ภรรยาดูแลงานบ้าน Novels & Stories

“ดูสิ ดูแลลูกเต้าแล้วต้องมาดูแลบ้านช่องอีก ไม่ต้องทำอาหารหรืออะไรเองทุกวันหรอกนะลูก เหนื่อยแย่เลย” “ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่” “ตาใหญ่ก็เถอะ พาน้องไปออกงานบ้างนะ จะได้ทำความรู้จักกับผู้หลักผู้ใหญ่ เราน่ะมีภรรยาแล้ว จะให้หมกตัวอยู่กับบ้านก็ไม่ดีหรอกนะ”

ถูกแล้ว หน้าที่ภรรยาที่ดีคือต้องดูแลทั้งตัว เสื้อผ้าและอาหารการกินของสามีทุก ๆ มื้อไม่ให้ขาดตกบกพร่องถึงแม้ในบ้านจะมีเด็กรับใช้อยู่แต่เธอก็ต้องทำเองเป็นส่วนใหญ่เพื่อไม่ให้มีข้อผิดพลาดไม่ว่าเรื่องอะไร” บุหลัน เอ่ยขัดขึ้นกับคำพูดของลูกชายพลางมองใบหน้าของลูกสะใภ้นิ่งทำให้แ ก้วขวัญได้แต่พยักหน้ารับคำพลางก้มหน้าลงอย่างมีมารยาท

นเช้าของทุกวันเธอจะทำอาหารอย่างง่ายให้เขา เธอเองก็ไม่ได้ไปทำงานพิเศษแล้ว งานที่ทำคือทำงานบ้านและทำกับข้าวให้เขา ตอนนี้เธอก็ไม่ต่างจากเมียเก็บของเขา ทำหน้าที่ในบ้านตั้งแต่เรื่องในครัวยันเรื่องบนเตียง แต่ถามว่าเธอแคร์ไหม เธอไม่แคร์ จะแคร์ไปทำไม ในเมื่อมันไม่ได้ช่วยให้เธออิ ่มท้อง

เธอถาม ขณะที่นั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เอกณัฐมองเธอครู่หนึ่งก่อนจะพูดอย่างตรงไปตรงมา “ในฐานะภรรยา เธอควรดูแลบ้าน ดูแลฉัน นอกจากทำงานในไร่ชาแล้ว เธอต้องทำอาหารให้ฉันกินด้วย”

พอผัวไปทำงานที่ร้าน ผักบุ้งก็เก็บกวาดบ้าน ทำความสะอาดบ้านให้น่าอยู่ และดูแลยาย เธอทำงานบ้านเบา ๆ ค่อย ๆ ทำ และพยายามระมัดระวัง ไม่ให้เจ้าก้อนความรักของเธอกับเฮียยะในท้องของเธอได้รับความกระทบกระเทือน

ในฐานะสามีหลังจากเสร็จจากงานที่ไร่ อย่างแรกที่ต้องทำคือกลับมาบ้าน มาช่วยเมียเลี้ยงลูก “ม่านขอโทษนะคะ ที่ไม่ค่อยได้ดูแลอาธรรศเลย” ดูแลในเรื่องทั่วไป เธอทำอย่างสม่ำเสมอ จะมีแค่เรื่องบนเตียงที่ห่างหาย

หญิงสาวกำลังเอ่ยค้านแต่ก็ถูกพูดดักเอาไว้เสียก่อน "ไม่มีแต่นะลูก เราเป็นภรรยาต้องดูแลสามีให้ดี เอาข้าวกลางวันไปให้แค่นี้ไม่ถือว่ารบกวนหรอกจ้ะ" "ค่ะคุณแม่" เมื่อแม่สามีเห็นว่าดีเธอก็ไม่อาจคัดค้าน

หลังจากงานศพของสามีและลูกชายผ่านพ้นไป นภาก็ยังทำใจไม่ได้ เธอเอาแต่หมกตัวอยู่ในบ้าน ไม่ยอมออกไปทำงาน ข้าวปลาก็ไม่ยอมกิน “นภา ๆ !” เสียงพี่เจนมาตะโกนเรียกอยู่หน้าบ้าน นภาที่นอนซมอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ ในมือกอดรูปถ่ายของสามีและลูกเอาไว้ วางรูปถ่ายลงบนโต๊ะ แล้วจึ งได้ลุกขึ้นและเดินโซเซออกไปหาคนที่มาตะโกนเรียก

ส่วนทางด้านโม่กวนหยาง พอมาถึงบ้านของตนเอง ชายหนุ่มก็พาภรรยาเข้าไปนั่งพักผ่อนในบ้าน แล้วรีบเอาอุปกรณ์มาทำความสะอาดออกมาและกำลังจะลงมือทำความสะอาดบ้าน แต่กลับถูกผู้เป็นภรรยาเอ่ยห้ามไว้เสียก่อน “งานบ้านมันไม่ใช่หน้าที่ของพี่ เดี๋ยวฉันจัดการเอง พี่จะเข้าป่าหรือไปจับปลาก็ไป เถอะ” เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและลุกมาเพื่อจะทำความสะอาดบ้านด้วยตัวเอง

“นึกว่าจะสบายเสียอีก” ทั้งสองเดินคุยกันตรงไปยังห้องอาหาร แล้วก็เห็นมารดากำลังดูเด็กในบ้านจัดโต๊ะอยู่ มารดาของเธอดูแลทุกอย่างด้วยตัวเองโดยไม่มีแม่บ้านใหญ่คอยคุม ท่านเจ้าระเบียบในงานบ้านงานเรือน แถมสวนในบ้านก็ยังเลือกต้นไม้ดอกไม้มาจัดตกแต่งกับเด็กในบ้านกันเองโดยไม่จ้างใคร ท่านชอบงานในบ้านและดูแลด้วยตัวเองมาหลายปีนับตั้งแต่แต่งงานกับบิดาของเธอ ในขณะที่บิดาก็ทำงานนอกบ้านอย่างเดียวเช่นกัน เพิ่งวางมือให้เป็นหน้าที่ของพี่ชายเธอช่วงไม่กี่ปีหลัง “ไปซื้อของมาจัดห้องทำงานน่ะค่ะ”