ก่อนจะออกคำสั่งงามตาสาวใช้คนใหม่ ที่หล่อนจ้องจะเขมือบเจ้านายหนุ่มอยู่บ่อยครั้ง แต่เขากลับไม่เล่นด้วย "ป้า ทำไมคุณนักรบถึงได
더 보기
Chapter 7 ใจเต้นแรง
ภายในห้องที่เงียบสงัด เสียงหัวใจของนารีเริ่มเต้นแรงและไม่เป็นจังหวะ จนอาร์มันโด้สัมผัสได้ เมื่อหญิงสาวร่างเล็กตรงหน้า พยายามเก็บอาการตื่นเต้นซ่อนเร้นเอาไว้ แต่ในทางกลับกันเธอนั้นกำลังแสดงความตื่นเต้นออกมาทางสีหน้าและแววตาอย่างชัดเจน จนชายหนุ่มอดที่จะฉีกยิ้มให้กับความไร้เดียงสาของเธอไม่ได้"สนใจนอนซบที่อกของผมสักคืนไหมครับคุณนารี" อาร์มันโด้พูดพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้เธอ ทำให้นารีลุกขึ้นเดินถอยกรูดอย่างเร็วไว จนหลังของเธอนั้นติดกับผนังของห้อง ในขณะที่ชายหนุ่มนั้นก็ไม่ได้ลดละความพยายาม เมื่อเขานั้นยังคงเดินหน้าเข้าหาเธอ พร้อมกับเอามือยันที่ผนังเอาไว้ โดยมีนารีอยู่ตรงกลางระหว่างแขนทั้งสองข้าง เวลานี้ใบหน้าของเธอแทบจะแนบชิดกับแผ่นอกของเขา "นี่! ถอยออกไปเลยนะ!" นารีพูดตะคอกออกมา ในขณะที่หลับตาเล็กตาน้อยไม่กล้ามองออกไปตรง ๆ พร้อมกับใช้มือเรียวดันอกแกร่งของเขาเอาไว้ แต่สัมผัสนั่นกลับทำให้ใจของเธอเต้นแรง และไม่เป็นจังหวะมากขึ้น เมื่อฝ่ามือเรียวแตะลงไปที่มวลกล้ามของชายตัวโต "กลัวอะไร..ผมไม่ทำ
더 보기
Chapter 8 ใจเต้นแรง2
"ฉันจำได้แล้ว! คุณใช่ไหม..ที่เข้าไปในครัวที่บ้านของฉันวันนั้น ฉันว่าแล้วเชียวทำไมถึงคุ้นหน้าคุณจัง" นารีพูดออกมาอย่างตื่นเต้น พร้อมกับดีดตัวลุกขึ้นนั่ง "โอ๊ย! สรุปคืนนี้ผมจะได้นอนไหมเนี่ย ความจำสั้นฉิบหายเลย แล้วจะมานึกได้อะไรตอนนี้ ถ้าผมเป็นศัตรูของคุณ ป่านนี้คุณคงจะโดนฆ่าตายไปแล้วมั้ง นอนได้แล้ว!" อาร์มันโด้พูดพร้อมกับคว้าตัวนารีกดลงนอนราบกับเตียง วันนี้เข้าทำงานเหนื่อยมาทั้งวันต้องการจะพักผ่อน แต่นารีกลับกวนใจเขาขึ้นมาทุกครั้งขณะที่กำลังจะหลับลง "แค่ถามนิดถามหน่อยก็ไม่ได้ ชิ! .." นารีพูดพร้อมกับพลิกตัวนอนตะแคงข้าง หันหลังให้กับอาร์มาโด้ เขายิ่งชอบใจรีบคว้าไว้ไปที่เอวคอดของเธอ แล้วรั้งตัวหญิงสาวร่างเล็กเข้าหา โดยไม่สนใจว่าเธอจะดิ้นหรือมีท่าทางก็ฟัดกะเฟียดแค่ไหน "นอนนิ่ง ๆ อย่าให้ผมได้พูดเป็นครั้งที่สองที่สาม เพราะถ้าน้องชายผมตื่นขึ้นมาแล้วล่ะก็ รับรองคุณไม่ได้นอนทั้งคืนแน่" คำขู่ของ
