Novel & Cerita เทพกับมนุษย์

เทพกับมนุษย์ไม่ต่างกันในแง่ความรู้สึกเลยสักนิด เพียงแค่ต่างในเรื่องการแยกแยะถูกผิดเท่านั้น หลังออกจากการเข้าตบะบำเพ็ญเพียรนานร่วมปี เทพสงครามหญิงจึงเดินทางกลับตำหนักส่วนตัว ก่อนกลับตำหนักได้แวะดื่มสุราดอกท้อเลิศรสซึ่งหนึ่งร้อยปีจะบ่มได้หนึ่งครั้ง กับเทพสหายเทพชาย ที่ลานชมจันทร์จนมืดค่ำ

ชายหนุ่มที่อยู่บนแท่นสังเวียนคนนั้น เป็นมนุษย์หรือเป็นเทพกันแน่? หมัดเบาๆอันนั้น เปรียบเสมือนการเอายอดภูเขาไท่ซานมากดทบ หรือดาวหางพุ่งชนโลก มันเกินกำลังที่นักวิทยายุทธ์จะต้านทานไหว

เทพมังกรดินแค่นเสียงในลำคอ “หากเป็นผู้อื่น คงไม่อาจต้านทานปีศาจได้เช่นนี้ ท่านเป็นเทพคงลืมไปแล้วว่า สิบปีโลกมนุษย์กับสิบปีสวรรค์นั้นแสนแตกต่างกันเพียงใด” “ไต้ซือต้องการสิ่งใดก็กล่าวตามตรงเถิด”

เฉียวเจิ้นสยงพูดด้วยท่าทีที่ชอบธรรม “แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็รู้ดีว่ามนุษย์ไม่ใช่เทพเจ้า ย่อมกระทำความผิดพลาดกันได้ ทางเราจึงยินดีที่จะให้โอกาสคุณหนูหลี”

เทพดลบันดาลสิ่งต่าง ๆ ให้มนุษย์มานับพันปีหมื่นปี หนนี้จะมีมนุษย์ขึ้นมาช่วยเหลือเทพบนสวรรค์บ้างจะมาถือยศถืออย่างอยู่ได้เยี่ยงไร! . "见过阁下! (เจี้ยนกั้วเก๋อเซี่ย)~! , 见过阁下! (เจี้ยนกั้วเก๋อเซี่ยยยย)~!) , 见过阁下! (เจี้ยนกั้วเก๋อเซี่ยยยยย)~!) โปรดรับการคารวะนี้จากข้าไป!!! เจ ้ามนุษย์โลกกก!!!"

"ปีศาจกับมนุษย์ไม่มีทางที่จะครองรักกันได้ เจ้าน่าจะรู้เรื่องนี้ดี" ซือเล่อหลับตานิ่ง ปล่อยให้น้ำตาที่ไม่เคยไหล... ไหลออกมาในครั้งแรกของชีวิต ถ้อยคำที่เขาเรียกว่าเธอเป็นปีศาจ มันตอกย้ำว่าเธอไม่สามารถครองรักกับมนุษย์ได้ และตอนนี้เธอกับเขาก็ต่างกันยิ่งกว่ามนุษย์กับปีศาจ เพ ราะเขาเป็นถึงเทพผู้ยิ่งใหญ่ ยิ่งยากกว่าตอนเป็นมนุษย์

บีเบลหยุดเดินแล้วหันกลับมาอธิบาย “แล้วมนุษย์จำพวกแบบเธอ.. เห็นแก่อะไร?” “ความถูกต้อง และคุณค่าของความเป็นคน” “…..” “หายากใช่ไหมละ? นายคงไม่เคยเจอ” “..ใช่ “

เจียงหยูหมิงที่อุตส่าห์ตั้งใจเรียน กลับถูกทำลายความเข้าใจ ปัดทิ้งลงอย่างไม่ใยดี "ธาตุที่มนุษย์มีนั้นเป็นเพียงธาตุพื้นฐานจากฟ้าดิน สัตว์เทพใกล้ชิดกับธรรมชาติมากกว่ามนุษย์นักจึงได้รับอิทธิพลมามาก อย่างไฟบริสุทธิ์ของชิงฮั่วเหล่ยเดิมทีคือไฟสวรรค์เมื่อเป็นมารจ�

การสนิทกับพวกมนุษย์มากเกินไปก็จะไม่พ้นที่ใจต้องเศร้าตรมนัก ความตายสำหรับมนุษย์เป็นสิ่งที่ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว เพราะเทพลิขิตให้มันเป็นเช่นนั้นเพื่อสมดุลของโลก “มนุษย์น่ะเหมือนพวกสุนัขป่าเลย สิ่งที่สัตว์ตัวอื่นไม่มีก็คือการอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวได้ ไม่เหมือนหมีหรือว่าเสือดาว ที่จับคู่ชั่วคราวก็ละจากกันไป พ่อหมาแม่หมาป่าน่ะช่วยกันเลี้ยงลูก...ข้าชอบมนุษย์ที่ตรงนั้นล่ะ” ข้าพูดออกไปพยายามไม่ให้ทาแรนคิดถึงเรื่องที่เศร้านัก

เทพสายฟ้ามิอาจยอมรับ เขามองความรักนั้นเป็นสิ่งต้องห้าม ความสัมพันธ์ระหว่างเทพและมนุษย์เป็นเรื่องที่มิอาจดำรงอยู่ได้โดยไร้ผลกระทบ เขาขัดขวางทุกวิถีทาง เพื่อให้หลิงอวี้ละทิ้งความรู้สึกของตน และกลับมาอยู่ใต้บัญชาสวรรค์อีกครั้ง แต่หัวใจของมนุษย์มีพลังที่เหนือกว่าช ะตาที่ถูกกำหนด หลิงอวี้และหนิงเทียนเลือกที่จะหนี ทิ้งทุกสิ่งไว้เบื้องหลัง