더 보기
Chapter 9 นารีผู้น่าสงสาร
บ้านอาร์มันโด้ เมื่อชายหนุ่มออกจากบ้านไป นารีได้จัดแจงทำงานบ้านงานเรือนทุกอย่าง โดยที่ไม่อิดออดรีรอให้ใครสั่ง จนป้านวลรู้สึกถูกชะตาและเอ็นดูในความน่ารักของเธอ ซึ่งเป็นสตรีคนแรกที่ผู้ชายอย่างอาร์มันโด้พาเข้าบ้าน มิหนำซ้ำยังนอนในห้องของเขาอีกด้วย แสดงว่าเธอต้องเป็นคนพิเศษสำหรับชายหนุ่มอย่างแน่นอน "หนูนารี ไม่ต้องทำแล้วนั่นมันหน้าที่ของแม่งามตาเขา ถ้าหนูทำเองทั้งหมด ป้ากลัวว่าใครบางคนแถวนี้จะตกงาน" ป้านวลพูดขึ้นลอยๆ ในขณะที่นารีกำลังนั่งเช็ดจานอยู่ในครัว ส่วนงามตานั้นนั่งมองตาปริบๆ ไม่คิดจะช่วยเลยสักนิด แต่นารีกลับไม่บ่นสักคำ แถมเธอยังทำโน่นนี่นั่นไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย "เสร็จแล้วจ้าป้า ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง ถือว่าช่วยกัน" นารีพูดพร้อมกับฉีกยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่สดใส แม้จะมองเห็นรอยช้ำอยู่บ้าง แต่มันก็เริ่มจางลงไปมากแล้ว "ใช่แล้วจ้า อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดายปั้นวัวปั้
더 보기
Chapter 10 เมื่อเหตุผลอยู่เหนือหัวใจ
"เปล่านี่ค่ะ..ฉันก็ทำตัวปกติแบบนี้ อีกอย่างฉันควรขอบคุณ ที่คุณนั้นช่วยเหลือด้วยซ้ำ พรุ่งนี้ฉันก็จะกลับบ้านแล้ว ฉันจะกลับไปยอมรับความจริงที่จะเกิดขึ้น เพราะยังไงฉันก็คงไม่สามารถหนีไปได้ตลอดชีวิตหากสิ่งนั้นมันคือการทดแทนผู้มีพระคุณ ฉันยิ่งควรกลับไปทำให้มันสมบูรณ์" นารีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่ว เมื่อเธอคิดไตร่ตรองดีแล้วว่าควรกลับบ้านไปยอมรับความจริงที่จะเกิดขึ้นกับชีวิต หากชะตาฟ้าลิขิตได้กำหนดมาให้เธอต้องเผชิญกับเรื่องแบบนี้ ฉะนั้นก็ควรจะก้มหน้ารับกรรมยอมรับกับมันในสิ่งที่กำลังจะเป็นไป "ได้สิ พรุ่งนี้ผมจะไปส่ง" ชายหนุ่มพูดออกมา ในขณะที่เขาละสายตาจากเธอแล้วตักอาหารเข้าปาก ทำราวกับว่าไม่ได้ใส่ใจในความรู้สึกของนารี ทั้งที่ความเป็นจริงเขานั้นกำลังกลัวว่า คนที่บ้านกสิเทพพาณิชย์จะทำร้ายเธอ ที่ได้หนีออกจากบ้าน เพราะทุกคนกำลังวุ่นวายตามหาเธอแทบพลิกแผ่นดิน "ไม่ต้อง ฉันกลับเองได้ ขอบคุณมากนะคะสำหรับทุกอย่าง ถ้ามีโอกาสฉันจะท
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status